The Dark Pictures: The Devil in Me
Do moich gierThe Dark Pictures: The Devil in Me to czwarta gra z serii The Dark Pictures, łączącej kino interaktywne z survival horrorem. Czterech dokumentalistów zostaje... Więcej informacji
Wszystkie języki (11)
English: interfejs, napisy, dubbing
Español: interfejs, napisy, dubbing
Français: interfejs, napisy, dubbing
Italiano: interfejs, napisy, dubbing
Русский: interfejs, napisy, dubbing
Español (Latinoamérica): interfejs, napisy
한국어: interfejs, napisy
Português (Brasil): interfejs, napisy
简体中文: interfejs, napisy
繁體中文: interfejs, napisy
The Dark Pictures: The Devil in Me to czwarta gra z serii The Dark Pictures, łączącej kino interaktywne z survival horrorem. Czterech dokumentalistów zostaje wysłanych do współczesnej repliki zamku seryjnego mordercy Henry'ego Holmesa, „Murder Castle”. Wkrótce po dotarciu na miejsce bohaterowie zdają sobie sprawę, że są śledzeni. Gra oferuje wiele zakończeń, a przebieg wydarzeń i rozwój relacji między postaciami zależą od decyzji gracza.
Oferty sklepów i zniżki
Wymagania systemowe i test PC
- Windows 10
- Procesor: Intel Core i5-4690K
- Pamięć operacyjna: 8 GB
- Wolne miejsce: 65 GB
- VRAM: 4 GB
- Karta graficzna: Nvidia GeForce GTX 960
- DirectX: 11
- Keyboard, Mouse
- Windows 10
- Procesor: Intel Core i5-8400
- Pamięć operacyjna: 12 GB
- Wolne miejsce: 65 GB
- VRAM: 6 GB
- Karta graficzna: Nvidia GeForce 2060
- DirectX: 11
- Keyboard, Mouse
Opinie i oceny
Cudowna gra
Nieco gorsza od House of Ashes i nieco lepsza od Little Hope
Poza tym, zasłużona 10. Ale jeśli dopiero zaczynasz przygodę z TDPA, koniecznie zacznij od pierwszej części. Wtedy poczujesz rozwój serii i będziesz mógł się nią w pełni cieszyć. :)
прекрасная игра
чуть хуже чем house of ashes и чуть лучше чем little hope
а так вполне себе заслуженная десяточка, но если вы только начинаете играть в TDPA обязательно начните с первой части, тогда прочувствуете развитие серии и сможете в полной мере насладиться этой серией игр:)
Supermassive prześcignęło samych siebie, grzebiąc finał pierwszego sezonu swojej antologii w stercie technicznego szmelcu i jawnej impotencji. Zamiast interaktywnego filmu, dostali ponury symulator ładowania, w którym większość gry spędza się na przeciąganiu pudeł w całkowitej ciemności, przedzieraniu się przez otwory wentylacyjne i polowaniu na piksele, próbując dostrzec cokolwiek przez zepsutą latarkę, która uporczywie świeci postaciom w tył głowy. Genialne nowe mechaniki, takie jak ekwipunek ze spinki do krawata i zbieranie bezużytecznych monet do odblokowywania figurek w menu, zostały stworzone wyłącznie po to, by sztucznie przedłużać to duszące nieporozumienie. Postacie są irytujące swoją kliniczną głupotą i całkowitym brakiem instynktu samozachowawczego: podczas gdy partnerzy telepor… Czytaj całość
Supermassive превзошли сами себя, умудрившись закопать финал 1 сезона антологии в кучу технического навоза и откровенной сценарной импотенции. Вместо интерактивного кино получили унылый симулятор грузчика монтажника, где большую часть хронометража ты в кромешной темноте перетаскиваешь ящики, ползаешь по вентиляциям и занимаешься пиксель хантингом, пытаясь рассмотреть хоть что-то сквозь багнутый фонарик, упорно светящий персонажам в затылок. Новые гениальные механики вроде инвентаря с зажимами для галстуков и сбора бесполезных монеток для открытия фигурок в меню созданы исключительно ради искусственного затягивания этого душного недоразумения. Персонажи раздражают своей клинической тупостью и полным отсутствием инстинкта самосохранения: пока напарники за кадром телепортируются и застревают … Czytaj całość