Gra zręcznościowa, która naprawdę potrafi działać na nerwy i przygnębiać na maksymalnym poziomie, to reboot Mechanic Escape.

Przede wszystkim muszę powiedzieć, że Mechanic Escape to gra ekskluzywna na PC. To platformówka, dlatego bardzo chciałem w nią zagrać, bo dawno nie grałem w dobrą platformówkę. Twórcy, Slak Games, wydawali mi się sadystyczni, bo tylko prawdziwy miłośnik cudzego bólu mógłby stworzyć coś takiego. Szybko zrozumiecie, o co mi chodzi.

Przyjemny i wciągający styl rozgrywki pomaga przyzwyczaić się do lokacji. Zdarzały się sporadyczne błędy, co było trochę rozczarowujące. Sceny przerywnikowe przypominają raczej pokazy slajdów i zupełnie nie rozumiem, o co w tym wszystkim chodzi. Oczywiście, nie ma ich wiele, ale i tak mogłyby być bardziej efektowne. Być może budżet po prostu nie pozwolił na ich odpowiednie wykonanie. Akcja rozgrywa się w tym... zrobotyzowanym świecie, gdzie prawie wszystko jest dla nas niebezpieczne.

Fabuła jest, ale jednocześnie jest niejasna. Jeśli obejrzysz przerywnik otwierający, wygląda to tak, jakby ktoś atakował telewizory, ale w przerywniku końcowym telewizory zgromadziły się w żarówce, obok której stały, gdy zostały zaatakowane. Zasadniczo w ogóle nie zrozumiałem fabuły, ponieważ nie jest ona do końca wyjaśniona.

Dla miłośników mody są kostiumy, ale jest ich tylko trzy i można je odblokować w drugiej lokacji za określoną liczbę telewizorów. Nawiasem mówiąc, w trakcie gry można zebrać tylko pięć telewizorów, a w lokacji jest ich 100, w czterech lokacjach. Po odblokowaniu wszystkich kostiumów, zebranie wszystkich telewizorów i mini telewizorów jest warte tylko najwyższego wyniku i to wszystko. Pułapki są starannie zaprojektowane, a główni wrogowie (jest ich tylko trzech) mają różne umiejętności, ale najbardziej wkurzał mnie potwór rakietowy, bo nawet po jego śmierci jego pociski mogą dosięgnąć cię wszędzie! Pomimo wielu poziomów gry, nie znalazłem żadnych powtórzeń. Zauważyłem też, że poziom trudności wzrastał w miarę postępów, co widać po rosnącej liczbie zgonów.

Gra jest dość wymagająca i był nawet moment, w którym zginąłem ponad 150 razy. Sterowanie jest proste, nawiasem mówiąc, ale nie zawsze można biegać tak, jak się chce. Spędziłem w grze około 19 godzin i jeszcze nie zdobyłem złotej gwiazdki na każdym poziomie! Były też pewne problemy. Lasery. Zginąć można nie tylko od samych laserów, ale także od mechanizmów, które je emitują! Można też zginąć, być może od armat, które nawet nie wybuchają po trafieniu! Można nawet zginąć w trakcie pauzy. Najgorsze jest jednak to, że w pobliżu nie ma żadnych punktów kontrolnych, więc można zginąć nawet przy wyjściu z poziomu!

Jest tu trochę elementarnej fizyki – nie można się obrócić w locie, skacząc! Dzięki swojej trudności gra przeniosła mnie z powrotem do dzieciństwa, bo dopiero wtedy musiałem pomyśleć, żeby ukończyć poziom.

Ocena gry: 4,7/10, co zdecydowanie oznacza, że ​​cena nie jest wygórowana.