Sześć lat we wczesnym dostępie, 100 milionów dolarów zysku, a efektem jest tandetna, groteskowa gra dla kuplinów, w którą nie da się wejść bez odruchu wymiotnego. Kinetic Games udało się całkowicie pogrzebać projekt legendarną majową łatką, zastępując stare, rurkowate modele plastelinowymi manekinami z łysieniem plackowatym i kończynami wygiętymi pod nienaturalnymi kątami. Teraz, zamiast grać, jesteś poddawany brutalnemu, żenującemu 15-klatkowemu podnoszeniu termometru, którego opóźnienia powodują, że trzykrotnie zostajesz pochłonięty przez zabugowanego ducha, podczas gdy twoje kadzidło radośnie spada przez tekstury podłogi. Dodaj do tego mikroskopijny ekran kamery wideo, nieczytelną czcionkę w uproszczonym logu i ciągłe awarie po przekroczeniu limitu czasu klienta, które leniwi deweloperzy zrzucili na karę, a otrzymasz idealny symulator do zniszczenia układu nerwowego. Cała rozgrywka zamieniła się w ponure, duszne miejsce, w którym albo siedzisz w furgonetce ze strachu przed skrzypiącymi drzwiami, albo biegasz wokół kuchennego stołu ze stoperem, próbując odgadnąć ducha z ukrytych tabel Wikipedii, podczas gdy nogi twojej postaci zamieniają się w papkę, gdy tylko próbuje usiąść.