Ogromne podziękowania dla małego Todda za to arcydzieło nowej generacji, w które włożono 25 lat pracy, tworząc najlepszy symulator ekranu ładowania w historii. Gra oferuje niesamowitą swobodę: wejdź na pokład statku – załaduj, wystartuj – załaduj, wskocz do systemu – załaduj, wejdź do obskurnego namiotu – załaduj. Prawdziwa kosmiczna odyseja marzeń, polegająca na ciągłym klikaniu menu szybkiej podróży! A jakże wspaniała jest sekcja eksploracji z tysiącem planet, gdzie wielokrotnie natrafisz na identyczne, skopiowane i wklejone opuszczone kopalnie, gdzie nawet kubki i zwłoki leżą dokładnie w tych samych miejscach, co na poprzedniej planecie oddalonej o trzy lata świetlne. Odgrywanie ról jest zdumiewająco genialne: bez marnowania cennych punktów umiejętności, twój wielki zdobywca galaktyki nie może używać plecaka odrzutowego ani kraść, a duszący grind perków sztucznie przedłuża tę melancholię na dziesiątki godzin. Ale wisienką na torcie jest sterylna fabuła i towarzysze, którzy zachowują się jak politycznie poprawni pracownicy działu HR, gotowi upomnieć Cię za każde nieetyczne działanie, podczas gdy Ty zbierasz fragmenty kosmicznych sprężyn do magii Skyrima. Cały ten cud designu gry jest opakowany w wiekowy, pękający w szwach silnik, który potrafi strasznie lagować na high-endowych komputerach, nie obsługuje języka rosyjskiego, ale z dumą oferuje drobne zadania za prawdziwe pieniądze w grze za 70 dolarów. Idealny produkt dla tych, którzy lubią wydawać własne pieniądze na pusty i plastikowy świat, leniwie generowany przez sieć neuronową.