Wszystkie recenzje Mafia: Definitive Edition

Świetna gra z klimatem ery mafii. Świetna fabuła i walory edukacyjne. Remake wyszedł świetnie. Brawo dla twórców!

Dla mnie osobiście pierwsza część Mafii to gra kultowa. Pamiętam, jak graliśmy w nią z kolegami z klasy, a potem dzieliliśmy się wrażeniami w szkole. Pamiętam, jak nikt nie był w stanie ukończyć misji wyścigowej :). Przeszedłem grę niezliczoną ilość razy. Uwielbiałem ją nawet bardziej niż GTA.

Remaster przerósł moje oczekiwania.

Grafika jest supernowoczesna, liczne ulepszenia rozgrywki, dodanie motocykli, ukryte przedmioty kolekcjonerskie – to wszystko i wiele innych zdecydowanie pomogło grze. Gra nic nie straciła (jak to czasem bywa w przypadku remasterów), a wręcz przeciwnie – zyskała. Urok Ameryki lat 30., prohibicji i zorganizowanej przestępczości.

Ukończyłem w 100% (wszystkie osiągnięcia, wszystkie misje w trybie swobodnej jazdy, wszystko, co możliwe).

Grałem w remake i widać, że twórcy włożyli w niego sporo wysiłku; nie jest to kiepska gra; gra się w nią przyjemnie. To ta sama stara, dobra Mafia, ale z nowoczesną grafiką i przerywnikami filmowymi. To gra dla doświadczonych graczy; młodszemu pokoleniu prawdopodobnie się nie spodoba; oni lubią hejtować i krytykować gry. Rzadko się zdarza, żeby młodzi gracze ukończyli grę, jakby ich nie interesowała. Sceny wyścigowe również są stresujące; ukończyłem ten pełen przekleństw wyścig tylko na poziomie łatwym, a i tak zajęło mi to „25 prób”.

Chociaż później podniosłem poziom trudności do klasycznego. W 2020 roku

to pierwsza gra, która naprawdę mnie zachwyciła i

przywróciła mi silną nostalgię.

Przeszedłem grę dwa razy i nie żałuję. Pozostawiła mi miłe wspomnienia. Jest dobra, zarówno pod względem remake'u, jak i samej gry. Grafika i fabuła są praktycznie nietknięte. Wszystko jest idealne. Twórcy dodali nawet zadania do ścieżek.

Cóż, nie spodziewałem się, że Hangar 13 stworzy porządny remake klasyka. Spodziewałem się kolejnego wankowego festiwalu w stylu Mafii 3. I za to chylę czoła przed nimi za to, że naprawili błędy i przyznali się do błędów poprzedniego projektu. Teraz oczekujemy od nich porządnej Mafii 4.

Jeśli chodzi o fabułę, twórcy zmienili niektóre konteksty oryginału. Życie Tommy'ego Angelo jest interesujące, zwłaszcza jego relacja z ukochaną. Zakończenie gry było również bardzo udane, co wywołało u mnie łzy w oczach.

Na początku byłem zniesmaczony tą grą... Nie podobało mi się, jak przeprojektowali twarze postaci, nie zachowując oryginałów. Ale potem przyjrzałem się bliżej oryginałom i zdałem sobie sprawę... co można było przeprojektować? Były to dosłownie kwadratowe piksele z obrazami PNG w prehistorycznej jakości. Remake dopracował postacie, oddając ich osobowości, i to mi się podobało. Salieri, Tommy i Frank są najbardziej podobni do oryginałów. Brwi wydają się trochę przesadzone. Nie sądzę, żeby Włosi mieli takie brwi. Poza tym, absolutnie uwielbiałem tę grę. Dała mi ten sam klimat, który czułem lata temu, grając w pierwszą Mafię.

Gra jest dobrze wykonana, wręcz dobra. Klimat lat 30. XX wieku został idealnie oddany, a różnice w stosunku do oryginału są widoczne.

To duże miasto, coś w stylu Chicago. Możesz śledzić fabułę, a w trybie swobodnej eksploracji masz pełną swobodę, bez konieczności uzależniania się od akcji fabularnych. Dobra optymalizacja – gra działała (przy minimalnych ustawieniach) na płycie głównej z gniazdem 775: Xeon E 5440, 2x2 GB DDR2, GeForce 1030.

Udany remake równie udanego oryginału. Firma 2K naprawdę wzięła się do roboty i przekształciła arcydzieło gry w nowoczesną grę.

Oszałamiająca fabuła, od której nie sposób się oderwać. Postacie są perfekcyjnie dopracowane, nawet w najdrobniejszych szczegółach. Grafika jest przepiękna, zwłaszcza w nocy. Oświetlenie jest idealnie umiejscowione. Jedną drobną wadą, na którą chciałbym zwrócić uwagę, jest słaby silnik. Ale ogólnie rzecz biorąc, dla mnie to jedna z najlepszych gier na rynku. Ogólnie 9,5.

