Zajęło mi tylko pół godziny, żeby zrozumieć, o co chodzi z tym tak zwanym „mobilnym Stellarisem”. Testowałem go albo w fazie otwartej bety/wczesnego dostępu, albo zaraz po premierze.

Niestety, ta gra i oryginalna seria gier o tej samej nazwie, pochodząca od szanowanego studia Paradox Interactive, dzielą jedynie nazwę i fakt, że Paradox nadal jest wymieniony jako twórca/wydawca. (Co, nawiasem mówiąc, moim skromnym zdaniem, nie dodaje im honoru i szacunku; wręcz przeciwnie). Zasadniczo są to zupełnie różne gry. Co więcej, ta gra jest w takim samym stopniu grą niestrategiczną czasu rzeczywistego, jak oryginalne gry są klasykami i „złotym standardem” gatunku gier strategicznych.

Ta gra bardziej przypomina takie niedopracowane, strategiczne farmy grindowe, jak Nova Empire/Infinite Galaxy/Galaxy Lagrange/Stellar Age/Eve: War of Ascension/Star Trek: Fleet Command/Astronet/Nova Storm/Clash of Stars/Galaxy Battleship itd. Wszystkie te gry mają kilka wspólnych mechanik, które mają na celu zachęcenie graczy do wpłacania datków.

Po pierwsze i najważniejsze, większość rozgrywki koncentruje się na PvE, czyli, innymi słowy, „polowaniu na NPC-ów”, a jedynym celem jest zdobycie niezbędnych komponentów do ulepszania statków.

Co więcej, wszystkie mają mnóstwo skrzynek z łupami, których celem jest wyłudzenie od nich więcej pieniędzy, niż są warte.

I wreszcie, moim skromnym zdaniem, najważniejszą wadą jest ta, która całkowicie neguje gatunek RTS (strategii czasu rzeczywistego) we wszystkich tych grach.

Tutaj system walki, w formie automatycznej bitwy, jest maksymalnie zrytualizowany. Walka jest bardziej prymitywna, a raczej podobna do tej, którą można znaleźć w grach z podgatunku strzelanek z przewijaniem pionowym. Ale przynajmniej tam faktycznie kontrolujesz to, w co grasz, w czasie rzeczywistym (czy to samolot/helikopter/statek kosmiczny, czy uzbrojony samochód). Tutaj nie ma możliwości bezpośredniego kontrolowania czegokolwiek w walce.

Krótko mówiąc, pomimo mojej namiętnej miłości do Stellaris w szczególności, a w szczególności do gier kosmicznych w ogóle, ta gra nie przypadła mi do gustu tak samo, jak wszystkie inne wymienione powyżej.

Nie dość, że nie dorównuje Vedze (Vega Conflict), to nawet w zestawieniu z Galaxy Reavers 2 wygląda po prostu żałośnie, żałośnie i prymitywnie. Jest skierowana raczej do kompletnych nowicjuszy, którzy nie widzieli wcześniej naprawdę świetnych, wspaniałych gier RTS o tematyce kosmicznej (takich jak Star Wars: Empire at War).