Wszystkie recenzje The Elder Scrolls 4: Oblivion Remastered

To stara gra z 2006 roku z nową grafiką i lekko przeprojektowanym interfejsem. Wszystkie wady oryginału pozostały, takie jak ten sam autopoziom i prymitywne animacje. W porównaniu do Skyrima, Oblivion jest znacznie słabszy pod względem jakości rozgrywki i atrakcyjności. Brakuje przyjaznego interfejsu. Problemy z optymalizacją. Na moim 5070, działającym na ustawieniach ultra, musiałem włączyć rdzenie Tensor, aby osiągnąć pożądane 165 Hz monitora, a te wahania liczby klatek na sekundę i problemy z pamięcią podręczną shaderów... no tak. Maksymalna przyjemność z gry. Plusem jest to, że zadania są nadal interesujące i jest dużo magii. Gra podoba się głównie osobom powyżej 30. roku życia; każdy młodszy jest w porządku. W momencie premiery, bez żadnych ulepszeń, nie zasługuje na wersję wyższą niż 5.0. Zobaczymy, co stanie się po aktualizacji...

Mam problem z wydajnością w moim i9 13 kb/s G4080 32 GB. Projekt lokacji jest przytłaczający, moby są za duże, roślinność jest przeciętna, a ruchy postaci i botów są fatalne. Jest wiele irytujących problemów z gimpem, animacją i grafiką. Gra ewidentnie wymaga dopracowania, a jej cena wynosi 1000 rubli.

The Elder Scrolls IV: Oblivion Remastered – Duch przygody uwięziony przez stare robaki

Po pierwsze, ważny kontekst: nie grałem w oryginał z 2006 roku. Oceniam ten remaster jako współczesny gracz, który rozumie, że nie jest to remake od podstaw, ale próba odświeżenia legendarnego klasyka.

Wspaniały triumf lenistwa i nostalgii za 50 dolarów, oszałamiający Frankenstein Unreal Engine 5 i zgrzybiały szkielet Gamebryo z 2006 roku! Wszystko w tej grze jest znakomite: od mutantów z plastelinowymi animacjami z Doliny Niepokoju o szklanych oczach, uwięzionych w teksturach drzwi w rozdzielczości 4K z rozmytym DLSS na żądnych mocy kartach graficznych, po pieczołowicie odwzorowane pięciosekundowe ekrany ładowania podczas przechodzenia z piwnicy do pokoju w tym samym domu. Przeklęty autoleveling, który nagle zamienia zwykłego złodzieja na 25 poziomie w komplet daedrycznej zbroi, zmieniając każde starcie w pięciominutowe rozwalanie gąbką zadającą obrażenia, to ogromna przyjemność, podobnie jak uroczy błąd, przez który strzelanie do sparaliżowanego wroga zawiesza grę i wymusza restart kom… Czytaj całość

Gra podobała mi się równie mocno, co oryginał, ale stara wersja miała w sobie pewien ponury klimat i szkoda, że ​​nie zachowano tego w remake'u.

Gra wydaje się świeża, zachowując ducha oryginału. Grafika jest oszałamiająca, walka o wiele bardziej wciągająca, a rozwój postaci bardziej elastyczny, ale niestety ma też pewne wady. Twórcy zapowiadali bardziej przyjazny interfejs, z czym się nie zgadzam. Jedynymi zaletami nowego interfejsu są skróty klawiszowe ułatwiające nawigację oraz bardziej wygodne rozmiary przedmiotów w ekwipunku. Jednak moim zdaniem funkcjonalność i użyteczność dominują nad oryginałem. Na przykład, naprawdę nie znoszę tego, że po najechaniu kursorem na klejnot duszy nie widać, czy jest pusty, czy wypełniony. To samo dotyczy efektów, opisów i zaklęć. Moim zdaniem gra ogólnie stała się o wiele lepsza; po spędzeniu z nią ponad 70 godzin jestem tego pewien, ale nigdy nie zapomnę oryginału; na pewno wrócę do Cyrodiil w… Czytaj całość