TOP-30: Najlepsze gry myśliwskie na PC i konsole

We’ve put together a selection of the best hunting games — from detailed hunting simulators to games where hunting is just one of many activities in a sprawling open world packed with things to do, as well as classic titles with more casual mechanics.

Gry myśliwskie to dość rzadki gatunek. Zwykle uważane są za niszowe — coś, co może się podobać tylko wąskiemu kręgowi entuzjastów. Pasjonaci polowania, którzy potrafią od razu rozpoznać cietrzewia od głuszca tylko po dźwięku i z zapałem dyskutują, która rasa psa najlepiej nadaje się do polowania na kaczki. Co mają robić, gdy sezon polowań jeszcze się nie rozpoczął, lub gdy żona nie pozwala im opuścić domu?

Mimo to jesteśmy przekonani, że gry myśliwskie mogą również przyciągnąć zwykłych graczy, którzy nigdy nie polowali w prawdziwym życiu, nie mają ochoty spędzać godzin w krzakach czekając na zdobycz i mogą nawet czuć się źle z powodu strzelania do zwierząt. Oni również mogą cieszyć się dobrą grą myśliwską. W końcu polowanie to przede wszystkim dreszczyk emocji związany z pościgiem, testowanie swoich umiejętności i spędzanie czasu w naturze — a jeśli naprawdę potrzebujesz mięsa, zawsze możesz je kupić w sklepie.

Czas więc na wyjęcie tych wirtualnych karabinów. Lepiej dla Ciebie i bezpieczniej dla dzikiej przyrody.

Zacznijmy od poważnych rzeczy — pełnoprawnych symulatorów polowań, które potrafią dostarczyć emocji i ekscytacji porównywalnych z prawdziwym polowaniem. Większość z nich odtwarza proces w drobiazgowy sposób, od przygotowania broni i tropienia zwierząt po śladach i spłaszczonej trawie, aż po wyczucie momentu naciśnięcia spustu między dwoma uderzeniami serca.

theHunter: Call of the Wild jest oczywistym flagowym tytułem wśród symulatorów polowań na PC i najpopularniejszą grą w tym gatunku. Dlaczego? Po pierwsze, odtwarza podstawowe mechaniki prawdziwego polowania z imponującym realizmem. Fabuła schodzi na dalszy plan — głównym celem jest znalezienie, tropienie i zdobycie rzadkiego trofeum. Tropiąc zwierzęta, musisz uwzględnić kierunek wiatru (zwierzęta mogą Cię wyczuć), poziom hałasu i widoczności oraz badać spłaszczoną trawę, odchody i ślady krwi. Strzelanie na oślep nie zadziała — musisz celować w organy wewnętrzne. After every shot, the game even shows an “X-ray” of the animal so you can evaluate your accuracy. Distance and wind direction also affect bullet trajectory.

Po drugie, gra wie, gdzie zatrzymać się z realizmem i nie przeciąża gracza nadmiernymi szczegółami. Nie ma surowych ograniczeń — możesz eksplorować mapę we własnym tempie.

Po trzecie, gra ma wiele interesujących akcentów. Zwierzęta podążają za codziennymi rutynami, które obejmują sen, jedzenie i picie, gra karze cię za polowanie bez licencji lub używanie niewłaściwego kalibru, a tryb wieloosobowy pozwala na rywalizację z innymi myśliwymi. Jeśli interesuje cię polowanie jako coś więcej niż tylko strzelnica — jeśli chcesz powolnego, cierpliwego tropienia, studiowania zachowań zwierząt i starannego przygotowania — to theHunter: Call of the Wild jest niemożliwe do zignorowania.

Dobrym sposobem na opisanie Way of the Hunter byłoby to: to theHunter: Call of the Wild, gdyby zostało stworzone przez obsesyjnego studenta nauk o dzikiej przyrodzie dla innych obsesyjnych studentów nauk o dzikiej przyrodzie. I to nie jest krytyka — to, co sprawia, że gra się wyróżnia. Czuje się jak pełnoprawny symulator ekosystemu dzikiej przyrody, z jeszcze większym realizmem i głębokością balistyczną, kładąc duży nacisk na zarządzanie populacją. W przeciwieństwie do swoich konkurentów, polowanie tutaj nie polega na trofeach czy rozrywce, ale na hodowli „idealnego” stada jeleni — zwierząt z jak największymi porożami. Aby to osiągnąć, gracze muszą tropić i eliminować słabsze osobniki, aby tylko najsilniejsze zwierzęta mogły się rozmnażać.

Gra ma również zaskakująco głęboką fabułę skoncentrowaną na etyce polowania. Zachowanie dzikiej przyrody jest wysoce realistyczne: zwierzęta są bardziej płochliwe i mniej przewidywalne, starzeją się i w końcu umierają z przyczyn naturalnych, jeśli myśliwi nie zbiorą ich wcześniej. Balistyka jest jeszcze bardziej wymagająca niż w theHunter: Call of the Wild — aby uzyskać czysty strzał, musisz starannie wybrać zarówno odległość, jak i kaliber, aby kula zabiła natychmiast, a nie tylko raniła cel. To łatwa rekomendacja dla fanów hardcore realizmu i strategicznej rozgrywki, którzy cenią sobie pomysł starannego zarządzania całym stadem w czasie.

Hunting Simulator 2 oferuje bardziej arcade'owe podejście do polowania w porównaniu do swoich konkurentów. Jest mniej powolnego wędrowania przez lasy podczas cierpliwego tropienia ofiary, więcej uwagi poświęca się realistycznemu wyposażeniu, a cechą definiującą grę jest twój psia towarzysz — Labrador, Beagle lub Niemiecki Krótkowłosy Wyżeł. Pies to znacznie więcej niż dekoracja: możesz go szkolić, aby poprawić jego umiejętności tropienia, głaskać i chwalić, a w zamian będzie zbierał zapachy, lokalizował zwierzynę i przynosił upolowane ptaki. Dzięki systemowi towarzyszy, tropienie staje się znacznie bardziej płynne — zamiast spędzać godziny na śledzeniu śladów, twój pies pewnie prowadzi cię w kierunku celu. Nie ma tu otwartego świata: wybierasz lokalizację, przygotowujesz sprzęt i wyruszasz na konkretną misję myśliwską. Przed każdym polowaniem musisz zakupić licencję na zwierzęta, które planujesz zastrzelić, a nawet na ograniczoną liczbę strzałów. Wybór sprzętu obejmuje 160 rodzajów broni i akcesoriów z rzeczywistego świata, podczas gdy trofea, które zbierasz, mogą być używane do dekoracji twojej chaty myśliwskiej. Nie ma tu „narracyjnego hałasu” w postaci dialogów czy zadań — tylko ty, twój wierny pies i polowanie.

theHunter Classic można uznać za patriarchę nowoczesnych symulatorów polowania. Gra zadebiutowała w 2009 roku, a później została przejęta przez Avalanche Studios, zespół odpowiedzialny za serię Just Cause. Studio wykorzystało ją jako eksperyment z modelem free-to-play. Tak, theHunter Classic to jedna z nielicznych naprawdę darmowych gier myśliwskich na PC. Na początku gracze otrzymują pięć licencji i dwie bronie za darmo, podczas gdy wszystko inne można kupić za pomocą waluty w grze lub prawdziwych pieniędzy. Społeczność online wciąż jest zaskakująco aktywna: nawet w swoim darmowym formacie łatwo znaleźć graczy do wspólnego polowania, rywalizowania lub dzielenia się amunicją. W przeciwieństwie do wielu nowoczesnych gier myśliwskich, ma również bardzo skromne wymagania sprzętowe.

