Starfield

Rpg akcji w pseudo-otwartym świecie odległego kosmosu, skupiający się na dopracowanych i immersyjnych questach z wysoką powtarzalnością w każdym przejściu. Gra opowiada o życiu ludzkości poza Układem Słonecznym na nowych planetach w całym bliskim kosmosie oraz refleksji nad zniszczoną ojczyzną. Główny bohater — kosmiczny górnik, przypadkowo dołączający do badaczy tajemnic kosmosu z „Gwiazdozbioru”. Razem muszą rozwikłać tajemnicę rzadkich artefaktów i rzucić światło na pochodzenie ludzkości.

Akcja i wydarzenia Starfield rozgrywają się w nowym uniwersum stworzonym przez Bethesda Game Studios. Nie jest ono powiązane z The Elder Scrolls ani Fallout. Wszechświat Starfield to jedna z możliwych wizji przyszłości naszej rzeczywistości, z podobnym zestawem systemów, planet i postaci, praw fizyki, technologiami, językami i innymi aspektami życia.

W 2050 roku ludzkość założyła pierwszą kolonię na Marsie, gdzie odkryła artefakt wpływający na grawitację. Uświadomiwszy sobie, że z silnikami opartymi na tej technologii można opanować całą galaktykę, ludzie zaczęli intensywnie eksplorować bliski i głęboki kosmos, lecz podczas osiedlania się osłabili magnetosferę Ziemi. Do 2200 roku promieniowanie słoneczne spala Ziemię, ale ludzkość kwitnie w Zjednoczonych Koloniach.

Do początku wydarzeń Starfield, w 2330 roku, zajęty jest obszar kosmosu w promieniu 50 lat świetlnych wokół byłej Ziemi, lecz nie wszystkie z 1000 zadeklarowanych planet są zamieszkane. Rozmieszczenie cywilizacji jest również nierównomierne. Spotyka się zarówno wysoko rozwinięte metropolie, centra przemysłowe, bazy megakorporacji, jak i zacofane peryferyjne światy, prowincjonalne planety z anarchią „Dzikiego Zachodu”, a gdzie indziej pierwsi osadnicy ledwo przeżywają.

Protagonista, bezrobotny chłopak bez przeszłości i charakteru, wyrusza jako górnik na jedną z odległych planet, gdzie wydobywa tajemniczy artefakt. Szybko okazuje się, że jest Wybrańcem, jedyną osobą zdolną do znajdowania takich rzeczy i czerpania z nich niewytłumaczalnych mocy. Bohater dołącza do tajnego stowarzyszenia „Gwiazdozbiór” — grupy badaczy próbujących rozwikłać tajemnicę artefaktów, i staje do walki z zaciekłym oporem „Gwiezdnych Narodzonych”.

Wstęp brzmi banalnie nawet w oczach Bethesda, ale mimo to Starfield to niezwykła i głęboka historia, która rozwija się później. Protagonista szybko zostaje wciągnięty w kolonialne wojny, problemy NPC i walkę frakcji. Dialogi są bogate, a towarzysze mówią bez przerwy i próbują nawiązać relacje. Jest główny wątek fabularny i możliwość zostawienia śladu w galaktyce, pewna różnorodność i otwarte zakończenie, które prowadzi do „Nowej gry +”. Zakończenie może zaskoczyć.

W Starfield brakuje reżyserii narracji, która potrafiłaby utrzymać zainteresowanie — barwnych filmików na silniku, inscenizowanych strzelanin i dynamicznego akcji. Dopiero pod koniec pojawią się różnorodne zadania głównego wątku — z trudnymi dialogami, dramatem i dylematami moralnymi.

Bethesda nie byłaby sobą, gdyby nie przewidziała możliwości modyfikowania gry na wiele sposobów. Edytor i narzędzia do modowania od studia pojawią się na początku 2024 roku.

Jednak to nie powstrzymało entuzjastów od tworzenia dziesiątek modyfikacji zaraz po premierze, niektóre z nich można pobrać z naszej bazy. Mody zmieniają zasady gry, dodają rosyjski język, nowe zadania, broń, postacie, ulepszają grafikę, zamieniają zwykłą przygodę w niesamowitą podróż i wiele więcej.

Cechą Starfield jest to, że nie podąża za zasadami innych piaskownic Bethesdy o podróżach i eksploracji. Wręcz przeciwnie, gracz musi skupić się na wyborze roli, rozwijaniu postaci i wykonywaniu jak największej liczby zadań w jednostce czasu. Nie rozpraszając się na szukanie czegoś niezwykłego wokół.

Koncepcja gry single-player jest następująca: przybywasz do systemu, lądujesz na planecie, podchodzisz do celu, eliminujesz wrogów, bierzesz to, co potrzebne i lecisz dalej. Proceduralne generowanie tworzy ładny obrazek, jakieś wypełnienie i odczucie życia, ale to wszystko są tylko rozbudowane dekoracje.

