Mass Effect

Pierwsza część zawsze była moją najmniej ulubioną. Grafika nie była najatrakcyjniejsza (nawet jak na rok 2007), eksploracja planet na Mako była moim zdaniem wadliwa, a – choć brzmi to głupio – nigdy nie przepadałem za opcjami pancerza w grze. Mimo to gra jest dobra. Fabuła, jak wszystkie gry BioWare z tamtego okresu, była dobra, a elementy akcji w połączeniu z elementami RPG były po prostu genialne. Nie mogę też pominąć zdolności biotycznych, które dla mnie zawsze były najbardziej niesamowitą cechą wszystkich Mass Effects. Niestety, zadania poboczne w tej grze są po prostu okropne, a dla mnie, gracza, który ukończył grę, ich ukończenie zawsze było męką.

Niedawno odkryłem ten niesamowity świat. Ta niesamowita gra przewyższa nagrody i oceny. Nigdy wcześniej nie doświadczyłem tak oszałamiających wrażeń z gry. Porusza serce i duszę. Chcesz w niej żyć. Shepard to niezły towarzysz. Przeszedłem całą grę niczym rollercoaster emocji. W jednej chwili szczerzyłem się jak głupi, a w drugiej ocierałem łzę. Ten świat przenosi mnie z powrotem do dzieciństwa, kiedy łatwo było dać się porwać dobrej książce i zatracić w marzeniach. Dziękuję twórcom za danie mi możliwości zrealizowania mojego marzenia i odwiedzenia kosmosu. Dziękuję również za dbałość o szczegóły, przemyślaną fabułę i postacie, a Shepardowi za żywe emocje. Wszystko jest niesamowite. Muzyka! Co za muzyka!

Nigdy nie zapomnę pierwszego razu, kiedy w nią zagrałem. Było to w 2010 roku, kiedy kupiłem swój drugi komputer. Na początku gra nie porwała mnie szczególnie; grałem przez kilka godzin, a potem dałem sobie spokój. Nawet ją usunąłem; znudziła mi się. Potem, półtora roku później, wróciłem do niej ponownie, bo nie było wtedy w co grać. Próbowałem wciągnąć się w grę i mi się udało. Gra wciągnęła mnie po drugiej misji priorytetowej (Noveria). Byłem przepełniony emocjami, dubbing (po angielsku) był niesamowity, gra aktorska na najwyższym poziomie. Fabuła bardzo mnie wciągnęła: nieoczekiwane zwroty akcji, pościg za głównym antagonistą, zadania poboczne… Grałem dzień po dniu. Ale wtedy wciągnęła mnie nawet grafika. W latach 2010-2011 nie do końca rozumiałem gry, a mój komputer nie radził sobie szc… Czytaj całość

Первый Mass Effect до сих пор остаётся, пожалуй, самой атмосферной игрой серии: в ней мы погружаемся в этот прекрасный научно-фантастический мир, начиная с простого столкновения на небольшой планете и заканчивая эпичной битвой со Жнецом. Сам выбирай, кем быть — жестоким ренегатом или благородным героем.

И всё это под обалденную электронную музыку (а песня, звучащая в титрах, — очень крутой спейс-рок), которая так и не уходит из плейлиста уже 10 лет.

К минусам можно отнести не очень удобную стрельбу (это поправили во второй части), мучительные поездки на "Мако" и... лифты)

Безумно люблю, перепроходил много раз.

Zagrałem w ME1 po raz pierwszy po ME2 i ME3 (byłem dzieckiem i nawet nie wiedziałem o ME1). Fabuła też mnie nie wciągnęła. Ale ME1 to swego rodzaju historia o tym, jak dzielny kapitan Shepard, będąc elitarnym żołnierzem, dostaje szansę, by się wykazać i, co ważniejsze, uratować świat przed czymś, w co nikt nie wierzy. Choć gra jest interesująca z jednej strony, nie każdemu przypadnie do gustu. Osobiście uważam, że dorównuje ME3. Pod pewnymi względami jest gorsza od ME3, ale pod innymi lepsza. Jest też kilka niepotrzebnych mechanik, które w końcu usunięto, ponieważ granie w ME1 po ME2 i ME3 będzie bardzo niewygodne, biorąc pod uwagę nieco inną mechanikę walki. Powiedziałbym, że ME2 i ME3 są bardziej dojrzałe. Ale są pewne niedogodności w porównaniu z ME1, które można pominąć, jeśli lubi się… Czytaj całość