Mafia 2 is a continuation of the legendary action game with a third-person view and an open world, which takes place in 1943-1951 in the fictional American city of... Więcej informacji
Grałem w nią dawno temu, ale kupiłem ją niedawno =)
Jedna z pierwszych gier, które chciałem kupić i mieć w swojej kolekcji na Steamie, oczywiście, jeśli pozwoli na to mój budżet.
Niesamowita atmosfera, która otula cię od pierwszych sekund pierwszego rozdziału: śnieg, dziewczyny, krzyki pijanych znajomych za oknem – wszystko to zanurza cię w czymś tak rozległym, sięgającym głębi serca.
Rozgrywka jest zróżnicowana, choć nie do końca wiadomo, co robić po fabule i DLC. Wiele osób wspomina, że znaczna część gry jest skrócona – i to prawda, intuicyjnie zauważalne momenty przykuwają uwagę już od pierwszych rozdziałów.
Warto pamiętać, że oceniam grę taką, jaka jest, a nie taką, jaka mogłaby być.
Grafika to bardzo subiektywny aspekt gry i to od Was zależy jej ocena. Nie chcę robić ustępstw ze względu na wiek, jak wielu innych. Myślę, że to jeden z tych obszarów, w których można wstrzymać się z oceną.
Fabuła trochę przypominała mi klimat „Rodziny Soprano”. Grając, czujesz się, jakbyś mieszkał obok Vito, obserwując jego życie, relacje z przyjaciółmi i rodziną. Chcę, żebyście pamiętali, że warto w niego grać i go zrozumieć – a nie tylko opisać.
Podobało mi się sterowanie gamepadem, mniej myszką, ale to subiektywna ocena, oparta wyłącznie na moich preferencjach dotyczących gamepada, więc decyzja należy do Was.
Muzyka: Let It Snow! Let It Snow! Let It Snow!, jeśli ta gra nie sprawi, że zakochasz się w muzyce lat 40. i 50., to nie ma nic więcej do dodania. Miłej zabawy:
1. Screamin' Jay Hawkins - I Put a Spell on You
2. The Chantels - Maybe
3. Jack Wilson - Rags to Riches
4. Richard Penniman - Lucille
Lokalizacja, nie wiem nawet, co powiedzieć, jest absolutnie oszałamiająca.
Jedna z tych gier, które zostaną z Tobą do końca życia. Miłej zabawy!
Проходил давно, купил недавно=)
Одна из первых игр, которую хочется купить и иметь в своей коллекции стима, конечно, если шейкели позволяют.
Невероятная атмосфера, которая окутывает с первых же секунд начальной главы, снег, девушки, крики пьяных друзей под окном, все погружает тебя в что-то такое, необъятное, заходящее прямо в глубины твоего сердца.
Геймплей разнообразен, хотя вообщем-то и не понятно что там делать после сюжета и длс. Многие упоминают, что игра на приличную часть обрезана — это правда, интуитивно заметные моменты попадутся вам на глаза еще с первых глав.
Стоит напомнить, что я сужу игру какой она стала, а не какой могла бы быть.
Графика, весьма субъективный атрибут игры, там уже на ваше усмотрение, делать скидку на возраст, как многие, я не хочу. Думаю, это один из тех пунктов, где можно воздержатся от своей оценки.
Сюжет, немного напомнил мне атмосферу сериала "Клан Сопрано", при прохождение возникает чувство, что ты живешь рядом с Вито, тебе дают взглянуть на его жизнь, отношение к друзьям, семье. Хочу что бы вы запомнили, он стоит прохождения и осознания — а не описания.
Управление с геймпада понравилось, с мыши не очень, но этот субъективный основаный только на моей привязаности к геймпаду, там уже на ваше усмотрение.
Музыка, Let It Snow! Let It Snow! Let It Snow!, если после этой игры вы не влюбитесь в музыку 40-50х, нам с вами больше не о чем больше говорить. Наслаждайтесь:
1. Screamin' Jay Hawkins — I Put a Spell on You
2. The Chantels — Maybe
3. Jack Wilson — Rags to riches
4. Richard Penniman — Lucille
Локализация, даже не знаю что сказать, потрясающая что ли.
Одна из тех игр, которая будет с вами на протяжении всей жизни. Приятной игры!