Прод continuation serii strzelanek Metro. Tym razem wydarzenia wyjdą poza znane moskiewskie metro i pozwolą ci zbadać świat postapokaliptycznej Rosji. Celem jest... Więcej informacji
No więc. Teraz czas na recenzję. Prawdziwą recenzję. Co mogę powiedzieć o Metro: Exodus? Nie mogę znaleźć słów... Nie mogę. Jest wspaniała. To prawdziwe arcydzieło. Nie da się jej opisać. Nawet nie wiem, co mnie w tej grze najbardziej urzekło. Wszedłem w nią i skończyłem ją jednym tchem. Nie spieszyłem się, starając się jak najbardziej zanurzyć w atmosferze. I było warto. Przez całą grę nie mogłem pozbyć się wrażenia, że nie tylko gram. I nie jestem sam. Nie. Interakcja z Anną jest przedstawiona na najwyższym poziomie. Dosłownie dostawałem gęsiej skórki za każdym razem, gdy Anna pojawiała się na ekranie. Tak niezwykła historia miłosna w trudnych czasach jest przedstawiona z tak wielką wrażliwością. Doświadczenia, emocje, zapierające dech w piersiach... Sam tego wszystkiego doświadczyłem. Szczerze mówiąc, wiedziałem i wierzyłem, że gra zrobi na mnie niesamowite wrażenie, ale nie mogłem sobie wyobrazić, że będzie to miało aż tak wielką skalę. Zakończyłem dobrze, nie straciłem nikogo z drużyny, ale i tak nie mogłem powstrzymać łez. To tak, jakbyśmy przeżywali każdy rozdział gry. Im bliżej końca, tym bardziej intensywne to się robi. Gorąco polecam tę grę każdemu. Mógłbym napisać o niej o wiele więcej, ale nie sądzę, żebym był w stanie przekazać wszystko, co czułem grając. Można w niej doświadczyć chyba każdej możliwej emocji: strachu, radości, smutku, żalu, zachwytu, szoku... i miłości. Myślę, że mogę śmiało powiedzieć, że ta gra jest jedną z moich ulubionych, a niewiele jest takich gier. Ale jak napisałem: Metro: Exodus to najlepsza gra, w jaką grałem od dawna. 11 na 10
Итак. Сейчас будет отзыв. Воистину отзыв. Что же я могу сказать на счет Метро: Исход? Не могу подобрать слов... не могу. Это великолепно. Это настоящий шедевр. Это нечто неописуемое. Я даже не знаю что в этой игре меня сильнее всего зацепило. Я как в нее зашёл — так и прошёл на одном дыхании. При этом не спешил никуда, стараясь максимально погрузиться в атмосферу. И это того стоило. На протяжении всей игры меня не отпускало чувство того, что я не просто играю. И я не просто один. Нет. Взаимодействие с Анной передано на самом высшем уровне. У меня мурашки по коже буквально бегали каждый раз, когда Анна появлялась на экране. Так чувственно передать такую необычную историю любви в тяжелые времена. Переживания, эмоции, захватывающие дух... всё это я испытал на себе. Честно говоря, я знал и верил, что игра произведет на меня неимоверное впечатление, но я и предположить не мог, что это будет настолько масштабно. Я получил хорошую концовку, никого из команды не потерял, но это всё ровно не смогло сдержать моих слез. Каждую главу в игре мы будто проживаем на себе. И чем ближе к концу, тем напряженнее. Я настоятельно рекомендую эту игру всем. Я могу писать об этой игре еще очень много, но, мне кажется, все ровно, не смогу передать всего того, что я почувствовал, когда в нее играл. В ней можно испытать, быть может, все возможные эмоции: и страх, и радость, и грусть, и печаль, и восторг, и шок... и любовь. Пожалуй, я с уверенностью могу сказать, что эта игра является одной из моих самых любимых игр, а таких не очень то и много. Но как я и написал: Метро: Исход — лучшее, во что я играл за последнее время. 11 из 10