Odium To the Core
Odium To the Core — dynamiczna gra akcji w stylu arcade z widokiem z boku. Przejmiesz kontrolę nad niesamowitym futrzastym stworem, który musi przejść przez... Więcej informacji
Odium To the Core — dynamiczna gra akcji w stylu arcade z widokiem z boku. Przejmiesz kontrolę nad niesamowitym futrzastym stworem, który musi przejść przez niebezpieczne jaskinie pełne wrogów i pułapek. Czeka na Ciebie kolorowa grafika, potężna elektroniczna ścieżka dźwiękowa oraz prosta, intuicyjna obsługa.
Oferty sklepów i zniżki
![Odium to the Core (PC) [Global] [Standard]](https://files.vgtimes.com/si/shop_96189779.webp)
![Odium to the Core [steam]](https://files.vgtimes.com/si/shop_105477991.webp)
![Odium to the Core (PC) [Global] [Standard]](https://files.vgtimes.com/si/shop_94696831.webp)
Wymagania systemowe i test PC
- Windows 7 SP1+
- Procesor: CPU с SSE2
- Pamięć operacyjna: 2048 MB
- Wolne miejsce: 800 MB
- Karta graficzna: Compatible with DirectX 9.0
- DirectX: 9.0
- Keyboard, Mouse
Opinie i oceny
Nazwałbym tę grę platformówką z jednym przyciskiem (tylko lewy przycisk myszy). Uważałem ją za zbyt trudną i stresującą, i nie spędziłem dużo czasu próbując ją ukończyć. Sterowanie jest zasadniczo proste, ale ciągle je „źle kalkulowałem”: albo naciskałem je za wcześnie, albo trzymałem za długo.
Moim zdaniem poziomy są bardzo długie (nazwijmy to wadą fabuły))). Owszem, są punkty kontrolne, ale trzeba przechodzić jeden poziom na raz. Aby było trudniej, każdy poziom ma trzy mini-osiągnięcia: zdobyć określoną liczbę punktów, znaleźć ukryte elementy i zebrać wszystkie lśniące kule na poziomie. Punkty są w porządku, chociaż można tylko z grubsza zrozumieć mechanizm ich zdobywania, a z kulami nawet nie próbowałem. Ale nie o to chodzi; najważniejsze jest dotarcie do końca.
Zrzuty ekranu … Czytaj całość
Я бы назвал эту игру однокнопочным платформером (только левая кнопка мыши). Мне он показался чрезмерно сложным и нервным, и я не стал тратить уйму времени, чтобы пройти игру до конца. Управление по сути простое, но по факту все время "чуть-чуть не рассчитал": то рано нажал, то передержал.
На мой взгляд — очень длинные уровни (оценим это как недостаток сюжета))), правда, на них есть чекпоинты, но один уровень надо проходить за один раз. Чтобы жизнь медом не казалась, на каждом уровне есть три минидостижения: набрать нужное количество очков, найти скрытые куски и собрать все мерцающие шары на уровне. С очками еще куда ни шло, хотя понять механизм, от чего зависит скорость их набора, можно только примерно, с шарами — даже пытаться не стал. Но принципиально вопрос не в этом, главное — вообще д… Czytaj całość