Beyond that, pozostaje szczegółowym symulatorem życia myśliwego z szeroką gamą lokalizacji i zwierząt, płochliwą zwierzyną, systemem umiejętności, realistycznymi ograniczeniami kalibrów, brakiem wizualnych pomocy w śledzeniu oraz długimi oczekiwaniami w zasadzce przed oddaniem idealnego strzału. Innymi słowy — klasyka. A jeśli szukasz jeszcze więcej darmowych gier na PC, sprawdź naszą listę "Najlepsze darmowe gry na PC w 2026".

Cabela's Big Game Hunter: Pro Hunts, podobnie jak reszta serii Cabela’s Big Game Hunter, może być postrzegana jako rodzaj reklamy amerykańskiej sieci detalicznej Cabela’s. Ale to nie oznacza, że gry były tworzone tanio lub bez wysiłku. Wręcz przeciwnie, seria składa się z solidnych symulatorów polowania, które bardziej skłaniały się ku akcji, zanim Pro Hunts przesunęło się bliżej realizmu. Twórcy nawet zaprosili prawdziwych ekspertów myśliwych — znane postacie ze świata myślistwa — którzy udzielają taktycznych i sprzętowych porad przed każdą misją. Nie ma głównej fabuły; zamiast tego gra opiera się na serii scenariuszy polowania skoncentrowanych na legendarnych zwierzętach, które terroryzują lokalne obszary lub stały się regionalnymi mitami.

Realizm pochodzi z zaawansowanego systemu balistyki, który uwzględnia fizykę pocisków, opór powietrza i odległość strzału, a także konieczność uzyskania licencji na polowanie, używania licencjonowanego sprzętu oraz odpowiedniego stosowania wabików i eliminatorów zapachów. Jednocześnie gra pozostawia miejsce na kinowy spektakl: często przypomina wysoko budżetowy program telewizyjny o polowaniu, z wolno poruszającymi się kamerami kulowymi i zdjęciami rentgenowskimi, które pokazują wewnętrzne obrażenia. Projekt prawdopodobnie przypadnie do gustu graczom szukającym złotego środka — gry myśliwskiej, która wydaje się realistyczna, nie stając się zbyt hardcore'owa.

Open Country zostało opracowane przez FUN Labs, studio, które spędziło wiele lat pracując nad serią Cabela’s. Czerpiąc z tego doświadczenia, zespół stworzył własny symulator polowania, ale zamiast po prostu kopiować swoje wcześniejsze gry, skierował się do innej publiczności. Open Country jest zaprojektowane nie dla zapalonych entuzjastów polowania, ale dla graczy, którzy cenią sobie różnorodność aktywności na świeżym powietrzu. Gra łączy mechanikę polowania i przetrwania w otwartym świecie z lekkim systemem RPG. Protagonista nie jest profesjonalnym myśliwym, lecz zwykłą osobą, która porzuciła życie biurowe w poszukiwaniu wolności w dziczy. Mechanika przetrwania obejmuje tworzenie przedmiotów z zebranych surowców, rozpalanie ognisk i zakładanie obozów, jednocześnie zarządzając głodem, pragnieniem, zmęczeniem i temperaturą ciała.

Systemy strzelania i tropienia są znacznie prostsze niż w theHunter czy Way of the Hunter. Gra wspiera graczy specjalnym trybem „instynkt myśliwego”, który podświetla ślady zwierząt, podczas gdy pojazdy ułatwiają szybkie i wygodne podróżowanie po mapie. Poza polowaniem, gracze mogą łowić ryby, jeździć pojazdami terenowymi i wykonywać zadania, co daje szerszy zakres aktywności w rozgrywce. Efektem jest coś w rodzaju RPG o życiu w dziczy, gdzie przetrwanie można podejmować zarówno z psem, jak i z partnerem online.

Jak sama nazwa wskazuje, Russian Hunter to symulator polowania opracowany przez rosyjskie studio, które mocno stawia na lokalną atmosferę, surowe warunki dzikiej przyrody i dostępność. Podstawowe mechaniki są dość standardowe: tropienie zwierząt po śladach i dźwiękach, podróż do obszaru polowania pojazdem oraz precyzyjne wymierzenie strzału, uwzględniając balistykę. Co wyróżnia tę grę, to jej wyraźnie rosyjski klimat — leśne drogi pełne dziur, brzozowe gaje i odległe drewniane chaty definiują krajobraz. Broń i sprzęt opierają się na rosyjskich markach, a jednym z dostępnych pojazdów jest kultowy UAZ 3303. Gra jest dobrze dopasowana dla nowicjuszy i graczy szukających bardziej relaksującego doświadczenia w polowaniu: krzywa uczenia się jest łagodna, a zarówno tropienie, jak i balistyka są uproszczone. Jednocześnie oferuje kampanię fabularną z zadaniami, mechanikami przetrwania i ekonomii oraz cyklem dnia i nocy. Warto również wspomnieć, że gra ma skromne wymagania systemowe w porównaniu do bardziej znanych tytułów w tym gatunku.

Pro Deer Hunting 2 to projekt indie, który stara się znaleźć równowagę między nowoczesnymi symulatorami polowania a klasycznymi grami myśliwskimi z początku lat 2000. Gra koncentruje się wyłącznie na polowaniu na jelenie w lasach Ameryki Północnej — nie ma innych zwierząt do upolowania. W przeciwieństwie do wielu innych gier w tym gatunku, kładzie nacisk na wabić zwierzynę, a nie na śledzenie jej po śladach. Gracze wybierają nawołania, umieszczają stacje karmienia, a następnie cierpliwie czekają w zasadzce na idealną okazję. Wizualnie gra jest dość skromna, a jej działanie jest płynne na komputerach o niskiej wydajności, ale wciąż zawiera niezbędne elementy symulatora polowania. Fizyka pocisków jest modelowana, a kamera trafienia pokazuje, które organy zostały uszkodzone przez twój strzał. W wyższych ustawieniach trudności wszystkie elementy interfejsu i wskazówki są wyłączone, co zamienia doświadczenie w prawdziwy test cierpliwości i umiejętności.

Seria Deer Hunter jest prawdopodobnie najlepiej znana wśród graczy mobilnych. Deer Hunter: Reloaded był próbą przeniesienia franczyzy na „duże” platformy, takie jak PC i konsole. Jego mobilne korzenie są oczywiste: nie ma tutaj otwartego świata, tylko sekwencja samodzielnych poziomów misji. Rozgrywka jest celowo arcade'owa, aby utrzymać graczy w ciągłym zaangażowaniu — możesz upolować pięć jeleni w pięć minut. Zwierzęta zazwyczaj są już w pobliżu lub w zasięgu wzroku, podczas gdy znaczniki prowadzą cię do celu. Podczas celowania gra nawet wyświetla organy wewnętrzne zwierzęcia w widoku „rentgenowskim”.

Aby utrzymać tempo, gra nieustannie rzuca nowe wyzwania, nagradzając ukończenie małymi bonusami. Postęp jest niezwykle szybki — wszystkie pieniądze, które zarobisz z misji, natychmiast przeznaczane są na zakup nowych karabinów, celowników i magazynków. At the same time, gra jest znacznie bardziej dynamiczna i przystępna niż symulatory hardcore, takie jak theHunter: Call of the Wild. Jeśli nie masz ochoty spędzać pół godziny na tropieniu zwierzyny i wolisz po prostu "postrzelać do jeleni" po pracy, nie martwiąc się o kierunek wiatru czy balistykę, ta gra może być świetną zabawą.

