Resident Evil 7 Biohazard

Naprawdę fajny horror.

Budowanie grozy, a potem brak prawdziwego strachu to istna katorga.

Podobało mi się też to, jak przedłużali fabułę za każdym razem, gdy wydawało się, że zbliża się koniec.

Wśród wad mogę wymienić grafikę na początku gry (rozmazaną grafikę i schody, których nie da się usunąć).

Przyzwoita gra grozy.

Spośród głównych gier z serii RE, RE7 (i 8 również) jest chyba najbardziej nietypowa. Wcześniejsze gry z serii RE to głównie gry akcji podszywające się pod horror, a tutaj mamy Outlasta z bronią palną.

Zazwyczaj nie boję się horrorów i RE7 nie był wyjątkiem. Mimo to, rozgrywka, fabuła i atmosfera bardzo mi się podobały. Irytują mnie i zachwycają pola trafień wrogów. Są one idealnie proporcjonalne do modelu przeciwnika, a pociski lecą precyzyjnie wzdłuż celownika. To sprawiało, że strzelanie było początkowo irytujące, a potem… znowu irytujące. Zaakceptowałem jednak, że to realizm i wyzwanie, jakiego gry wcześniej mi nie dawały, bo „jak to? Naprawdę trzeba celować w strzelance?”. Nie lubię łamigłówek, które zatrzymują gracza w jednym miejscu na dwie godziny, więc czasami korzystałem z poradni… Czytaj całość

To moja ulubiona część serii Resident Evil (jak dotąd) – tworzy niezwykłe wrażenia! Atmosfera grozy, zwłaszcza z perspektywy pierwszej osoby, jest dokładnie taka, jakiej oczekiwałem! Outlast przegrywa w tym formacie, a przecież nie grałem w Alien: Isolation! A zwłaszcza muzyka! Cała muzyka w grze jest nietypowa, piękna i uspokajająca, a w grze nie ma zwykłych zombie! Zamiast tego są różne potwory, ale nie zdradzę szczegółów, żeby nie zepsuć zabawy! Polecam każdemu chociaż spróbować! Niektórym się spodoba, a innym nie, ale mi się podobała! A jeśli grałeś w inne części, ale tej jeszcze nie, spróbuj! Tak, może być nietypowa i dziwna, ale jeśli ci się spodoba, będziesz nie do zatrzymania!

Gra jest dość hardkorowa i przerażająca, cóż mogę powiedzieć? Jakiś facet z piłą łańcuchową mnie przestraszył, kiedy przypadkowo na niego nadepnąłem. Ukończyłem ją, choć w agonii i cierpieniu, w kilka tygodni, bo po 10 godzinach rozgrywki nie miałem ochoty do niej wracać. Jako horror jest w porządku, ale jeśli szukasz zabicia czasu, wybierz inną grę z tego gatunku.

Dzięki Capcomowi za nowego Outlasta

Zapowiedź siódmej części była dość nieoczekiwana. Gra nie przypominała w niczym poprzednich części. Jakaś szalona rodzina w starym domu, jakaś historia o ratowaniu żony z rąk sekty. Gdzie są zombie? Gdzie wirusy Umbrella? Gdzie apokaliptyczne katastrofy i niekończąca się akcja jak w Outlast 6?

Ale wszystko zaczyna się układać, gdy rozpoczyna się rozgrywka, podczas której co jakiś czas ma się ochotę powiedzieć: „Cholera, to ten sam survival i ten sam horror, co w pierwszych częściach”. Zamiast rezydencji jest teraz duży dom, zamiast ścigającego nas Tyrana jest niezniszczalny Jack Baker, a do tego są sceny pościgów. I pomimo tego, że oprawa wizualna i projekt gry są bardzo podobne do Outlasta II, gra sprawia wrażenie Resident Evil. Może to zupełnie inna gra,… Czytaj całość