Pewny krok naprzód w porównaniu z Amnesia. I cholera, cieszę się, że ten krok został zrobiony na korzyść fabuły. Choć uwielbiałem Amnesia, niuans rozgrywki związany z ciągłą ucieczką przed potworem wciąż był przygnębiający, a fakt, że zminimalizowali go w Soma, to ulga.

Zasadniczo rozgrywka pozostaje taka sama. Od czasu do czasu pojawia się wróg, którego musimy unikać. Jednak tym razem wrogowie są ściśle ograniczeni do swoich stref, wszyscy są inni i prawie wszyscy mają jakieś słabości. Niektórzy są ślepi, na niektórych po prostu nie da się patrzeć, a niektórzy nie dotkną cię, dopóki się do nich nie zbliżysz. Co więcej, takie spotkania stały się dość rzadkie, co sprawia, że ​​spotkanie z potężniejszym wrogiem jest jeszcze bardziej niekomfortowe. To znacznie upraszcza rozgrywkę i znacząco poprawia atmosferę.

Jako klimatyczna gra grozy, SOMA jest jedną z najlepszych gier ostatnich lat. W całej grze wyczuwa się subtelne poczucie niepokoju, które w połączeniu z intrygującą fabułą tworzy przerażająco wciągające doświadczenie. Grając w nocy, na dużym ekranie, z dobrymi słuchawkami, nie chciałem przerywać z powodu dyskomfortu.

A fabuła jest za to wszystko wdzięczna. To zachwycające dzieło science fiction, które mogłoby być bestsellerem, gdyby było książką. Mądre, intrygujące, z sympatycznym bohaterem i eksploracją tego, co stało się z wymierającą ludzkością. Sama historia jest prosta w swojej prezentacji, a jednocześnie bogata w detale świata i prowokujące do myślenia wątki. I po tym wszystkim czasie zakończenie nie rozczarowuje. Amnesia była pod tym względem nieco rozczarowująca, z dziwną rozgrywką i decyzjami projektowymi, które miały uczynić zakończenie jeszcze bardziej zapadającym w pamięć. Na szczęście SOMA obrała inną drogę, a ostatnie minuty są chyba najbardziej spokojne. A kiedy pojawiają się napisy końcowe, grasz scenę i czujesz się całkowicie usatysfakcjonowany zakończeniem; gra ponownie zadaje ci te same pytania, które kiedyś zadała. I już zaczynasz rozumieć, jaka odpowiedź jest dla Ciebie właściwa.

5 na 5

Wspaniała gra. Chcę im podziękować za fabułę, scenerię, pomysł i cały scenariusz. Podziękowania należą się również grze za zauważalną pracę nad tempem akcji i liczbą wydarzeń. Oczywiście, to wciąż „horror dla tych, którzy lubią wędrować, odkrywać i słuchać”, ale jest o wiele bardziej zróżnicowany i inteligentny niż większość gier tego gatunku.