Gry o polowaniach i przetrwaniu różnią się od dedykowanych symulatorów polowań tym, że tropienie zwierząt nie jest głównym celem. Zamiast tego, polowanie ma bardziej praktyczny cel, pomagając graczowi przetrwać — zbieranie jedzenia i zasobów do rzemiosła, ulepszeń lub sprzętu. W tych grach polowanie jest zazwyczaj tylko jedną z wielu aktywności.

Red Dead Redemption 2 słynie z obsesji na punkcie detali i realistycznego podejścia. Musisz regularnie czyścić swoje bronie, przycinać brodę, aby Arthur nie zamienił się w zaniedbanego włóczęgę, oraz karmić i uspokajać swojego konia. Polowanie otrzymuje ten sam poziom uwagi. Najpierw tropisz zwierzęta za pomocą Eagle Eye, podczas gdy zwierzyna może wyczuć protagonistę zapachem, co sprawia, że lotion maskujący zapach jest przydatnym narzędziem. Aby zachować futro najwyższej jakości, musisz użyć odpowiedniego typu broni i oddać czysty strzał w wrażliwy obszar. Skórzenie jest w pełni animowane, a tusze zwierząt w końcu zaczynają gnić i przyciągać sępy. Dodaj do tego naturalne interakcje zwierząt — na przykład wilka polującego na tego samego jelenia, którego ty tropisz — i otrzymujesz system polowania na tyle szczegółowy, aby konkurować z wieloma dedykowanymi symulatorami.

A wszystko to istnieje w grze, w której polowanie jest technicznie tylko sposobem na zdobycie jedzenia na obozowisko, tworzenie unikalnych ubrań i zarabianie pieniędzy. Ale to jest Rockstar — ten poziom zaangażowania to dokładnie powód, dla którego ludzie kochają ich gry. W kooperacyjnym trybie Red Dead Online możesz nawet całkowicie zignorować resztę gry i skupić się na życiu jako myśliwy — tropienie zwierząt z przyjaciółmi, zbieranie mięsa i futer oraz sprzedawanie ich dla zysku.

The Long Dark przyjmuje ekstremalnie hardcore'owe podejście do polowania. W tej grze polowanie to nie rozrywka ani sport — to trudny i niebezpieczny sposób na uniknięcie zamarznięcia lub śmierci z głodu. Gracz utknął w opuszczonej, pokrytej śniegiem dziczy po katastrofie geomagnetycznej i musi przetrwać, korzystając z ograniczonych zasobów. Ubrania się rozpadają? Zapasy jedzenia się skończyły? W takim razie jedyną opcją jest polowanie. Najłatwiejszym łupem są króliki łapane w pułapki, ale jeśli zdecydujesz się na większe zwierzęta, pamiętaj — nie jesteś jedynym drapieżnikiem w okolicy. Zapach krwi przyciąga wilki, a twoje szanse w spotkaniu z wilkiem są ledwie pięćdziesiąt na pięćdziesiąt. Dodaj do tego ograniczoną amunicję i światło dzienne, improwizowaną broń oraz wysokie ryzyko spudłowania i zmarnowania cennych pocisków, a otrzymasz symulator przetrwania, w którym gracz zdecydowanie nie jest na szczycie łańcucha pokarmowego. Gra zasłużenie znajduje się na listach najlepszych gier survivalowych, w tym naszej selekcji najlepszych gier survivalowych dla jednego gracza na PC. Najlepiej grać latem — w przeciwnym razie możesz zamarznąć na śmierć. W grze, oczywiście.

Winter Survival czerpie wiele z The Long Dark, ale traktuje gracza z nieco większą łaską. Jak sugeruje tytuł, to kolejna gra survivalowa osadzona w brutalnych zimowych warunkach, chociaż znajduje równowagę między surowym realizmem The Long Dark a nowocześniejszymi mechanikami nastawionymi na akcję. Wciąż jest zimno, głód, polowanie na małą zwierzynę za pomocą pułapek i bardzo agresywne drapieżniki, ale przetrwanie jest ostatecznie mniej surowe. Możesz budować schronienia, wspinać się na klify i uciekać przed niebezpieczeństwem, gdy zajdzie taka potrzeba. Definiującą cechą Winter Survival jest system zdrowia psychicznego: loneliness, zimno i kontuzje stopniowo doprowadzają protagonistę do szaleństwa, wywołując halucynacje, które manifestują jego najgłębsze lęki. To gra, która powinna przyciągnąć nie tylko fanów polowań, ale także graczy, którzy cenią sobie thrillery psychologiczne.

Far Cry: Primal to epoka kamienia — dosłownie. I nie, to nie jest obraźliwe w kierunku Ubisoftu, długo cierpiącego studia stojącego za grą. Wręcz przeciwnie, Primal był odważnym eksperymentem w serii Far Cry, przenosząc graczy z nowoczesnego świata do prehistorycznych czasów. Co ludzie robili wtedy? Polowali i zbierali, tak jak mówią podręczniki historii. Oczywiście, polowanie staje się jedną z podstawowych mechanik gry. Czasami polujesz na wrogich ludzi, ale częściej tropisz roślinożerców, aby ulepszyć swój sprzęt, lub stawiasz czoła drapieżnikom, takim jak wilki i niedźwiedzie. A drapieżników nie poluje się tylko dla ich futer — wiele z nich można również oswoić, co pozwala na rekrutację nawet tygrysa szablozębnego jako towarzysza. Jak w pozostałych grach z serii Far Cry, Primal koncentruje się mniej na skrupulatnym tropieniu i realistycznej balistyce, a bardziej na przystępnej walce i intensywnych starciach z ogromnymi drapieżnikami. Przetrwanie jest również znacznie bardziej wybaczające niż w grach takich jak The Long Dark: przy wystarczającej determinacji, gracze szybko zaczną czuć się jak ostateczny myśliwy epoki kamienia.

Ranch Simulator to niezwykły hybrydowy gatunek. To nie jest dokładnie tradycyjny symulator budowy, mimo że fabuła koncentruje się na odbudowie starego rodzinnego rancza. To również nie jest czysto gra rolnicza, mimo że będziesz musiał kupić krowy i zbudować kurniki. And to nie jest dedykowany symulator polowań, chociaż polowanie i przetwarzanie mięsa są istotnymi częściami doświadczenia. Ranch Simulator to przede wszystkim symulator właściciela rancza, co oznacza, że zawiera trochę wszystkiego. Polowanie nie jest głównym celem, ale raczej sposobem na zdobycie jedzenia i zarobienie początkowego kapitału potrzebnego do rozwoju rancza. Mięso i skóry można sprzedawać, podczas gdy mechanika strzelania pozostaje dość arcade'owa: ważne jest po prostu trafienie, a wiatr i realistyczna balistyka odgrywają niewielką rolę. Elementy przetrwania są również uproszczone — dopóki nie umrzesz z głodu, większość twoich zmartwień kręci się wokół zarządzania pieniędzmi i zasobami. Duża część rozgrywki składa się z codziennych rutyn typowych dla tego rodzaju gry: „upoluj jelenia, przywieź go do domu, oskóruj, sprzedaj mięso, kup kilka kur.” Gra wspiera również tryb kooperacji dla maksymalnie czterech graczy, co przyspiesza postęp, ułatwia odpieranie drapieżników i po prostu jest bardziej rozrywkowe.