Pyszne. Bardzo pyszne. Oczywiście jestem fanem oryginalnej Mafii, ale remaster, który bardziej przypomina remake, bardzo dobrze zachował oryginalny klimat i wspaniałą fabułę. Owszem, ma swoje wady, zwłaszcza jeśli chodzi o casualizację i skrócenie niektórych misji (większość misji pobocznych jest całkowicie nieobecna), ale mimo to jest to gra, w którą chcę zagrać ponownie.

Wszystko jest tu w porządku, poza fizyką samochodów i zakończeniem.

Dla tych, którzy nie grali w oryginał, witamy

Dla tych, którzy grali na śmierć, gra będzie mniej więcej taka sama, z wyjątkiem innego zakończenia i nieco innego konfliktu z Donem.

To, co myślimy o remasterach i reedycjach klasyków, zależy od każdego z nas, ale dla mnie prawdziwą esencją każdej gry jest ta, którą znaliśmy 3, 5, 10, 20 lat temu, a nie ta zbotoksowana wersja, którą teraz widzimy na ekranie.

Nie, to nie jest nawoływanie do negatywizmu. Ale to, co było wtedy, pozostaje grą z odległego roku, a to, co powstało dzisiaj, jest postrzegane jako próba zgarnięcia pieniędzy na fali nostalgii fanów.

W końcu to nawet nie ten sam produkt z ulepszoną grafiką. „Rzemieślnicy” w studiu deweloperskim biorą na siebie wprowadzanie zmian. W mechanice, lokacjach, a nawet emocjach postaci i fabule.

Uwielbiamy te gry, kochamy wspomnienia z nimi związane, ale ta... to inna gra.

Uwielbiałem oryginalną grę. Jak na swoje czasy, była arcydziełem – przerywniki filmowe, fabuła! Minęły lata i ukazał się remake, na który czekałem z niecierpliwością. I okazał się sukcesem. Jest jednak kilka istotnych „ale”. A raczej jedno. To zarówno plus, jak i minus. Twórcy skrupulatnie przenieśli oryginał – i to ogromny plus. Problem w tym, że oryginał jest beznadziejnie przestarzały. W momencie premiery miał oszałamiającą, choć skąpą, fabułę i przerywniki filmowe. Ale dziś wiele z tego jest przestarzałe. Fabuła jest dobra, ale nie dostarcza już takiego samego entuzjazmu jak wtedy. Nie ma w niej poczucia przełomu ani innowacji.

Jako remake, jest doskonała. Jeśli zignorujesz fakt, że to remake i potraktujesz ją jako samodzielną grę, to jest to B-.

Brakuje wielu misji, w tym tych najbardziej uderzających, takich jak strzelanina w restauracji z budką telefoniczną, misja na przejeździe kolejowym, pościg za opancerzoną limuzyną i wiele innych. Nie ma sygnalizacji świetlnej ani benzyny. Strzelanie w pierwszej części Mafii było przyjemniejsze. Ogólnie rzecz biorąc, rozgrywka w pierwszej części Mafii przewyższała jej współczesny odpowiednik o niebo. W przeciwieństwie do pierwszej i drugiej części, nie mam ochoty grać w ten remake ponownie.

Brakuje wielu misji, w tym tych najbardziej uderzających, takich jak strzelanina w restauracji z budką telefoniczną, misja na przejeździe kolejowym, pościg za opancerzoną limuzyną i wiele innych. Nie ma sygnalizacji świetlnej ani benzyny. Strzelanie w pierwszej części Mafii było przyjemniejsze. Ogólnie rzecz biorąc, rozgrywka w pierwszej części Mafii przewyższała jej współczesny odpowiednik o niebo. W przeciwieństwie do pierwszej i drugiej części, nie mam ochoty grać w ten remake ponownie.

Co za nudna, nudna gra w porównaniu z Mafią 2! Można tylko strzelać i jeździć. Nie mogę kupować broni, ulepszać samochodów, jeździć tramwajem ani pociągami, nie mam pieniędzy, kupować jedzenia, pić, nic nie mogę robić! Sarkastycznie, jest tryb „swobodnej jazdy”, który pozwala „eksplorować” miasto, ale co tu jest do zwiedzania? Wolę spędzić dziesięć godzin w Mafii 2 na eksplorowaniu miasta, ulepszaniu samochodów, jedzeniu burgerów, kupowaniu nowych ubrań, piciu, okradaniu sklepu z bronią, czyszczeniu butów albo po prostu patrzeniu, jak ludzie ślizgają się na śniegu, niż spędzić dziesięć minut w tej grze.

Fabuła jest bardzo krótka, większość drobnych szczegółów jest wycięta lub pominięta. A z reguły wszystkie drobne szczegóły odgrywają w grach bardzo ważną rolę; oryginał był znacznie dłuższy!… Czytaj całość