Wszystkie recenzje Metal Gear Solid 5: Ground Zeroes

Choć nie znam zbyt dobrze serii Metal Gear Solid, uwielbiam wysokiej jakości skradankowe gry akcji. A ta jest prawdopodobnie jedną z najlepszych skradankowych gier, w jakie kiedykolwiek grałem! Jedna misja (licząc tylko misję „GROUND ZEROES”, NIE LICZĄC DODATKOWYCH 5-7 misji pobocznych o różnych porach dnia i z różnymi zadaniami) i jedna lokacja – to niewiele, prawda? Ale tę JEDNĄ misję można ukończyć na dwóch poziomach trudności, na kilka sposobów: za jednym podejściem, bez zabijania kogokolwiek, bez ogłuszania czy używania środka usypiającego itd.

Poza tym w tej lokacji kryje się co najmniej kilkanaście różnych broni. Gra jest też dobrze zoptymalizowana; dzięki tak kinowej grafice nie jest zbyt wymagająca i nawet mój raczej słaby laptop radzi sobie z nią całkiem dobrze. (Oczywiście, ni… Czytaj całość

Nie sądzę, żeby ta gra powinna być nazywana „płatnym demem”. Jasne, wydaje się, że nie ma zbyt wiele treści, ale to tylko pozory. Liczne nagrania audio, zadania poboczne i misje bonusowe – nawet jeśli wszystkie rozgrywają się na tym samym poligonie – to o wiele więcej niż typowe demo.

Sama gra to śmiały krok naprzód w gatunku skradankowych gier akcji. Przed tym projektem niewielu zdawało sobie sprawę, że nawet w starszych grach z serii Thief poziomy były zasadniczo zbudowane wokół systemu korytarzy z wieloma skrótami. Co się zmieniło przez lata? Skrótów jest coraz mniej, a korytarze stają się węższe. Kojima natomiast dosłownie wyrzuca nas z helikoptera na ogromną lokację, mówiąc: „Musisz uratować dwie osoby. Sam to wymyśl”. A tutaj musimy zbadać całą bazę i okolicę, dowiedzieć się, gdzie j… Czytaj całość

Szczerze mówiąc, nigdy wcześniej nie słyszałem o tej grze, zanim zapowiedziano piątą część. Jednak niezwykle pozytywne recenzje poprzednich części przekonały mnie, że warto ją sprawdzić. Chciałbym zacząć od grafiki. Jest dobra, a dzięki doskonałej optymalizacji (chciałbym wierzyć, że to ona jest tu kluczowa, a nie małe lokacje) gra działała niemal na maksymalnych ustawieniach na moim starzejącym się komputerze. Skradanie się jest interesujące, choć nie zauważyłem niczego szczególnie nowego w tym gatunku. Jedynym rozczarowującym aspektem było typowe zachowanie wrogów: tracą cię z oczu, jeśli schowasz się za beczką po wbiegnięciu prosto w snop światła latarki. Jeśli chodzi o fabułę, niestety nie mogę nic sensownego powiedzieć, ponieważ nie znam poprzednich części, a ten „prolog” jest praktycznie niejasny.