Bezpośrednia kontynuacja Sniper Elite 3, w której główny bohater udaje się do Włoch w 1943 roku. Występuje w szeregach włoskiego ruchu oporu i stara... Więcej informacji
Sniper Elite 4 był taki sam jak pozostałe części: powoli wypuściłem powietrze, strzeliłem, sprawdziłem prześwietlenie i poszedłem szukać nowej pozycji.
Włochy wyglądają tu lepiej niż tylko pocztówka. Mapy są szersze niż w części trzeciej, jest więcej tras, a karabin snajperski w końcu przestaje być atrakcją na korytarzu. Można ominąć posterunek, zdjąć oficera z odległości kilometra lub siać spustoszenie granatami i mieć nadzieję, że o tym zapomną. Kamera śmierci wciąż jest tandetna i wciąż przyjemna. Jeśli grałeś już w tę serię, głupotą byłoby ją porzucać: chrupnięcie żeber w toskańskim słońcu to już rytuał.
Skradanie się jest proste, sztuczna inteligencja czasami jest ślepa, fabuła jest podrzędna, jak zawsze w Sniper Elite. Nikt nie przyjeżdża tu na wielką wojnę. Przyjeżdżają, żeby poleżeć w trawie przez pół godziny, liczyć wiatr i oddać ten jeden idealny strzał. Czwarta część oferuje to hojniej niż poprzednie.
Jeśli kochasz tę serię, śmiało ją pobierz. Nie ma nowego manifestu, ale jest lepsza wersja tej samej przyjemności: wybierasz swój punkt widzenia, psujesz czyjąś paradę, odchodzisz przy dźwięku dzwonów kościelnych. Po napisach końcowych nadal otwierasz mapę „na kolejne dziesięć minut”. A potem na godzinę.
Sniper Elite 4 зашла так же, как и остальные части: медленно выдохнул, выстрелил, посмотрел рентген и пошёл искать новую позицию.
Италия здесь работает лучше, чем просто открытка. Карты шире, чем в тройке, маршрутов больше, а снайперка наконец перестаёт быть аттракционом в коридоре. Можно обойти пост, снять офицера с километра или устроить хаос из гранат и надеяться, что про них забудут. Камера убийства по-прежнему пошлая и по-прежнему приятная. Если серия заходила раньше, отказываться от неё глупо: хруст ребра на солнце Toscanы — это уже ритуал.
Стелс простой, ИИ местами слепой, сюжет служебный, как всегда в Sniper Elite. Никто сюда за большой войной не ходит. Ходят за тем, чтобы полчаса лежать в траве, считать ветер и поймать один идеальный кадр. Четвёрка это даёт щедрее предыдущих.
Если любите серию — берите спокойно. Нового манифеста нет, зато есть лучшая версия того же удовольствия: сам выбрал точку, сам испортил чужой парад, сам ушёл под колокольный звон. После титров всё равно открываешь карту «ещё на десять минут». Потом на час.