W końcu się stało!

W końcu ukończyłem nowego Zombotrona!

Czekałem na ten moment latami i wreszcie ukończyłem grę!

Co mogę powiedzieć o samej rozgrywce? Dała mi ponad dziesięć godzin wciągającej zabawy.

Rozgrywka uległa pewnym zmianom w porównaniu z poprzednimi częściami, ale ogólnie proces odstrzeliwania głów gradem ołowiu i ciosami ciężkimi przedmiotami pozostał ten sam.

Wrogowie stali się mądrzejsi, szybsi (do tego stopnia, że ​​ucieczka przed kolejnym krwiożerczym zombie czy szablozębnym pająkiem na piechotę jest po prostu niemożliwa), a co najważniejsze, wrogowie w końcu nauczyli się skakać po przeszkodach.

Gra wygląda świeżo na silniku Unity. Grafika zmieniła się z 2D na 2,5D, co oznacza, że ​​postać można oglądać zarówno z boku, jak i z góry, pod kątem, że tak powiem. Grafika jest przyjemna dla oka i choć wygląda nieco kreskówkowo, akcja jest równie intensywna, jak w prawdziwym blogbusterze.

Broń jest teraz bogatsza, a wybór jest bardziej zróżnicowany – od rewolwerów i starego dobrego Kałasznikowa, po futurystyczne, dziwaczne pistolety i szeroki wybór granatów i bomb.

Liczba żyć postaci nie jest już nieskończona. Teraz, jeśli zginiesz kilka razy na poziomie, musisz zaczynać od nowa. Moim zdaniem, dzięki temu gra stała się bardziej napięta, a apteczki zyskały na wartości.

Autor wyraźnie chciał dodać do gry element RPG, ale wygląda to nieco niekompletnie; wszystko ogranicza się do ulepszania trzech statystyk: siły, celności i zręczności. Nie mogę powiedzieć, żeby miało to duży wpływ na rozgrywkę.

Sama rozgrywka stała się bardziej zróżnicowana: oprócz strzelania do wszystkiego, co się rusza, zasiądziesz za kierownicą samochodu zombie, ochronisz spokojnego droida Harry'ego i wpadniesz w rozmaite tarapaty.

Byłem zachwycony różnorodnością lokacji – każda z nich ma swój własny klimat. Dżungle zamieszkane przez agresywną faunę i dzikie plemiona, kopalnie pełne pająków i niegościnnych robotów, starożytne piramidy, w których labiryntach spotkasz ich twórców, teraz zamienionych w nieumarłych, dawne bazy kolonialne zniszczone i splądrowane przez miejscowych, a także starożytne magiczne świątynie, miejsca katastrof statków kosmicznych i wiele innych ciekawych miejsc. Każdy poziom oferuje również kilka ukrytych obszarów i tajnych przejść zawierających cenne przedmioty i kredyty – walutę gry. A skoro już o tym mowa: w grze są miejsca, w których możesz kupić lekarstwa, amunicję, wyposażenie i rzadką broń, ale wszystkie te cenne przedmioty można znaleźć na wszystkich poziomach bez wydawania ani grosza. Samo posiadanie pieniędzy ułatwia znajdowanie wartościowych przedmiotów.

W porównaniu z poprzednimi trzema grami, w grze pojawia się więcej typów wrogów, którzy są bardziej okrutni, silniejsi i przebiegli.

Oprócz znanych zombie, pająków, robotów i leśnych dzikusów, pojawiają się teraz starożytni mieszkańcy zamienieni w potwory, mutanty stworzone przez niewiadomo kogo oraz bossowie, których pokonanie nie będzie łatwe. Jest ich w sumie pięciu, a każdy z nich jest najpotężniejszym przedstawicielem określonego typu wroga. Jednak dla mnie głównym wrogiem była ostra trawa; jeden krok w jej wzrost drastycznie zmniejszył moje XP.

A teraz o fabule: To nie takie proste. Śledząc blog autora, widać, że nasz wspaniały Anton Karlov chciał, aby ta gra zakończyła fabułę całej serii Zombotron.

Ja również chciałem wiedzieć, jak zakończy się historia dzielnego podróżnika gwiezdnego i jego towarzysza, Finny. Chciałem wiedzieć, co ich czeka po skoku przez portal, który miał ich uratować z niewoli na nieszczęsnej planecie. Niestety. Cierpliwość wydawcy jest ograniczona, a autorzy po prostu nie mieli wystarczająco dużo czasu na stworzenie gry swoich marzeń. Musieli pospiesznie wyciąć wiele lokacji i postaci oraz całkowicie zmienić fabułę, upraszczając ją. W rezultacie mamy historię zupełnie nowej postaci – pilota statku kosmicznego, który przybył na nieznaną planetę po sygnale SOS, ale sam stał się więźniem tych miejsc. Fabuła jest praktycznie taka sama, jak w poprzedniej grze. Nie spotkamy żadnych znajomych z poprzednich części, a jedynie usłyszymy o nich wzmianki w kilku dialogach. Osobiście żałuję, że projekt nie wyszedł tak, jak zamierzyli twórcy, ale mam nadzieję, że to nie koniec i zobaczymy, jak potoczy się ta ciekawa historia. Osobiście postrzegam tę fabułę jedynie jako dodatek do głównego wątku, podobnie jak w pierwszej części serii, gdzie graliśmy prostym biorobotem bez przeszłości i przyszłości. Chciałbym wierzyć, że tak jak pierwsza część była próbą przed dwoma kolejnymi, tak czwarta będzie jedynie rozgrzewką dla autorów przed stworzeniem piątego epizodu, który zakończy historię. Ostatecznie być może ta gra będzie pierwszą, która wprowadzi wielu graczy do uniwersum Zombotrona i dobrze, że jest odpowiednia dla tych, którzy nie znają poprzednich części.

W każdym razie, gra okazała się wspaniała i z całego serca polecam ją każdemu, kto chce spędzić kilka wieczorów w towarzystwie ciężkiego karabinu maszynowego i krwiożerczych kosmitów łaknących twojego ciała.

Naprzód, ku rykowi eksplozji i furii krwawych bitew!