007 First Light

007 First Light zapowiada się bardzo obiecująco. Zawsze ekscytujące jest oglądanie nowej historii o Jamesie Bondzie, zwłaszcza gdy zgłębia ona jego rozwój i wczesne kroki jako agenta.

Zwiastuny już pokazały świetną atmosferę: misje szpiegowskie, stylowe strzelaniny, gadżety i tego samego ducha Bonda. Mam szczerą nadzieję, że gra zapewni prawdziwą szpiegowską przygodę, której tak długo brakowało.

Grafika jest piękna. Ukończenie gry nie było szczególnie trudne. Misje i zadania są nieco słabe. Ogólnie fabuła mogłaby być lepsza. Poza tym klimat filmu jest dobrze oddany. To dobra gra na jednorazową rozgrywkę.

Ukończyłem ją za jednym posiedzeniem, na szczęście jak na grę średniej długości. Jest w sam raz, żeby utrzymać zainteresowanie, a nie zostawiać gracza z pytaniami bez odpowiedzi. Gra nie jest w pełni zlokalizowana, ale tekst jest dobrze przetłumaczony. Rozgrywka jest doskonała, fabuła dynamiczna, w duchu filmów o Bondzie, i nie ma żadnych spowolnień. Symulator, w którym zdobywasz różne ulepszenia, zabijając wrogów na różne sposoby, momentami był duszący. Chwilami fabuła wydawała się nieco sztuczna. Wszystko zostało złagodzone przez dynamikę i rozgrywkę. Gra zdecydowanie jest warta uwagi. Nie mogę się doczekać kontynuacji.

Idealna gra dla osób z mózgiem, które nie chcą po prostu strzelać do wszystkiego bez sensu. W końcu to film o Bondzie, w którym to Ty byłeś głównym bohaterem. Fabuła nie jest genialna, ale nie jest gorsza niż większość historii o Bondzie w filmach.

Mam uporczywe wrażenie, że oszukano mnie jak goja, wydając 70 euro. Ta gra ma budżet AAA, ale tak naprawdę jest produktem klasy B. W Hollywood tego typu treści nazywa się „wysokobudżetowym badziewiem”. Nie wiem, skąd wzięła tak wysokie oceny i pozytywne recenzje. Opiszę, z czego składa się ta gra. To po prostu zbiór prymitywnych, filmowych klisz i schematów, które w kulturalnym społeczeństwie są już uważane za złe maniery. Ta gra to w zasadzie film, nie kino absolutne, ale film na konsolę z mnóstwem klasycznych przerywników filmowych i scen rozgrywki, w których postacie albo po prostu rozmawiają, albo gdzieś się udajesz. Połowa gry to właśnie to. Druga połowa to prymitywny, wymuszony i rozwlekły tryb skradania się w towarzystwie oraz klasyczny tryb skradania się ze ślepymi i głupimi przeci… Czytaj całość