To wspaniała gra, nie gorsza niż na przykład Red Dead Redemption czy Assassin's Creed. Oczywiście, nie jest pozbawiona wad. Ale która gra ich nie ma?! Najwyraźniej ludzie oczekiwali arcydzieła od Besetha, przełomu w przyszłość, a oni dostarczyli coś w rodzaju połączenia Fallouta, Skyrima, Subnautiki i mnóstwa innych świetnych gier z przeszłości. Mocną stroną Starfielda jest bez wątpienia jego skala, ogromna liczba zadań i interesujące wątki fabularne. Trzeba nieustannie doskonalić i zgłębiać różne „technologie”; projektować statki kosmiczne, budować placówki i tak dalej. Po drodze odkrywa się, jak wiele rzeczy jest ze sobą powiązanych. A jeśli chce się ukończyć grę z sukcesem, trzeba dokładnie rozważyć, które umiejętności rozwijać i kiedy, oraz w jakie aktywności się zaangażować. Nie ma chwili nudy. Niemniej jednak, mając do czynienia z grą eksplorującą ogrom wszechświata i kosmiczną przyszłość ludzkości, chciałbym znaleźć się w środowisku gry, które jest bardziej zróżnicowane, bardziej zaskakujące pod względem budynków, miast, technologii, flory, fauny, pojazdów, ubrań itd. Ogólnie rzecz biorąc, rozumiem jednak, że tworzenie takich gier wymaga zasobów, czasu i musi w jakiś sposób sprostać możliwościom sprzętowym znacznej liczby graczy na całym świecie. To prawdopodobnie jest źródłem ograniczeń.