Total War: Rome 2

Первая игра из серии Тотал Вар, в которую я сыграл. Хотел кратко описать, но нужно не менее 500 слов.

Итак, + игры:

- Разнообразие фракций;

-Много играбельных;

-Тактика на поле боя;

-Легендарная сложность;

-Дипломатия(хотя с Цивилизацией не сильно ровняется, но неплохая);

-Много юнитов;

-Обширная карта игры;

-Большие карты сражений;

-Моды;

Я могу еще долго продолжать писать о плюсах, но ИМХО их очень много.

А теперь — :

-Самые важные, это ДЛС крови(В такой игре думаю в ДЛС не должно входить, цену не знаю);

-ДЛС Греции(Спарта )

Больше не замечал. Но у меня не лицензия игры, а диск с Имперским Изданием

Мой комментарий будет актуален для всех игр серии Total War. Тут каждый найдет занятие себе по душе. Чувствуете в себе таланты полководца, собирайте армию и идите воевать. А может вам больше по душе мирное развитие, тогда развивайте экономику. Но одно не обходится без другого: без хорошей экономики нельзя будет содержать много армий, а хотя бы без нескольких армий вас могут прийти и завоевать.

Да, в этой игре есть свои недостатки, но когда ты запускаешь кампанию и начинаешь играть, заседаешь порой на часика 2, а то и больше.

Kontynuacja, śmiało mogę powiedzieć, najlepszej strategii wojskowej w czasie rzeczywistym o współczesnym Rzymie.

Dobrze rozwinięta gra strategiczna z elementami rozwoju miasta, ekonomii i polityki. Jednak rdzeniem całej serii jest oczywiście akcja militarna. Ogromne mapy z epickimi armiami, taktyką i strategią, które decydują o zwycięzcy, nawet gdy szanse wyraźnie przechylają się na jedną ze stron.

Żadna inna gra (ani cała seria) nie oddaje klimatu bitew o niemal helleńskiej skali.

Rome 2 to nie tylko gra; to całe uniwersum z nieliniową progresją. Za każdym razem, gdy rozpoczynasz nową kampanię, wszystko rozwija się inaczej niż w poprzednich odsłonach. Dużym plusem są liczne mody, które wzbogacają grę nie do poznania, dzięki czemu nie nudzi się ona z biegiem lat. Miłośnicy historii, zwłaszcza starożytnego świata, mogą zmieniać bieg historii według własnego uznania, co pobudza ich wyobraźnię i strategiczne myślenie. Prawdziwi gracze strategiczni docenią głębię gry.

Gra mojego dzieciństwa, zwłaszcza pierwsza część „Rzym”, ale druga również pochodzi z mojego dzieciństwa, choć nieco później. To zdecydowanie dobra gra, jedna z najlepszych turowych gier strategicznych. Cóż, turówka odbywa się tylko na mapie strategicznej; po wejściu do bitwy znajdujesz się w grze strategicznej czasu rzeczywistego. Skoro już o bitwach mowa, są naprawdę dobrze zaprojektowane, a sama mapa strategiczna nie jest szczególnie zagracona. Szczególnie spodobał mi się sposób wyświetlania miast na mapie; w porównaniu z pierwszą częścią, to zupełnie nowy poziom. Na mapie nie ma już żadnych frakcji rebeliantów; pojawiają się one tylko wtedy, gdy wybucha rebelia, a mapa jest teraz pokryta różnorodnością frakcji, podobnych do siebie pod względem kultury. Jest jedna frakcja, w którą bardz… Czytaj całość