Valheim

Fabularyjna piaskownica z elementami przetrwania. Można grać zarówno samemu, jak i z innymi ludźmi, eksplorując świat i zbierając zasoby, znajdując i plądrując grobowce, urządzając bazy i tworząc coraz potężniejsze bronie i zbroje, niszcząc różnorodnych wrogów, potwory i bossów. Ustawienie wczesnego skandynawskiego średniowiecza stało się mocną stroną projektu.

Zgodnie ze skandynawską mitologią, śmiertelni i boscy mieszkańcy zamieszkują dziewięć światów. Ludzie żyją w Midgardzie, a bogowie, tacy jak Odin, żyją w Asgardzie. Valheim to dzikie dziesiąte królestwo, którego boją się nawet bogowie.

Główny bohater to wiking, ranny w jednej z bitew, ale niezasługujący na miejsce w Valhalli. Miałby gnić w Helheimie, ale na rozkaz Odina, wikingowie znajdujący się na łożu śmierci są przenoszeni do Valheimu przez walkirie. Tam muszą ciężką pracą i pokonaniem strasznych potworów, wrogów Odina, zasłużyć na miejsce w Valhalli. A sam Valheim przekształcić w gościnne miejsce.

W przeciwieństwie do Minecrafta, w Valheim jest narracja podzielona na główną linię fabularną i dodatkowe zadania. Gracz otrzymuje wskazówki i konkretne cele, których wykonanie posuwa historię naprzód. Okazjonalnie gracza odwiedza kruk Huginn i przekazuje wskazówki od Odina.

Nie da się skupić na przetrwaniu lub budowie, ignorując fabułę. Tylko po zabiciu określonego bossa lub wykonaniu zadania otwierają się nowe możliwości gry i obszary świata.

W momencie wydania wczesnego dostępu, Valheim nie miało dużej i długotrwałej fabuły, która została dodana bliżej wydania pełnej wersji gry.

Podążając za mitologią wikingów, Valheim ukazuje się jako płaski, okrągły, wodny świat z wieloma wyspami. Wzdłuż jego krawędzi znajduje się brzeg ziemi w postaci nieskończonego wodospadu. Na początku każdej nowej gry dzięki proceduralnej generacji tworzona jest unikalna mapa, pełna rozrzuconych na oceanie wysp o różnych kształtach i rozmiarach.

Wyspy są podzielone na biomy — lasy i łąki, bagna, pola, góry, ziemie północne itp., jest ich 10. Każdy biom oferuje unikalne połączenie natury, klimatu, zasobów, przeciwników i użytecznych łupów.

Spotyka się miejsca, gdzie powietrze będzie toksyczne lub wystąpi silny mróz. Ich odwiedzenie wymaga przygotowania i wytwarzania przedmiotów ochronnych. Ocean występuje jako samodzielny biom, wypełniony niebezpiecznymi wodnymi stworami. Świat jest tak ogromny, że jego pełne zbadanie zajmie kilka set godzin.

W momencie wczesnego dostępu Valheim prawie nie miało unikalnej zawartości, wszystkie punkty zainteresowania (ołtarze, runy, lochy, fortece itp.) były tworzone proceduralnie. Bestiariusz składał się zarówno z dobrze znanych zwierząt (wilki, jelenie, dziki), jak i fantastycznych potworów — trolli, goblinów, szkieletów, chodzących drzew, trolli, smoków, ogromnych morskich krakenów i innych.

Ulepszona fizyka Valheim uwzględnia wagę obiektów, wytrzymałość budowli, kąty zderzeń, ruch powietrza. Ścięte drzewo może przygnieść gracza, przy okazji niszcząc jego bazę, a może złamać kilka innych drzew. Dom zbudowany bez odpowiednich podpór zawali się. Rozpalony w domu bez komina ogień szybko zadymi wszystko w środku, a postać zacznie się dusić.

Jak w innych grach tego gatunku, w Valheim bohater znajduje się w nieprzyjaznym świecie z gołymi rękami. Na początku swoje przetrwanie zapewnia w najbardziej prymitywny sposób — zbiera jagody, biega z pałką i mieszka w szałasie.

W dalszej części gracz bada świat, znajduje nowe zasoby, zaczyna polować na zwierzęta i może już wykonać łuk, strzały, topór i zbroję. Z czasem narzędzia kamienne i kostne ustępują miejsca brązowym, a potem wyrobom z żelaza i metali szlachetnych.

Większość przedmiotów tworzy się przy pomocy warsztatu, najważniejszego elementu rozgrywki — tylko w zasięgu jego wpływu można budować pełnoprawne budynki, a spawn przeciwników ustaje. Oprócz warsztatu są też inne warsztaty do rzemiosła, tak, metal można wydobyć w piecu, a broń i zbroję zrobić w kuźni.

Warsztaty rzemieślnicze również się ulepszają, otwierając nowe możliwości dla rzemiosła. Jednak stworzenie zaawansowanej broni i narzędzi nie będzie możliwe bez rzadkich materiałów, które trzeba zdobyć od trudnych wrogów i bossów.

Postać również się rozwija. Rozwój w Valheim przypomina Skyrim: im częściej gracz wykonuje daną czynność, na przykład bieganie czy walkę z włócznią, tym wyższy poziom tej czynności, co oznacza, że będzie mógł biegać dłużej i szybciej lub zadać większe obrażenia włócznią. Liczy się nawet bieganie wokół chaty czy uderzenia w kamień.

Valheim różni się możliwością ciągłego głodowania, co nawet nie prowadzi do śmierci. Jedzenie zwiększa zdrowie i wytrzymałość, dwie podstawowe cechy postaci, a także przyspiesza regenerację zdrowia i włącza regenerację zdrowia. Ale nie można jeść tego samego cały czas, potrzebna jest różnorodność.

Valheim oferuje nie tylko tryb jednoosobowy, ale także kooperacyjny tryb gry. Trudność rośnie w zależności od liczby graczy. W pojedynkę łatwo przetrwać, w kooperacji z przyjacielem trudność będzie średnia, a przy trzech lub więcej uczestnikach — wysoka. Na jednym serwerze może być do 10 graczy.

Wszyscy uczestnicy kooperacji mają te same zadania i questy, ale mogą je rozdzielać: jeden oswaja i hoduje zwierzęta, inny grzebie w ogrodzie, trzeci wędkarskie, czwarty wydobywa rudę, piąty transportuje ją do bazy.

Gdy świeci słońce, trzeba zdążyć na polowanie, zebrać zasoby, zrobić potrzebne przedmioty i wzmocnić bazę. Po zapadnięciu nocy trzeba się bronić — dzikie zwierzęta i wrogowie stają się bardziej agresywni, będzie ich więcej, a ich zachowanie się zmieni. Tak, wilki zaczną zbierać się w ogromne stada i pokonanie ich w pojedynkę okaże się trudne.

Bez wzmocnionej bazy żaden gracz ani drużyna graczy się nie obejdzie. Tam można bezpiecznie przechowywać wszystkie zebrane zasoby, stworzone narzędzia, broń i zbroję. Budowanie to ważny aspekt Valheim, już w wczesnym dostępie gracze mogli wznosić posterunki i pełnoprawne twierdze w całym dziesiątym świecie.

W Valheim jest również tryb „Gracz przeciwko graczowi”, który włącza się przy ustawianiu serwera. Jednak balans i mechaniki w nim ustabilizowano dopiero w pełnej wersji gry, ponieważ starcia graczy między sobą to drugorzędne zadanie w porównaniu do innych możliwości gry.