Myślisz, że tytuł Green Hell to tylko dramatyczna metafora? Pomyśl jeszcze raz. Ta gra jest jednym z najbardziej bezkompromisowych i brutalnych symulatorów przetrwania w branży. Przetrwanie tutaj jest ekstremalne i wymaga absolutnej koncentracji oraz uwagi na najmniejsze szczegóły. Uwięziony w amazońskiej dżungli, gracz musi zrobić więcej niż tylko zaspokoić głód — musisz utrzymać równowagę białek, tłuszczów i węglowodanów. Jedz surowe mięso, a dostaniesz pasożyty, a następnie pogorszenie stanu psychicznego. W każdej chwili możesz natknąć się na węża, jaguara lub kanibalistycznego członka plemienia. Musisz ciągle sprawdzać swoje ciało, aby usunąć pijawki lub wypalić zakażone rany. Przetrwanie można podejmować kooperacyjnie, z graczami dzielącymi obowiązki w grupie, podczas gdy samo polowanie opiera się na pułapkach, improwizowanych łukach i oszczepach. Zauważenie ofiary w gęstej dżungli jest niezwykle trudne — często możesz zlokalizować zwierzęta tylko po dźwięku. Gra zmusza cię do porzucenia sentymentalizmu w imię przetrwania. Lubisz kapibary? Jesteśmy pewni, że tak. Ale czy wiesz, jak smakują? Miejmy nadzieję, że nie. Green Hell jest na tyle bezlitosne, że zmusi cię do strzału w kapibarę z łuku, oskórowania jej i upieczenia nad ogniskiem.

Gry o polowaniach na potwory zasługują na osobne wspomnienie. Mogą nie obejmować tradycyjnego polowania w dosłownym sensie, ale wiele podstawowych elementów śledzenia i ścigania ofiary wciąż tam jest — tylko celem jest fantastyczne stworzenie zamiast prawdziwego zwierzęcia. Gry te skutecznie uformowały własny podgatunek znany jako „akcja myśliwska”. Japońscy deweloperzy dominują w tej przestrzeni, szczególnie Capcom, firma stojąca za serią Monster Hunter.

Monster Hunter: Wilds jest jednym z najsilniejszych tytułów w serii Monster Hunter. Podczas gdy tradycyjne symulatory polowania koncentrują się na cierpliwym i metodycznym śledzeniu prawdziwych zwierząt, polowanie tutaj jest szybkie, intensywne i skupione na gigantycznych fantastycznych stworzeniach z unikalnymi zdolnościami. Śledzenie samo w sobie jest znacznie uproszczone, z prawdziwym naciskiem na długie bitwy z potworami — spotkania, które mogą się przedłużać w zależności od zdrowia stworzenia i tego, jak konsekwentnie trafiasz w jego słabe punkty. Po co w ogóle zabijać potwora? Aby wydobyć materiały z jego ciała, stworzyć mocniejszy ekwipunek i przejść do polowania na jeszcze trudniejsze bestie. Tak, pętla rozgrywki jest dość prosta: śledź, zabijaj, twórz, powtarzaj. Ale ta prostota jest zrównoważona przez ogromny, płynny świat, głęboką i zróżnicowaną walkę z ogromnym arsenałem broni, żywy ekosystem, w którym potwory walczą ze sobą, dynamiczne systemy pogodowe oraz interakcje ze środowiskiem podczas walki. Gra oferuje zdrową ilość grindowania, mnóstwo akcji i żywą rozgrywkę wieloosobową, która zachęca graczy do współpracy i dzielenia się rolami w walce, podczas gdy razem pokonują ogromne potwory.

Przed Monster Hunter: World, seria Monster Hunter była uważana za niszową i głównie przyciągała japońskich graczy, szczególnie fanów trudnych wyzwań. Monster Hunter: World wprowadził tę franczyzę do globalnego mainstreamu, obniżając próg wejścia, jednocześnie znacznie zwiększając skalę. Efektem był komercyjnie udany tytuł akcji, w którym polowanie stało się spektakularnym starciem między graczami — solo lub w zespołach czteroosobowych — a gigantycznymi potworami. Jeśli interesują Cię dobre gry kooperacyjne, sprawdź naszą selekcję "Najlepsze gry kooperacyjne".

Protagonista nie ma własnych statystyk; wszystko zależy od wybranych broni i zbroi na konkretne polowanie. Przygotowanie do walki obejmuje nawet wybór odpowiedniego posiłku wcześniej, ponieważ każde danie daje bonusy do wytrzymałości, zdrowia lub odporności na żywioły. Pomocne scoutflies pomagają zlokalizować ślady potworów, po czym gracze angażują bestię bezpośrednio, odcinając części ciała, aby ją osłabić i zbierać rzadkie zasoby. Środowisko można wykorzystać agresywnie — zawalając sufit jaskini na potwora lub skacząc na jego grzbiet z krawędzi, aby zamienić walkę w pełnoprawne rodeo. Ulepszanie ekwipunku za pomocą materiałów z potworów jest praktycznie nieograniczone, co czyni grę idealną dla myśliwych, którzy czują, że realistyczne symulatory brakuje znaczącego rzemiosła i satysfakcjonującego poczucia mocy, które pochodzi z idealnie zoptymalizowanej postaci.

Widząc sukces Monster Hunter, Electronic Arts sfinansowało własny tytuł akcji dla myśliwych: Wild Hearts. Po raz kolejny gracze polują na gigantyczne potwory — znane jako Kemono — starannie przygotowują się do walki w lokalnych jadłodajniach i rzeźbią ogromne części ciała pokonanych stworzeń na zasoby do rzemiosła. I, tak jak w Monster Hunter, ofiara mocno się broni. Potwory ucieleśniają siły natury i czerpią obficie z japońskiego folkloru. Kluczowa różnica w porównaniu do Monster Hunter leży w systemie Karakuri — zdolności do szybkiego konstruowania mechanizmów i gadżetów bezpośrednio podczas walki. Potrzebujesz ochrony przed szarżującym bossem? Zbuduj ścianę. Potwór leci lub jest zbyt wysoki, aby go dosięgnąć? Create a springboard, aby wystrzelić się w górę. Chcesz rozpalić swoją broń? Zbuduj pochodnię. Karakuri dodaje taktyczny wymiar do walki i znacząco urozmaica starcia. Gracze mogą również budować stałe struktury, takie jak obozy, linie zip i wieże, stopniowo przekształcając wrogie tereny w efektywne pola łowieckie. Wild Hearts wydaje się szybszy i bardziej agresywny niż Monster Hunter, co czyni go mocnym wyborem dla fanów dynamicznego polowania na potwory, szczególnie w trybie kooperacji. W trzyosobowych zespołach myśliwi mogą nie tylko wspierać się nawzajem w walce, ale także tworzyć duże struktury obronne dla dobra całej grupy.

