Resident Evil Requiem

RESIDENT EVIL REQUIEM jest wart każdego dolara. Nawet gdyby kosztował 100 dolarów, byłby wart swojej ceny. Capcom jest jednym z niecałych pięciu studiów, które utrzymują wysoki poziom jakości gier od momentu ich powstania w odległych latach 90. do dziś. To naprawdę znakomity dramat akcji i horroru, kulminacja historii, zamknięcie emocjonalnego wątku Leona i najwyraźniej zapowiedź kontynuacji. Przynajmniej na podstawie tego, co przeczytałem w 60-stronicowym raporcie Grace Eckshforth i tego, co zobaczyliśmy w finalnej scenie filmowej, ta historia się nie kończy. Czy Leon w niej będzie? Jest wysoce prawdopodobne. Ta gra pozostawia cię z koktajlem emocji: czujesz się, jakbyś obejrzał świetny film, jeden z tych wciągających i zapadających w pamięć, które wywołują autentyczne emocje, a jednocześ… Czytaj całość

Świetny powrót do starego świata gry Leon — da wszystkim odrobinę nostalgii, a nowi gracze również uznają to za bardzo interesujące i zrozumiałe.

A najlepsze jest to, że nie tylko „napompowali” Leona pieniędzmi; dodali nową historię poprzez stare i nowe postacie.

Dodatkowo, dwa różne ujęcia kamery dla obu postaci pomagają w pełni zanurzyć się w emocjach.

Świetne eksperymenty i musimy to kontynuować.

Jako ktoś, kto grał w niemal każdą część serii Resident Evil, mogę powiedzieć, że Requiem odtworzyło to, co uwielbiam w tej serii. Napięta atmosfera, ciągłe poczucie zagrożenia, doskonała oprawa wizualna i dbałość o szczegóły natychmiast przywodzą na myśl najlepsze gry z serii.

Naprawdę doceniam to, że twórcy nie zapomnieli o swoich korzeniach. Gra zawiera klasyczne elementy Resident Evil, takie jak eksploracja i niedobór zasobów, a także nowoczesną mechanikę, która sprawia, że ​​gra jest przyjemna, nie psując poczucia przetrwania.

Dla mnie to właśnie Resident Evil, na który czekałem. Jeśli śledzisz serię od jakiegoś czasu, prawdopodobnie odczujesz również, że twórcy starali się zachować jej charakter, jednocześnie unowocześniając grę. Teraz pozostaje tylko czekać na premierę i zobaczy… Czytaj całość

Skrupulatne wysiłki Capcomu zaowocowały tym wielkim arcydziełem, które pod płaszczykiem rewolucji franczyzowej oferuje najleniwszy i najbardziej drętwy zbiór fanserwisu na kościach naszej pamięci. Fabuła jest idiotyczna: pięćdziesięcioletni dziadek Leon nagle zapada na syndrom Raccoon City, ponieważ uśpiony przez 30 lat wirus postanowił się obudzić, by stworzyć tani dramat, zmuszając weterana do niekończącego się kaszlu, stękania i pojedynkowania się na siekiery z siedemdziesięcioletnim Hunkiem. Rozgrywka Grace to osobne arcydzieło logiki, w którym ten genialny analityk FBI, cierpiący na ataki paniki, ciągnie niewidomą dziewczynę przez hordy zombie tylko po to, by mogła odczytać trzy przyciski w brajlu, a zamiast po prostu odciąć trupowi pasek na rękę i założyć bransoletkę, biegamy po szpi… Czytaj całość

Doskonała kampania marketingowa Capcomu i pewność sukcesu twórców stoją niestety w jaskrawej sprzeczności z jakością finalnego produktu. To krótka recenzja bez spoilerów.

Wady:

1. Pierwszą i najważniejszą wadą jest brak możliwości natychmiastowego wyboru poziomu trudności Szaleństwo (odblokowuje się on dopiero po pierwszym przejściu gry). Problemem nie jest nawet to, ale sposób implementacji poziomu Normal (klasycznego). Jest zbyt łatwy. Granie na nim nie stanowi ciekawego wyzwania. To gra grozy dla małych dzieci. W porównaniu z drugim remakiem gra wydaje się swobodna.

Prowadzi to do mnóstwa wad: nie ma sensu szukać zapasów, eksplorować lokacji i zdobywać kolejnych poziomów, jeśli gra jest już wygodna, a gra jest dość prosta.

2. Brak możliwości całkowitego wyłączenia interfejsu stanowi proble… Czytaj całość