W grze jest wiele zadań (nie fabularnych), które można przejść na różne sposoby, w zależności od wybranej roli. U dobrego ranger'a będą inne metody, u przemytnika inne, a u łowcy nagród jeszcze inne. W efekcie pojawi się kolejne zadanie: zamkną się jedne, pojawią się inne opcje jego ukończenia. Każda frakcja, a nawet poszczególne NPC, mają swoje zestawy zadań.

Świat Starfield jest zbudowany z licznych lokacji, od mikroskopijnych (pomieszczenia wewnątrz budynków) po ogromne (obszary planet o rozmiarze 2x2 km), wbudowanych jedna w drugą, jak matrioszka, połączonych ładowaniami. Przestrzeń wydaje się być dostępna, ale latanie lub chodzenie, zajmując się monotonnie eksploracją lub zbieraniem łupów na potrzeby craftingu, byłoby błędem. Jednocześnie odwiedzanie głównych lokacji, takich jak Nowy Atlantyd i Neon-City, z ich wspaniałą architekturą i atmosferą, pełnych „sidów” i NPC, na długo zostanie w pamięci.

Tworząc świat, Bethesda zastosowała stylistykę „NASA-pank”. Cała zawartość gry jest przedstawiona tak, jakby mogła już istnieć dzisiaj, ale jednocześnie nie pozbawiona futurystycznego charakteru. Widać to w miastach i osadach, na budynkach i ulicach, w biurach, laboratoriach i klubach nocnych, a także w konkretnych elementach — dekoracjach, ubraniach, apteczkach, pancerzach i broni. Zarówno na planetach, jak i w zawartości, świat Starfield nie wykracza poza to, co można zobaczyć na Ziemi lub chociażby sobie wyobrazić.

Statki kosmiczne to główna nowość Starfield. W grze jest dziesiątki wariantów zarówno w tworzeniu własnych modeli, jak i ulepszaniu już istniejących.Есть рынок kupna-sprzedaży. Gracz sam wybiera moduły (uzbrojenie, silniki, systemy zasilania, ochrony, sterowania statkiem) i ogólną konfigurację.

Walki w kosmosie z piratami i wrogimi frakcjami są nieuniknione. Mechanika jest prosta i arcade, przypomina „samolotową”. Gracz lata w trójwymiarowym niewidzialnym kacie i pokonuje przeciwników, wykonując akrobacje, chowając się za polami asteroidów i kosmicznym śmieciem. W trakcie rozdziela energię między tarczami, ogniem i silnikami swojego statku, wybierając, którą część wystrzelić w przeciwnika. Uszkodzenie silnika pozwala na abordaż wroga, zabicie załogi, zabraniu zawartości lub samego statku.

Ograniczenia silnika uniemożliwiły pełną symulację kosmosu: brak hiperprzeskoków przez galaktykę, lotów po systemie, a nawet badania przestrzeni wokół planety. Wszystko przez ładowanie, a „podlatuje” się jedynie do stacji kosmicznych lub asteroidów, ponieważ odległe gwiazdy i duże obiekty to tylko statyczne tła.

System walk — kopia z Fallout 4. Broń podzielona na typy działania (balistyczna, laserowa i elektromagnetyczna) oraz rodzaje (pistolety, strzelby, automaty, karabiny, ciężkie maszyny). Modyfikuje się ją tradycyjnie na warsztacie, wymieniając poszczególne elementy — lufę, magazynek, celownik i tak dalej. Starfield trochę komplikuje tę mechanikę: najpierw trzeba zbadać lub znaleźć schemat ulepszenia. Podobna zasada dotyczy ekwipunku.

System perków oferuje 5 gałęzi rozwoju: siła, dyplomacja, walka, nauka i technika. Najpierw trzeba odblokować główny perk, wykonując różne czynności, np. przeładowując broń 150 razy. Potem można kupić perk za punkty umiejętności — które zdobywa się za doświadczenie, zdobywane w walkach, craftingu, wykonywaniu zadań i innych aktywnościach.

Mechanikę strzelanki urozmaicają zdolności: odrzucanie, ściskanie, tarcza energetyczna, wampiryzm punktów życia, wybuch energii, niewidzialność, kontrola umysłu, „pajączy zmysł” i inne. Lista przeciwników jest skromna, nie ma pod-bossów i naprawdę dużych wrogów.

Z ulepszeniami w Starfield przeniesiono także dobrze znane elementy z poprzednich gier Bethesda: zarówno pojedyncze rozwiązania, jak łamanie zamków i komputerów, jak i całe mechaniki rozgrywki. Kradnąc przedmiot na oczach NPC, natychmiast pojawi się strażnik, któremu można się poddać lub próbować go wyeliminować. A budowa posterunków z budynkami i zasiedlanie ich różnymi NPC to teraz jeden z filarów trybu singleplayer.