Hunt: Showdown 1896 to unikalne połączenie horroru, westernu i konkurencyjnego strzelaniny PvPvE osadzonego w “Gothic South” pod koniec XIX wieku w Ameryce. Grasz jako myśliwy tropiący potwory bagienne w Luizjanie, podczas gdy główny cykl rozgrywki polega na podążaniu za wskazówkami, aby zlokalizować legowisko stworzenia, zabijaniu potwora, zbieraniu nagrody i ucieczce z mapy żywym. Na papierze to brzmi prosto. W rzeczywistości najstraszniejsze potwory w grze to nie stworzenia bagienne, ale inni myśliwi, którzy chętnie strzelą ci w plecy lub zasadzają się na ciebie w punkcie wydobycia. Zabicie bossa to tylko połowa bitwy — potem musisz jeszcze odeprzeć rywalizujących graczy, którzy chcą ukraść twoją nagrodę. Nawet złamany patyk pod stopą może zdradzić twoją pozycję, dzięki wyjątkowemu projektowi dźwięku w grze. Broń pasuje do epoki, co oznacza, że broń palna jest wolna, a każdy spudłowany strzał może być śmiertelny. Śmierć jest trwała: stracisz myśliwego, a wraz z nim cały jego ekwipunek. Posiadanie towarzysza znacznie pomaga, a gra jest zarówno łatwiejsza, jak i bardziej przyjemna w trybie kooperacji, czy to w duetach, czy w trio, chociaż ci, którzy naprawdę nie uznają kompromisów, mogą zawsze wybrać tryb “solo przeciwko zespołom”. Fani Hunt: Showdown to gracze, którzy pragną polowania na wysokie stawki i ufają swoim uszom tak samo, jak celności.

Przykro mi, Bigfoot, ale tak naprawdę nie wierzymy, że istniejesz, więc klasyfikujemy polowanie na ciebie w BIGFOOT jako fantastyczne polowanie. BIGFOOT to kooperacyjny symulator horroru, w którym gracze wcielają się w rolę myśliwych próbujących odnaleźć i schwytać Bigfoota w lasach Ameryki Północnej. Gra została zaprojektowana z myślą o czteroosobowej kooperacji z wyraźnie określonymi rolami zespołowymi. Jeśli grałeś w Dead by Daylight lub Friday the 13th: The Game, szybko zrozumiesz podstawowe mechaniki. Bigfoot w zasadzie pełni rolę Jasona Voorheesa — najpierw musisz go śledzić za pomocą kamer pułapkowych, sprzętu do nadzoru i przynęt, a następnie zlokalizować ślady i szczątki ofiar, aby zawęzić strefę poszukiwań, zanim w końcu zaatakujecie razem jako grupa. Problem polega na tym, że ofiara może łatwo stać się myśliwym. Bigfoot jest agresywny, szybki i niesamowicie silny. Może niszczyć kamery, wyważać drzwi schronienia i ciągnąć graczy w głąb lasu. Istnieje również tryb, w którym jeden gracz bezpośrednio kontroluje Bigfoota, przekształcając polowanie w asymetryczne doświadczenie horroru.

Horizon Zero Dawn przypomina połączenie Far Cry: Primal i Monster Hunter. Pomyśl o tym: fabuła również umieszcza nas w rodzaju epoki kamienia, tylko ta pojawiła się po globalnej katastrofie. Zamiast polować na mamuty i tygrysy szablozębne, będziesz śledzić robotyczne stworzenia — mechaniczne mamuty i drapieżne maszyny z prymitywną inteligencją, które naśladują zachowanie dzikich zwierząt. Podobnie jak w Primal, polowanie jest niezbędne do zbierania cennych zasobów przetrwania. Stworzenia można również oswoić i przekształcić w towarzyszy. Specjalne urządzenie zwane Focus ujawnia ślady i podkreśla słabe punkty na ciałach wrogów — wyraźne nawiązanie do Monster Hunter. Możesz próbować wygrywać walki, strzelając na oślep, lub możesz starannie celować w wrażliwe obszary i redukować wrogów do złomu metalowego za pomocą kilku precyzyjnych strzałów. Większe wrogowie wymagają rzeczywistego myślenia taktycznego i odpowiedniego przygotowania. Add in typy obrażeń żywiołowych, pułapki, mechanikę skradania się i zróżnicowane starcia, a otrzymasz dynamiczną grę akcji, w której polowanie wydaje się ekscytujące, a nie nużące, nieustannie testując zarówno refleks, jak i strategię.

Ta sekcja koncentruje się na grach o polowaniu, które nie dążą do szczegółowego lub w pełni realistycznego odwzorowania polowania. To po prostu gry w otwartym świecie z mechaniką polowania, a nie hardcore'owe symulatory polowania. Akcent kładzie się tutaj na akcję i rozrywkę: gry są bardziej wybaczające, szybsze i znacznie mniej zainteresowane takimi rzeczami jak wybór kalibru, balistyka czy dokładne czytanie śladów. A jeśli ogólnie lubisz gry w otwartym świecie, sprawdź naszą listę najlepszych gier w otwartym świecie.

WolfQuest: Anniversary Edition zaczęło się głównie jako edukacyjny projekt naukowy: pracownicy Parku Narodowego Yellowstone połączyli siły z deweloperami, aby stworzyć realistyczny symulator życia dzikiego wilka. A rezultat okazał się naprawdę imponujący — gra, w której polowanie nie jest rozrywką, lecz surową koniecznością, ponieważ przetrwanie rzeczywiście podlega prawu natury. Grasz jako wilk, który musi polować, aby przeżyć i nakarmić swoje szczenięta. Zamiast karabinów polegasz na kłach i walce wręcz, gdzie każda walka niesie ryzyko poważnych obrażeń lub śmierci. Najpierw ofiarę trzeba śledzić po zapachowych śladach unoszących się w powietrzu. Następnie, samodzielnie lub z watahą — którą można utworzyć wspólnie z innymi graczami — stosujesz klasyczne taktyki wilka: izolujesz najsłabszego członka stada, chwytasz i trzymasz, aż ofiara upadnie z wyczerpania. Po zabiciu nadal musisz bronić padliny przed padlinożercami i rywalizującymi drapieżnikami. To doskonały przykład, jak poważna nauka i projektowanie gier mogą się wzajemnie uzupełniać.

Oryginalne Carnivores zadebiutowało w 1998 roku, w szczytowym okresie szaleństwa dinozaurów w grach wideo. Carnivores: Dinosaur Hunter to nowoczesny remaster tej gry, przenoszący graczy na odległą planetę zamieszkałą przez dinozaury. Pozostając wiernym duchowi gier z końca lat 90., Carnivores nie traci czasu na wyjaśnianie, dlaczego w ogóle polujesz na dinozaury. Oto karabin lub kusza — teraz ruszaj. Polowanie tutaj przypomina bardziej niebezpieczne safari, chociaż z pewnością nie jest to gra casualowa. Napotkasz 15 gatunków dinozaurów, od małych roślinożerców po ogromne tyranozaury. Jeden kęs wystarczy, aby odesłać cię z powrotem do punktu kontrolnego. Dinozaury mogą usłyszeć twoje kroki i wyczuć cię z daleka, więc spędzisz sporo czasu na czołganiu się przez krzaki i poruszaniu się ostrożnie, podobnie jak w poważnych symulatorach polowań. Aby zabić tyranozaura, potrzebujesz celnego strzału prosto w oko — w przeciwnym razie osiągniesz tylko to, że bardzo się zdenerwuje. Ale jeśli szczęście będzie po twojej stronie, twoja trofeum ozdobi halę na pokładzie twojego statku kosmicznego. A jeśli szczęście sprzyja dinozaurowi… cóż, to część doświadczenia. Tak czy inaczej, Carnivores pozostaje atmosferyczną grą łowiecką, która unika zarówno nadmiernego realizmu, jak i prostoty arcade.

