Grałem w tę grę po raz pierwszy w 1988 roku. Była jeszcze na ES EVM 1030, radzieckiej wersji IBM-360. Całe 3 megabajty pamięci. W tamtych czasach gry w czasie rzeczywistym, w których „naciskasz i wykonujesz akcję”, były rzadkością, ale istniały gry turowe. „Szlak Oregoński”, „Lochy” i oczywiście Star Trek!! Wszystko na czarnym tle, jak w kosmosie. Gwiazdy, planety, czarne dziury, supernowe, zakrzywienia kosmiczne, tajemniczy mieszkańcy galaktyki i interesujące efekty nieprzetestowanej broni. Taktyka, strategia – wszystko, czego potrzeba do sukcesu. Jesteś kapitanem statku kosmicznego Enterprise, a Twoim zadaniem jest oczyszczenie Galaktyki ze złowrogich Klingów i ich sługusów – Romulan. W starciu z Enterem każdy wróg jest krasnoludem, ale rzadko latają samotnie, a kiedy atakują w grupie, robi się prawdziwy bałagan! Więc w zasadzie to misja oczyszczająca. Musisz je zlokalizować, a do tego służą lokalizatory dalekiego i krótkiego zasięgu. Galaktyka — jest płaska (czegokolwiek się spodziewasz, komputery były co najwyżej 8-bitowe) — ma 64 sektory (8x8). Skanowanie dalekiego zasięgu pokaże ci, ilu wrogów, gwiazd i baz znajduje się w sąsiednich 8 sektorach. Walka jest ograniczona do bieżącego sektora, mniej więcej tak:

Skanowanie krótkiego zasięgu pokazuje lokalizację obiektów w kwadrancie (10x10 pozycji). Nie zajmuje to dużo czasu i możesz raz przemieścić się w obrębie sektora bez reagowania (gwiazdy i inne obiekty przeszkadzają) i wystrzelić salwę składającą się z maksymalnie trzech torped lub uwolnić do 25% swojej pełnej energii w kosmos. Ocalali wrogowie będą następnie strzelać do ciebie i tak dalej, jeden po drugim. Im wyższy twój poziom, tym bardziej zwinni są twoi wrogowie. Jeśli jesteś słaby, atakują; Jeśli jesteś silny, uciekają, nawet ze swoich kwadrantów! Masz czas na oczyszczenie linii wroga, ale w miarę rozpraszania się wrogiego plemienia, czas ten wydłuża się.

Wrogowie dzielą się na 4 klasy: szeregowy Kling ginie od jednej torpedy (95%) lub od 230 petawatów energii fazera z bliskiej odległości; dowódca jest 2,5-3 razy bardziej wytrzymały; superdowódca jest prawie tak wytrzymały jak ty; a Romulanin jest prawie tak wytrzymały jak dowódca. Dowódcy mogą przechwycić cię w locie i wciągnąć do swojego sektora w celu egzekucji. Jeśli brakuje ci zasobów, sytuacja jest zła. Zasoby, energia i torpedy zużywane są w walce. Są one uzupełniane w bazach. Możesz poprosić o pomoc bazę, a ona cię tam teleportuje, choć nie zawsze skutecznie. Czasami spotyka się planety, które mogą zawierać (45%) pewne kryształy dilitu, a w krytycznych momentach próba podłączenia ich do systemu zasilania statku może (70%) uzupełnić jego rezerwy energii do 130%! Aby wydobyć dilit, potrzebujesz... co ja mówię? Przeczytaj opis, przeleć się po galaktyce i oczyść ją z wrogów! A tak przy okazji, gra to nie tylko Enterprise. W krytycznym momencie możesz go porzucić i otrzymać inny statek – słabszy, ale wciąż możesz na nim ukończyć grę. W wersji na IBM360, po wygraniu poziomu „Admiral”, procesor drukował specjalny dyplom z wizerunkiem Enterprise i odpowiadającym mu tekstem. W dzisiejszych czasach jeden z nich prawdopodobnie osiągnąłby cenę 1000 dolarów na eBayu.

Niedawno przypomniałem sobie o tej grze, poczułem nostalgię, a potem spojrzałem na nią przez F3 w FAR i postanowiłem zażartować. Powodzenia w mrocznych głębinach kosmosu i w wierszu poleceń.