Stray to gra, w której wcielasz się w kota w cyberpunkowym, napędzanym robotami świecie, gdzie ludzie dawno wyginęli. Nie będę się rozwodził nad fabułą. Gra jest niesamowicie wciągająca i skłania do medytacji; po prostu cieszysz się nią i relaksujesz podczas rozgrywki. Jest jakby stworzona do ucieczki do tego uroczego, niesamowicie pięknego neonowego świata po ciężkim dniu i po prostu do relaksu.

Styl przywodzi na myśl mieszankę cyberpunku, biopunku i hipisów, co jest dla mnie ogromnym plusem. Cała gra jest niesamowicie piękna i pełna mnóstwa przepięknych krajobrazów. Grafika również jest bardzo dobra. Chciałbym również zwrócić uwagę na niezwykle realistyczną główną postać pod względem dźwięków, wyglądu i ruchów. Nawiasem mówiąc, realizm ruchów został osiągnięty dzięki temu, że twórcy nie animowali ich od podstaw, ale wykorzystali kostium motion capture na prawdziwym kocie.

Rozgrywka jest dość prosta i monotonna, opierająca się głównie na parkourze. Ale mimo że, jak już wspomniałem, jest monotonna i prosta (dosłownie skacze się tam, gdzie trzeba, nie można nawet spaść), jest niesamowicie przyjemna i moim zdaniem nigdy się nie nudzi. Chociaż wydaje mi się, że aspekt skradankowy jest nieco niedopracowany. W grze są też zagadki; są proste, ale i tak trzeba się nad nimi trochę zastanowić, więc nie znudzą, ale też nie przytłoczą.

Jeśli chodzi o dźwięk, mogę powiedzieć tylko jedno – jest zajebiście niesamowity. Jestem gotów założyć petycję, żeby kompozytor dostał Grammy. Muzyka tutaj jest czymś nieziemskim. To jak mieszanka dreamcore'u i muzyki elektronicznej. Mimo to nigdy się nie nudzi i zawsze wprowadza odpowiedni nastrój, czy to delikatność, relaks, czy strach. Gdybym miał wybór, dodałbym wszystkie dźwięki do mojej playlisty, ale niestety nie są dostępne w Yandex Music.

W grze jest też wiele fajnych szczegółów, na przykład możliwość ostrzenia pazurów na drzewie lub dywanie w trakcie zadania bez wyraźnego celu. Oczywiście gra ma mnóstwo uroczych momentów. Ale biorąc pod uwagę powyższe, fabuła ma swoją filozofię i jeśli się nad nią chwilę zastanowić, można się w nią naprawdę wciągnąć. Ponieważ jednak nie wspomniałem o fabule (bo zajęłoby to zbyt wiele czasu), nie mogę tak naprawdę mówić o jej istocie. Fabuła jest ogólnie dość prosta, ale wciągająca i chociaż, jak wspomniałem, gra jest niezwykle przyjemna, zakończenie jest bardzo smutne (zakładając, że z kotem wszystko w porządku).

Krótko mówiąc, ta gra naprawdę poruszyła moje serce. Stray to głęboko medytacyjna historia, przyjemna dla oka, ucha i serca. Jeśli chodzi o samą grę, daję jej 9,5 na 10. Odjąłem pół punktu za wady rozgrywki i długość (gra jest dla mnie trochę za krótka). Szczególne podziękowania należą się twórcom za zadbanie o to, aby większość dochodów z gry została (i może nadal trafia) na fundusz na rzecz ochrony bezdomnych kotów.