Tematyka dinozaurów kontynuuje się w hardcore'owym symulatorze przetrwania The Isle, gdzie nie polujesz na dinozaury — jesteś dinozaurem. Gracze mogą również wybrać grę jako ludzie lub mutanci walczący o przetrwanie na wyspie pełnej prehistorycznych drapieżników. Jeśli zdecydujesz się grać jako dinozaur, wybierzesz gatunek, a następnie przeżyjesz cały cykl życia tej istoty, od narodzin do śmierci, a twoje przetrwanie będzie całkowicie zależne od twoich umiejętności. Definiującą cechą gry jest to, że polowanie jest nierozłączne z przetrwaniem, a każdy dinozaur, którego napotkasz, jest kontrolowany przez prawdziwego gracza. The Isle to zasadniczo doświadczenie przetrwania w trybie multiplayer, a to samo sprawia, że każde spotkanie jest nieprzewidywalne.

Predatory mogą wyczuwać krew i padlinę, czaić się na ofiarę z krzaków i przeprowadzać nagłe zasadzki. Walka charakteryzuje się realistycznymi systemami krwawienia i złamań: możesz pokonać wroga, tylko po to, by samemu wykrwawić się chwilę później. Hardcore'owy aspekt pochodzi z systemu permanentnej śmierci — gdy twój dinozaur umrze, postać, którą spędziłeś godziny, aby wychować, znika na zawsze, a ty zaczynasz od nowa. Tryb wieloosobowy pozwala również graczom tworzyć pełne klany dinozaurów, polować razem, a nawet zakładać rodziny i wychowywać potomstwo, które grają inni użytkownicy.

Już wcześniej rozmawialiśmy o tym, jak silny jest theHunter: Call of the Wild jako symulator polowania. Ale reputacja gry wynika również z faktu, że może być przyjemna nawet dla graczy, którzy nie chcą zanurzać się w hardcore'owy realizm. Znaczna część bazy graczy traktuje ją mniej jak grę myśliwską, a bardziej jak formę wirtualnej turystyki. Gra oferuje kilka ogromnych regionów, z których każdy ma swój własny, wyraźny ekosystem. Możesz śledzić zwierzęta lub po prostu badać trasy migracji, obserwować zachowanie zwierząt i eksplorować siedliska. Silnik Apex dostarcza piękne krajobrazy z realistyczną roślinnością, systemami pogodowymi i efektami środowiskowymi. Gracze, którzy w ogóle nie chcą strzelać do zwierząt, mogą nawet skupić się na fotografii dzikiej przyrody, przekształcając grę w wirtualny rezerwat przyrody pełen scenerii godnych zrzutów ekranu. W końcu nie każdy postrzega polowanie jako rywalizację lub dreszczyk emocji — dla niektórych może to być medytacyjna i relaksująca aktywność, a theHunter: Call of the Wild doskonale to rozumie.

Nurkowanie z harpunem to niezwykle rzadki temat w grach wideo. Większość z nas kojarzy polowanie na ryby z tradycyjnym wędkarstwem. Nurkowanie z harpunem może wydawać się znacznie prostsze niż polowanie na lądzie: nie musisz martwić się o hałas, zapach, kaliber czy balistykę, gdy twoją bronią jest harpun zamiast karabinu. Z drugiej strony zawsze istnieje ryzyko utonięcia. A w przeciwieństwie do tradycyjnego polowania, zdecydowanie nie możesz zabrać swojego wiernego psa myśliwskiego pod wodę.

Wyobraź sobie, że posiadasz bar sushi. Skąd bierzesz ryby do swoich potraw? W rzeczywistości oczywistą odpowiedzią byłoby ich kupno — ale w Dave the Diver łowisz je sam. W ciągu dnia nurkujesz i łowisz ryby; wieczorem przygotowujesz swoje zdobycze dla klientów. Małe ryby można złapać harpunem wyposażonym w różne końcówki, podczas gdy większe ofiary wymagają użycia broni podwodnej, środków usypiających lub pistoletów sieciowych. Metoda, której używasz, ma znaczenie, ponieważ jakość mięsa wpływa na opinie klientów. Złapałeś rzadkiego rekina? To materiał na premium sushi, który może przynieść poważne pieniądze. Aby utrzymać świeżość, gra od czasu do czasu rzuca na ciebie gigantyczne morskie stworzenia, zmuszając cię do bardziej taktycznego podejścia do spotkań. Więc jeśli masz dość lasów i jeleni, chwyć swój sprzęt nurkowy i zanurz się z Dave the Diver. A jeśli szukasz bardziej casualowych gier, sprawdź naszą selekcję najlepszych gier casualowych.

Depth Hunter 2: Deep Dive ma znacznie poważniejsze podejście niż Dave the Diver. To spokojny, realistyczny symulator łowiectwa z kuszą, zbudowany wokół nurkowania — nurkowania bez sprzętu nurkowego. Żadnych gigantycznych kałamarnic, tylko prawdziwe gatunki ryb i autentyczny sprzęt. Nie ma systemu przetrwania związanego z głodem czy rzemiosłem; zamiast tego wyzwanie polega na ścisłym zarządzaniu tlenem. Zostań pod wodą trochę za długo lub poruszaj się zbyt agresywnie w niewłaściwym momencie, a nagle zaczyna ci brakować powietrza. Odczucie ciśnienia pod wodą jest bardzo dobrze oddane. Ryby są ostrożne i łatwo je przestraszyć, więc musisz podchodzić do nich powoli i ostrożnie, wykorzystując skały i podwodny teren jako osłonę. Trafienie ich jest również trudne: harpun porusza się znacznie wolniej niż kula i wymaga, abyś zbliżył się znacznie bliżej celu. Ale ponieważ gra nie dotyczy przetrwania, możesz po prostu wziąć sobie czas i cieszyć się krajobrazem — chodzi o kontrolę oddechu, precyzję i piękno podwodnego świata.

Fani gier łowieckich z doświadczeniem nigdy by nam nie wybaczyli, gdybyśmy zignorowali klasyki. Oczywiście, realizm w starszych grach łowieckich był dość ograniczony. Ale pamiętaj: te tytuły stały się klasykami, ponieważ powstały w czasach, gdy piksele na ekranie były praktycznie wielkości samych kaczek. Mimo to, wciąż mogą dostarczyć wiele zabawy i nawet pomóc w poprawie refleksów i celności. Te gry są również idealne dla komputerów i laptopów o niskiej wydajności, więc jeśli to dla Ciebie ważne, sprawdź naszą selekcję gier dla komputerów o niskiej wydajności.

W swoim czasie seria Hunting Unlimited była głównym konkurentem gier Cabela’s i została stworzona przez SCS Software, studio, które później stało się znane z Euro Truck Simulator. Hunting Unlimited 2010 należy zdecydowanie do „starej szkoły” symulatorów łowieckich — gier skupiających się bardziej na różnorodności i natychmiastowej akcji niż na hardcore’owym realizmie czy szczegółowej symulacji. Polowanie tutaj jest szybkie: nie ma potrzeby spędzać godzin na studiowaniu śladów czy ustawianiu pułapek. Po prostu wybierasz misję, typ zwierzęcia i lokalizację, a gra niemal natychmiast umieszcza Cię blisko ofiary. A potem — bang! — kolejne trofeum gotowe na ścianę.

