Wszystkie recenzje Silent Hill 2

Silent Hill 2 – Pozdrowienia dla wszystkich miłośników mgły! Dosłownie ukończyłem grę dziś po południu i zacząłem Sylwestra+, żeby wymaksować grę + platynę, i chcę podzielić się swoimi wrażeniami.

Fabuła – Nigdy nie grałem ani nie oglądałem filmowych adaptacji uniwersum Silent Hill, więc znam je tylko z klipów z gry i memów z postaciami z serii. Myślę, że nie ma sensu opisywać fabuły, bo każdy gracz ją zna. Dla tych, którzy nie wiedzą, główny bohater, James Sunderland, udaje się do mglistego miasteczka Silent Hill. Nawiasem mówiąc, nadal nie do końca rozumiem fabułę gry (częściowo). Daję jej PLUS, ponieważ fabuła jest oryginalna.

To naprawdę fajna gra, dopiero ze względu na nią zainteresowałem się tą serią, ale oryginał podobał mi się bardziej niż remake.

Niesamowicie przezabawna gra. Walka jest o wiele lepsza niż w oryginale; James może teraz unikać ataków potworów, zamiast tylko spamować jednym atakiem. A po zrozumieniu zestawów ruchów i nauczeniu się walki z potworami, mniej więcej w połowie gry przestajesz się bać, co poważnie psuje gęstą atmosferę remake'u. A kiedy uświadomiłeś sobie wszystkie przyjemności płynące z walki i to, że „potwory są teraz zamknięte ze mną”, pojawił się kolejny problem: remake się dłuży. Połowa gry to nudny wypełniacz, dodany tylko po to, by rozciągnąć czas. Nawet ścieżka dźwiękowa Yamaoki jej nie ratuje, bo sprawia wrażenie, jakby sieć neuronowa została zaprogramowana do „odtwarzania jakiejś strasznej muzyki, czegoś w stylu SH-100”. Jest taka nijaka. A skoro już o nijakości mowa, reżyseria przerywników filmow… Czytaj całość