Как достать соседа 2: Адские каникулы

Muszę przyznać, że druga część gry podobała mi się bardziej niż pierwsza. To wciąż ten sam uwielbiany „Jak wkurzyć sąsiada”, ale z mnóstwem ulepszeń. Gra jest bardziej wymagająca, ponieważ Woody staje teraz twarzą w twarz z dwoma wrogami – sąsiadem i mamą, choć ta druga nie pojawia się od razu. Ogromnym plusem jest to, że gracz ma teraz trzy próby ukończenia poziomu zamiast jednej. Najbardziej podobało mi się to, że wszystkie triki w tej grze są unikalne i nietypowe, w przeciwieństwie do pierwszej, która, choć niektóre były dobre, zawierała też takie, które były przesadnie banalne i schematyczne, jak – powtarzając moją poprzednią recenzję – skórka od banana na podłodze czy jajko w mikrofalówce. Tak czy inaczej, polecam obie części każdemu, ponieważ należą do najzabawniejszych i najprzyjemniejszych gier, jakie znam.