Krótko mówiąc, możecie sami wyrobić sobie ostateczną opinię, ale jako ktoś, kto grał ponad 50 godzin od premiery, chciałbym Was zaapelować, abyście nie pokładali w tym projekcie nierealistycznych oczekiwań ani nie mówili: „Porzućcie wszelką nadzieję, wy, którzy tu wchodzicie” albo „Wejdźcie, nie bójcie się, wyjdźcie, nie płaczcie”.

To projekt, w którym darowizny są czynnikiem decydującym, a zatem dominują (przeciętny gracz w końcu znudzi się wpadaniem na graczy z zakupionym sprzętem/bronią w lokacjach startowych), są tu unikalne postacie kryjące się w krzakach, oszuści i inne nieodłączne atrakcje rozgrywki. Wcześniej gra zawierała tekstury mutantów z oryginalnego Stalkera, ale po premierze znacznie osłabły zarówno pod względem podobieństwa do oryginału, jak i jakości wykonania (rozumiem, że miało to na celu uniknięcie konfliktu z właścicielami praw autorskich, ale implementacja ewidentnie pozostawia wiele do życzenia). Fabuła (IMHO) w ogóle nie wpisuje się w fabułę gry Stalker, jest to jedynie próba uzasadnienia konieczności wykonywania przez gracza cyklicznych zadań typu „znajdź/zabij/zdobądź” na określonym obszarze.