Rozgrywka jest prosta, ale nie uproszczona. Dostępnych jest ponad 30 broni, w tym karabiny, łuki, a nawet rewolwery, a także quady i konie do transportu. Możesz wstrzymać oddech przed oddaniem strzału, a nawet jest edytor misji, który pozwala Ci umieszczać zwierzęta na mapie, aby stworzyć swój idealny scenariusz łowiecki. Gra oferuje również szeroki wachlarz mini-gier i specjalnych wyzwań. Jedna misja, na przykład, może poprosić Cię o zabicie dwóch niedźwiedzi używając tylko rewolweru, przekształcając polowanie w rodzaj zagadki. Tak właśnie wyglądały stare gry łowieckie: szybkie, proste i zdolne do działania praktycznie na wszystkim — prawdopodobnie nawet na kalkulatorze.

No dalej, przyznaj się — kto tutaj pamięta czasy, kiedy można było strzelać z plastikowego pistoletu świetlnego bezpośrednio w gruby ekran CRT? Ach, to były czasy. Dziś nikt by nawet nie uwierzył, że taka technologia naprawdę istniała. Technologia pistoletów świetlnych nigdy tak naprawdę nie zniknęła, ale zdecydowanie straciła swoje mainstreamowe zainteresowanie. Mimo to, jeśli dorastałeś z Dendy — słynnym klonem NES-a — to na pewno znasz Duck Hunt. Nie ma tu otwartego świata, żadnych mechanik śledzenia, tylko ekran z pikselowymi krzakami i kaczkami wylatującymi zza nich. Twoje zadanie jest proste: strzelaj do kaczek, zanim uciekną z ekranu. Każdy poziom staje się szybszy, a ty masz tylko trzy strzały na kaczkę. Pudłując wszystkie trzy, kaczka ucieka. Potem przychodzi moment, który każdy gracz pamięta: złośliwy pies wyskakuje z krzaków i śmieje się z twojej porażki. Ten śmiech stał się memem na długo przed tym, jak memy internetowe w ogóle stały się popularne. I wkrótce, usłyszenie go sprawi, że będziesz chciał strzelić w ekran czymś nieco poważniejszym niż plastikowy pistolet zabawkowy.

Gra jest zabawna, zaskakująco dobra do poprawy refleksów i idealna do grania z dzieckiem: jeden gracz strzela, podczas gdy drugi kontroluje tor lotu kaczki za pomocą kontrolera. Niestety, oryginalny pistolet świetlny nie działa z nowoczesnymi wyświetlaczami, więc aby doświadczyć Duck Hunt w pełni, będziesz potrzebować starego telewizora CRT lub jednego z nowoczesnych remake'ów.

Big Buck Hunter Arcade to prawdziwy relikt z innej epoki. To port gry z maszyny arcade na PC i konsole, która stała się tak popularna w Stanach Zjednoczonych, że lokalne, a nawet krajowe turnieje są nadal organizowane. Gra jest w zasadzie strzelnicą na szynach — tak daleko od symulatora polowania, jak to tylko możliwe — ale jest niesamowicie zabawna i świetnie sprawdza się w testowaniu twojego celowania i refleksów. Zwierzęta takie jak łoś i antylopa przebiegają przez ekran, a gracz (lub dwóch graczy rywalizujących obok siebie) musi zastrzelić wszystkie samce w wyznaczonym czasie, unikając samic.

The mechanika strzelania jest prosta i przypomina gry arcade, bez uwzględnienia wiatru, balistyki czy realistycznego obsługiwania broni, ale sukces wciąż zależy od szybkich reakcji i bystrego oka. Pomiędzy głównymi etapami znajdują się zabawne mini-gry bonusowe skupione na precyzji: strzelanie do latających kaczek (wyraźnie inspirowane Duck Hunt), rzutki, wiewiórki lub susły. Gra wspiera celowanie myszą i kontrolerem, ale najlepiej gra się w nią z użyciem pistoletów świetlnych lub kontrolerów ruchu, takich jak Wiimote czy PS Move. To idealny wybór na imprezy lub dla każdego, kto tęskni za klasycznymi galeriami strzeleckimi.

Jaka jest najbardziej realistyczna gra myśliwska?

To zależy od tego, co osobiście rozumiesz przez „realistyczne”. Jeśli mówimy konkretnie o realistycznej balistyce, to Way of the Hunter prawdopodobnie jest liderem. Gra nie tylko szczegółowo symuluje trajektorię pocisku, ale także uwzględnia energię kinetyczną, podczas gdy sukces strzału w dużej mierze zależy od tego, gdzie dokładnie zwierzę zostało trafione.

W theHunter Classic realizm graniczy z hardcore: zwierzęta są niezwykle płochliwe i mogą usłyszeć myśliwego z daleka, podczas gdy gra nie oferuje żadnych wizualnych wskazówek ani podświetlonych śladów.

Tymczasem theHunter: Call of the Wild wyróżnia się niesamowicie immersyjną atmosferą. Kierunek wiatru i hałas roślinności są przekonujące, a system obrażeń jest bardzo szczegółowy, nawet pokazując widok „rentgenowski” ciała zwierzęcia po udanym strzale.

Czy są jakieś darmowe gry myśliwskie?

Polowanie w rzeczywistości z pewnością nie jest tanim hobby, ale wciąż istnieje kilka solidnych darmowych gier myśliwskich.

theHunter Classic korzysta z modelu free-to-play i oferuje dużą selekcję lokalizacji i zwierząt, wraz z imponującym realizmem i hardcore'owymi mechanikami. Jednak postęp jest niezwykle wolny, a zdobycie zaawansowanego sprzętu często oznacza albo długie czekanie, albo wydawanie prawdziwych pieniędzy.

Deer Hunter World jest technicznie również darmowy, ale w dużej mierze opiera się na agresywnej monetyzacji i oferuje bardzo arcade'owy styl rozgrywki, który prawdopodobnie nie przypadnie do gustu fanom poważnych symulatorów myśliwskich.

A na koniec, zawsze jest Duck Hunt lub różne gry myśliwskie w przeglądarkach. Oczywiście, nikt poważnie nie nazwałby ich symulatorami myśliwskimi — to w zasadzie galerie strzeleckie — ale są zabawne, dostępne i całkowicie darmowe.

Jaka gra myśliwska jest dobra na słabego PC?

Dla słabego PC lub laptopa, gry myśliwskie z lat 2000 i wczesnych lat 2010 są zazwyczaj najlepszym wyborem. Są dobrze zoptymalizowane, zajmują bardzo mało miejsca na dysku, a ich rozgrywka wciąż trzyma się zaskakująco dobrze, nawet w porównaniu do wielu nowoczesnych wydań.

You only need 4 GB pamięci RAM, aby grać w theHunter Classic, który pozostaje jednym z najbardziej realistycznych gier myśliwskich, jakie kiedykolwiek stworzono.

Hunting Unlimited 2010 oferuje ogromny wybór broni i zwierząt, jednocześnie unikając podejścia „godzin tropienia”. Gra działa płynnie nawet na podstawowym sprzęcie biurowym.

Deer Hunter: Reloaded, mimo że zadebiutował w 2017 roku, jest w zasadzie portem gry mobilnej, więc jego grafika jest niezwykle lekka. Zawiera jednak ulepszenia broni i mechanikę tropienia zwierząt, a wymagania systemowe są minimalne.

