15 w Early Access nie jest już projektem deweloperskim, ale rodzinną pamiątką, którą Indie Stone przekaże wnukom, dopóki ich stary silnik Java w końcu się nie rozpadnie. Mam dość tych lokalnych geniuszy projektowania gier, którzy od trzech lat dręczą się nad jednym buildem, próbując dodać ceramikę i schizofreniczny system liczenia kalorii, gdzie postać musi pożreć 40 jajek i całe pole kapusty dziennie, żeby utrzymać wagę, podczas gdy paczka masła orzechowego ma więcej kalorii niż duszony jeleń. Cała ich rzekomo realistyczna symulacja okazuje się duszącym symulatorem sortowania śmieci w Kentucky z topornym sterowaniem, w którym giniesz nie od zombie, ale dlatego, że skaleczyłeś mały palec o szyberdach lub złamałeś nogę o niewidzialną skrzynkę pocztową, a kod sieciowy trybu kooperacji jest podtrzymywany przez katar i kule. Najzabawniejsze jest to, że cały ten tonący projekt wciąż żyje tylko dzięki darmowym moderom, którzy ciężko pracują dla wersji 3 i dodają do gry normalne mechanizmy, a deweloperzy w odpowiedzi wypuszczają tylko drobne poprawki, zamieniają argumenty w kodzie, psują wszystkie modyfikacje i zapisy gry, a potem znowu popadają w stan zawieszenia animacji na kilka lat.