Serious Sam 3: BFE

O tak, pamiętam, jak przeszedłem Serious Sam 3 – było super, zwłaszcza na najwyższym poziomie trudności. To było coś. A teraz mogę też grać z Duke'iem. Muszę spróbować.

Trzecia odsłona serii Serious Sam okazała się bardzo dobrą grą. Zachwyca

dobrą grafiką i doskonałą ścieżką dźwiękową. Ogólnie rzecz biorąc, ci, którym podobały się poprzednie części, będą się jeszcze bardziej cieszyć trzecią.

Kiedy po raz pierwszy zacząłem grać w SS3, nie mogłem zrozumieć, dlaczego niektórym graczom się to nie podobało. Fabuła jest świetna, charyzma Sama wciąż jest obecna, szybkie zabójstwa z bliskiej odległości, a ten sam bogaty arsenał i hordy wrogów wciąż obecne. Jednak im dalej grałem, tym lepiej rozumiałem, dlaczego. Gra stopniowo stawała się coraz bardziej powtarzalna. Lokacje są powtarzalne, a gra coraz bardziej trzyma gracza w tym samym miejscu, zmuszając go do szukania kluczy lub po prostu do koszenia hord wrogów, często przez długi czas. Nawet w trybie kooperacji ze znajomym pod koniec trochę się nudziliśmy, ale i tak daliśmy radę. Nie mogę też nie wspomnieć o animacjach w przerywnikach filmowych: dlaczego ruchy są czasami takie drewniane? Skłaniam się ku niskiemu budżetowi.

Grałem w nią kilka razy. To wspaniała, pozytywna strzelanka. Za mało fabuły, dajcie mi więcej! Więcej towarzystwa! Doskonała gra.

To szalenie fajna strzelanka, ale konsola jest skomplikowana, trudno wprowadzać komendy, gra często się zacina, a grafika nie jest zbyt dobra. Ale to wciąż świetna gra. Szkoda, że ​​nie jest dostępna na telefonie (choć wkrótce stanie się czajniczkiem).