Czy można grać w gry myśliwskie w trybie kooperacji z przyjaciółmi?

Tak — wiele z najlepszych gier myśliwskich wspiera tryb kooperacji. Na przykład theHunter: Call of the Wild pozwala grupom do ośmiu graczy eksplorować razem, jeździć na ATV, tropić zwierzęta wspólnie i rywalizować o to, kto zdobędzie najbardziej imponujący trofeum.

Way of the Hunter wspiera do czterech graczy, podczas gdy theHunter Classic pozwala na do ośmiu — pod warunkiem, że nie spłoszycie wszystkich zwierząt, mając tylu myśliwych w pobliżu.

Wśród gier o polowaniu na potwory, Monster Hunter: World i Monster Hunter Wilds są wyróżniającymi się przykładami. Obie wspierają czteroosobowe rajdy kooperacyjne przeciwko gigantycznym stworom, pozwalając graczom podzielić role bojowe niemal jak w RPG.

Hunt: Showdown 1896 również wspiera trzyosobowe drużyny, w których polujesz na potwory, jednocześnie broniąc się przed rywalizującymi graczami.

Jakie gry myśliwskie są dostępne na PlayStation i Xbox?

PlayStation i Xbox nie mają niedoboru gier myśliwskich — wszystko, od realistycznych symulatorów myśliwskich po gry akcji RPG o walce z fantastycznymi potworami.

theHunter: Call of the Wild jest dostępny na PlayStation i Xbox od 2025 roku, podczas gdy Way of the Hunter zadebiutował na konsolach w 2022 roku.

Hunting Simulator 2 również ma dostępne wersje na konsole.

Red Dead Redemption 2 jest obecnie grywalny na PS4 i Xbox One, chociaż wielu graczy wciąż ma nadzieję na dedykowane wersje na PS5 i Xbox Series X|S.

Najlepsze gry o polowaniu na potwory są również dostępne na nowoczesnych konsolach, w tym Monster Hunter Wilds, Monster Hunter World, Wild Hearts, Hunt: Showdown 1896 oraz Predator: Hunting Grounds.

Jaka jest różnica między theHunter: Call of the Wild a Way of the Hunter?

Na pierwszy rzut oka te gry wyglądają bardzo podobnie, ale w rzeczywistości oferują bardzo różne podejścia do polowania. theHunter: Call of the Wild to w zasadzie piękny piaskownica skoncentrowana na zbieraniu trofeów, podczas gdy Way of the Hunter to znacznie poważniejsza symulacja polowania w dziczy.

W theHunter: Call of the Wild zwierząt jest pod dostatkiem, a błędy gracza zazwyczaj nie są zbyt surowo karane. Balistyka jest bardziej przewidywalna, a kluczem do udanego strzału jest trafienie w organy wewnętrzne. Overall, gra wydaje się być dopracowanym, wizualnie imponującym placem zabaw do polowań, pełnym broni i częstych okazji do zdobycia trofeów.

Way of the Hunter przyjmuje bardziej metodyczne podejście. Gracze są zobowiązani do strategicznego planowania, identyfikowania genetycznie słabszych zwierząt i selektywnego ich eliminowania, aby poprawić jakość stada w czasie. Balistyka jest znacznie bardziej złożona i uwzględnia nawet energię kinetyczną. Zwierzęta są znacznie bardziej płochliwe, co oznacza, że spędzisz sporo czasu na czołganiu się przez roślinność i ciągłym sprawdzaniu lornetki, aby zbliżyć się do zasięgu strzału. To gra dla prawdziwych entuzjastów, którzy są gotowi spędzić godziny na cierpliwym tropieniu ofiary.

Czy są gry o polowaniu na potwory?

Absolutnie — i jest ich całkiem sporo w dzisiejszych czasach. Seria Monster Hunter jest niekwestionowanym królem gatunku. W Monster Hunter: World potwory walczą o terytorium, polują na siebie nawzajem i śpią jak żywe stworzenia, podczas gdy gracze wykorzystują samo otoczenie, aby zdobyć przewagę. Monster Hunter Wilds podąża tą samą formułą, ale z nowszą grafiką i zaktualizowaną listą potworów.

Wild Hearts dodaje unikalny zwrot do walk z gigantycznymi potworami, pozwalając graczom na natychmiastowe budowanie pułapek, ścian i innych urządzeń w samym środku walki.

Hunt: Showdown ma silny element rywalizacji: podczas polowania na potwory w bagnach Luizjany, gracze muszą również bronić się przed rywalizującymi myśliwymi kontrolowanymi przez innych graczy.

Jakie gry myśliwskie są dobre dla początkujących?

Jeśli jesteś nowy w grach myśliwskich, warto zacząć od czegoś, co ma przejrzysty interfejs, nie wymaga godzin cierpliwości na każdy wynik i w przystępny sposób wyjaśnia mechanikę, taką jak balistyka i tropienie. theHunter: Call of the Wild to prawdopodobnie najlepszy punkt wyjścia. Gra oferuje wiele pomocy na początku, podkreślając ślady zwierząt, pokazując kierunek wiatru i wskazując, jak widoczny jesteś dla dzikiej przyrody.

Way of the Hunter zawiera tryb trudności „Eksplorator”, w którym zwierzęta zachowują się mniej ostrożnie i są ogólnie bardziej wyrozumiałe wobec niedoświadczonych graczy.

W Hunting Simulator 2 masz również wiernego towarzysza psa myśliwskiego, który może poprowadzić cię prosto do celu, pozwalając skupić się na oddaniu strzału.

A oczywiście zawsze możesz zanurkować w Dave the Diver — gdzie nie musisz się nawet martwić o kalibry pocisków w pierwszej kolejności.

Jakie gry ci się podobały, a które chciałbyś dodać do tej listy? Daj nam znać w komentarzach!

Gry myśliwskie mogą być dość niszowym gatunkiem, ale nawet lista top-30 ledwo ma wystarczająco miejsca na wszystkie wartościowe tytuły, które istnieją. Całkiem sporo solidnych projektów wciąż znalazło się poza światłem reflektorów.

Chcesz jeszcze więcej symulatorów polowań? Zobacz BULT: Hunting Simulator — realistyczną grę o polowaniu na kaczki, skupiającą się na badaniu terenu i zachowań zwierząt, zwracającą uwagę na drobne szczegóły, wybierającą odpowiednie przynęty i starannie obliczającą każdy strzał.

Jeśli lubisz gry o polowaniu na potwory i już wyczerpałeś wszystko, co oferuje seria Monster Hunter, spróbuj God Eater 3 — szybsza, bardziej inspirowana anime alternatywa dla Monster Hunter z silniejszym naciskiem na efektowne kombinacje i fabularną rozgrywkę.

Temat polowania na dinozaury z pewnością nie kończy się na grach z naszej listy. Wśród nowszych wydaniach warto wspomnieć o Deathground — grze survival horror, w której polujesz na szybkie i krwiożercze dinozaury, samotnie lub w zespole.

A na koniec, jest rzadki przykład gry VR o polowaniu: Virtual Hunter, wydana w 2026 roku.

Jest wiele świetnych gier o polowaniu, więc wybierz jedną, wskocz do akcji i ciesz się unikalnym romantyzmem polowania. A jeśli kiedykolwiek będziesz chciał więcej rekomendacji gier, śmiało pytaj. Na przykład, jeśli lubisz przygody, mamy również listę 40 najlepszych gier akcji-przygodowych.