Thronebreaker: The Witcher Tales

Urokliwe przygody z elementami RPG, oparte na strategii karcianej Gwent: The Witcher Card Game. Wydarzenia gry rozgrywają się w uniwersum „Wiedźmina” i opowiadają o królowej Północy, Mewie, która musi stawić czoła zagranicznym najeźdźcom. W obliczu nieuchronnej inwazji imperium Nilfgaardu, musi ponownie wkroczyć na ścieżkę wojny i wyruszyć w trudną i mroczną podróż.

Thronebreaker: The Witcher Tales to jednoosobowa gra karciana z elementami powieści graficznej, odgrywania ról oraz strategii izometrycznej. Jest fabularnym spin-offem wieloosobowej gry rywalizacyjnej Gwent: The Witcher Card Game i prequelem The Witcher 3: Wild Hunt.

Wydarzenia Thronebreaker rozgrywają się w królestwach Lirii i Rivii. Świat gry przedstawiony jest na globalnej mapie strategicznej, która przekształca się w rozległe, jelitowate lokacje. Każdy akt fabularny oferuje swoją mapę do zbadania. Świat gry jest ręcznie wykonany, dlatego jego rozmiary są niewielkie.

Lokacje mają różnorodny krajobraz — lasy i pola, jeziora, rzeki i góry, wioski, obozy wojskowe oraz całe miasta. Podczas podróży gracz wykorzystuje mechanikę „wskaź i kliknij”, aby badać otoczenie — znajdować nowe przedmioty, rozmawiać z NPC, rozpoczynać walki i inne.

Do walk karcianych używana jest przestronna plansza, na której gracz układa karty ze swojej talii w różny sposób. Na planszę wpływają warunki otoczenia — dzień, noc, deszcz lub śnieg. Obok planszy stoi królowa, która dodatkowo wzmacnia karty na „polu bitwy”.

W centrum opowieści stoi Mewa, królowa Lirii i Rivii. Historia opowiada, jak po zdobyciu królestwa przez imperium Nilfgaard, Mewa uciekła. W lasach zbiera nową armię, do której można zwerbować nie tylko wieśniaków i twardych najemników, ale także mieszkańców sąsiednich królestw, wędrownych rycerzy i fantastyczne stwory.

Początek gry od razu zanurza w gąszcz problemów, które Mewa, za pomocą gracza, będzie rozwiązywać aż do samego końca. Razem z nią gracz przeżyje zdradę i porażkę, zobaczy niedolę i cierpienie, a następnie — promyk nadziei na powrót Lirii i Rivii, a potem poprowadzi ją do zwycięstwa. W grze jest 20 zakończeń, które są określane przez różne decyzje gracza.

Obecne są liczne dobrze przemyślane przez scenarzystów wątki fabularne i poboczne zadania, które poważnie zwiększają różnorodność i poprawiają immersję w rozgrywkę.

W Thronebreaker: The Witcher Tales nie ma jednoznacznie poprawnych decyzji, gracz musi utrzymywać równowagę i być gotowym ponieść konsekwencje podjętej decyzji lub naprawić skutki. Czasami nawet działając z najlepszymi intencjami, można uzyskać skrajnie negatywny rezultat.

Grywalność jest dość prosta — biegniemy do przodu, eksplorujemy lokacje, rozmawiamy z NPC, rozwiązujemy konflikty, przyjmujemy chętnych do naszej drużyny, a także zbieramy złoto, drewno i rekrutów, aby ulepszyć nasz oboz lub armię.

Każda postać poboczna w drużynie ma swój charakter, przyznawane bonusy i listę możliwych działań. Niektórzy są spokojni i pewni siebie, inni są kapryśni i samowolni. Możliwości gry w dużej mierze zależą od tego, ilu specjalistów zebrano w drużynie gracza — niektórzy mogą ułatwić przejście, ale zawsze istnieje główny, długi i trudny szlak.

Ponieważ Thronebreaker: The Witcher Tales to także RPG, znacząca część rozgrywki odbywa się w oknach dialogowych — rysowane dekoracje i tekst na ekranie. Trzeba się wczytywać i starannie wybierać słowa — konsekwencje mogą się pojawić nawet w następnym rozdziale.

Jeśli chodzi o walki karciane, mechanika Thronebreaker przypomina uproszczony Gwent. Każda strona wykłada na stół dostępne karty, a wygrywa ten, kto po trzech rundach zdobędzie więcej punktów. Jest bardzo dużo kart — kusznicy, łucznicy, miecznicy, rycerze, magowie, uzdrowiciele i tak dalej, nie sposób wszystkich wymienić, ale gracze Gwent na pewno sobie z nimi poradzą.

Ogólnie karty w Thronebreaker dzielą się na dwa typy — bojowe, walczące na pierwszej linii, i wspierające. Te drugie osłabiają wrogów lub wzmacniają sojuszników wokół siebie. Ulepszanie odgrywa ważną rolę — posuwając się naprzód, można za zasoby ulepszać rekrutów, oboz lub zdobywać

Niezależnie od tego, jak silna jest karta, Thronebreaker zachęca do działania taktycznego i pamiętania, że jeden w polu to nie wojownik. Karty należy układać tak, aby wzmacniały się nawzajem i rekompensowały słabe strony. Można także łączyć różne karty, aby uzyskać efekt karty, której brakuje w talii.