Thief is an adventure stealth action game with a first-person view in a medieval setting. Professional thief Garrett wants to lighten the wallets of the rich... Więcej informacji
Wcielając się w mistrza złodziei, którego akcja rozgrywa się w epoce wiktoriańskiej, musisz niepostrzeżenie dotrzeć do celu (choć możesz wybrać inną drogę), rozwiązywać zagadki i wykorzystywać wszelkie dostępne środki, aby osiągnąć cel.
Sądząc po tym opisie, wszystko powinno być interesujące. I rzeczywiście takie jest: dzięki pięknie odtworzonym detalom doświadczamy ducha minionej epoki, eksplorujemy lokacje w ukryciu i cieszymy się prezentacją niektórych zadań.
Jednak nie wszystkie zadania są tak interesujące i zróżnicowane, a rozgrywkę często utrudniają drobne niedociągnięcia, takie jak niewygodna nawigacja po świecie gry (wraz z ekranami ładowania między blokami miasta), nieidealna architektura miasta jak na grę tego typu itd. Fabuła nie jest do końca jasna: z jednej strony fascynujące jest śledzenie dobrze rozwiniętych postaci; z drugiej strony, dodatki są zupełnie nieodróżnialne od siebie, a gdy jedne przyćmiewają inne, monotonia staje się przygnębiająca. Poza tym wszechobecny mistycyzm ewidentnie nie pomaga narracji (która i tak jest słaba) – coś bardziej ugruntowanego i realistycznego byłoby lepsze.
A jednak, pomimo wad i problemów, „Złodziej” jest wciągający i z pewnością przykuje widza do ekranu przynajmniej do kulminacji.
В роли мастеровитого вора и в декорациях викторианской эпохи нужно пробираться к цели незамеченным (хотя можно выбрать и другой способ прохождения), решать головоломки и использовать все имеющиеся средства для достижения этой цели.
Судя по такому описанию, всё должно быть интересно. Так и есть: мы знакомимся с духом давно ушедшего времени благодаря замечательно воссозданным деталям, изучаем локацию на предмет бесшумного прохождения, наслаждаемся постановкой некоторых заданий.
Но не все задания столь интересны и разнообразны, а увлеченность игровым процессом частенько страдает от плохих мелочей вроде неудобной навигацией по игровому миру (наряду с экранами загрузки между кварталами города), не столь удачной для подобной игры архитектуре города и т.д. Не до конца понятны впечатления от сюжета: с одной стороны любопытно смотреть за хорошо проработанными персонажами; с другой — статисты совсем не отличаются друг от друга, и в момент, когда одни свергают других, становится печально от однообразности. Плюс повсеместная мистика явно не играет на руку повествованию (которое и так слабо) — тут лучше подошло бы что-то более приземистое и реалистичное.
И всё же, несмотря на недочёты и проблемы, «Вор» увлекает и наверняка задержит у экрана хотя бы до развязки.