Mutant Year Zero: Road to Eden

Postapokaliptyczny klimat jest oszałamiający, a główni bohaterowie są interesujący. Gra oferuje mnóstwo opcji taktycznych w walce. Fabuła trzyma w napięciu do samego końca (podobnie jak dodatek). Gorąco polecam tę grę.

Ogólnie rzecz biorąc, lokacje są interesujące, fabuła i opcje wytwarzania przedmiotów są takie sobie, ale ogólnie jest kilka interesujących momentów, najważniejsze jest odpowiedni procent trafień, ogólnie świetna walka, a skradanie się z elementem strategicznym też nie jest złe.

Strategie turowe są prawdopodobnie nadal dla amatorów, ponieważ balans i ogólne cechy rozgrywki, takie jak ulepszenia umiejętności, szanse na trafienie lub chybienie bronią itp., wymagają starannego dopracowania. Pierwszą rzeczą, która przykuła moją uwagę, był dzik, którego wygląd bardzo przypomina kobana w skórzanej kurtce, co przywodzi na myśl żółwie ninja, jednego z głównych antagonistów dzika.

Nie spodziewałem się tego, ale gra naprawdę mnie wciągnęła. Ciekawa mechanika, taktyczna walka turowa – wszystko wygląda interesująco. Grafika też jest na plus. Uwielbiam ten postapokaliptyczny klimat.

Oczywiście, istnieją pewne wątpliwe konwencje rozgrywki. Na przykład, gdy postać jest za osłoną, jej szanse na postrzelenie maleją o 50%, jeśli sięga do pasa, i o 75%, jeśli sięga do pełnej długości. Choć jest to logiczne i zrozumiałe, czasami może wyglądać głupio. Gdy twoja postać jest całkowicie za ścianą, nadal zostaje trafiona, lub gdy wróg jest za ścianą, a ty stoisz z boku (co oznacza, że ​​jest praktycznie odsłonięty), procent trafień nadal wynosi 25%. Ale ponieważ są to konwencje rozgrywki i zawsze działają, a nie błąd, można się do nich dostosować i przyzwyczaić.

I dość dziwny… Czytaj całość