Po ukończeniu pierwszej części Subnautiki od razu zacząłem szukać kontynuacji i znalazłem Subnauticę Below Zero. I oczywiście od razu ją ściągnąłem.

I cóż mogę powiedzieć: gra jest równie dobra, co pierwsza część. Tak, świat jest mniejszy, niektóre narzędzia są wykonane nieco inaczej niż zwykle, i tak, brakuje znanych roślin. Ale jest też wiele nowości. Lista roślin i ryb została rozszerzona, a do tego pojawiło się kilka zabawnych nowych stworzeń. Czy głaskaliście kiedyś małego Stalkera? Jest taki uroczy z tym swoim gryzieniem. A pingwiny i małpki – są takie urocze. Teraz można przekolorować podstawkę. Nienawidziłem standardowej bieli, ale teraz można ją pomalować na tęczowo.

Jest nowy pojazd. To z pewnością nie Moth, ale Seafarer jest całkiem wygodny. Poza tym są wygodne wagony. Może powiem coś bluźnierczego dla fanów Subnautiki, ale nie lubiłem Cyclopsa. Był za duży i niezgrabny; zawsze o nim zapominałem i musiałem go szukać. Przeważnie parkowałem go w pobliżu jednej z baz i korzystałem albo z Motha, albo z Craba. Po prostu łatwiej się nimi poruszać.

Właśnie to lubię w Seafarerze: jest mały, ma kilka przyczep i jest po prostu wygodniejszy. Rzadko jednak włączałem tam muzykę, żeby tylko usłyszeć, co się dzieje wokół. Zazwyczaj słuchałem muzyki w bazie i wszędzie rozwieszałem głośniki. Czemu nie? To piękna muzyka i przyjemny relaks. Można spokojnie usiąść w jednym z obserwatoriów i podziwiać widoki.

I tak, widoki w tej grze również są piękne, a teraz jest ich mnóstwo, zarówno w wodzie, jak i na lądzie. Szczególnie podobał mi się las zimowych akacji. Wszystko jest takie jasne i świetliste, niewiele jest ciemnych punktów i teraz nie oczekujesz, że ktoś złapie cię za tyłek. Chociaż może cię złapać, nadal nie powinieneś się relaksować.

I tak, teraz główną bohaterką jest dziewczyna, a fabuła jest bardziej rozbudowana. Teraz musisz nie tylko przetrwać i znaleźć sposób na ucieczkę z planety. Teraz wcielamy się w rolę detektywa i ponownie zbawiciela, nie planety, a Architekta. Skala jest mniejsza, ale możliwości szersze. Mamy też okazję przyjrzeć się światu Architekta i lepiej poznać tę starożytną rasę. Całkiem interesujące, a nawet w pewnym sensie wciągające.

Wśród wad jest ten sam problem ze znacznikami – to po prostu szaleństwo. Kręcisz się wokół znacznika, szukając przejścia, a może go nawet nie być. To trochę irytujące, ale po pierwszej Subnatice jest już znajome i wydaje się bardziej uciążliwe niż problem.

Podsumowując: gra jest ciekawa, można w nią grać samodzielnie lub po pierwszej Subnatice; wzbogaci ona wiedzę i wrażenia. Każda gra jest świetna na swój sposób i nie powiem, która jest lepsza lub gorsza; obie są świetne. Trzeba w nią zagrać samemu i naprawdę się w nią wczuć, aby wyrobić sobie własne zdanie. W każdym razie polecam zagrać.