Wszystkie recenzje Dark Souls 2

Ani jednej porządnej recenzji na stronie.

Żaden z komentatorów nie ukończył gry w ogóle. Nie mówimy nawet o samodzielnym pokonaniu wszystkich bossów, WSZYSTKICH. Nawet ich nie znaleźli.

Dopóki nie ukończysz gry From, twoja ocena nic nie znaczy.

No więc. Po dwóch pełnych przejściach wszystkich DLC, wszystkich bossów, w tym jednorazowego Starożytnego Smoka i tego ukrywającego się w ciemności, jednego pokonano na padzie, drugiego na klawiaturze i myszce.

+ Ukończyłem połowę gry na NG+ i jestem pewien, że dotrę do NG+2.

No więc. Ta gra od From jest najmniej lubiana przez fanów serii tego studia.

Ale skoro średnie IQ w krajach WNP wynosi 97, czego właściwie mogę się spodziewać? Ludzie, którzy nie mają pojęcia o projektowaniu i mechanice gier, myślą w bardzo prostych kategoriach.

A s… Czytaj całość

Gra wciągnęła mnie i bardzo mnie wciągnęła. Jeszcze jej nie ukończyłem, grałem zaledwie 20 godzin, ale czerpię przyjemność z rozgrywki, a czasem jestem zaskoczony nowymi rzeczami i widokami.

W porównaniu z pierwszą częścią, gra wygląda ciekawiej, jest jeszcze bardziej nastrojowa i miejscami dopracowana. Walki są też nieco zbalansowane: nie jesteśmy tylko upokarzani, ale od czasu do czasu dostajemy szansę na wygraną. I to w jakiś sposób zaczęło mnie motywować do gry; chciałem nawet zagrać w pierwszą część, mimo że jest brutalnie trudna. Tak, od samego początku nie dostajesz szansy na oddech; w pierwszej części pierwszy boss był dość łatwy do pokonania. Ale potem grindowanie stało się prawie bezużyteczne; byłeś uderzany wszędzie, cały czas, a czasami przebijałeś się przez tekstury i ginąłeś tak po prostu. Naprawdę czuć tu moc postaci. Twój poziom rośnie – dostajesz ciosy trochę rzadziej. Ale prawie nic się tak naprawdę nie zmieniło. Tak, populacja zaświatów stała się o wiele bar… Czytaj całość

Gry z serii Dark Souls są dość nietypowe. W której innej grze zginiesz w połowie? Długo ich unikałem, słysząc o ich oszałamiającej akcji, ale ciekawość w końcu wzięła górę i zagrałem. Okazuje się, że gra nie jest aż tak trudna. Wystarczy uwaga i ostrożność, bo nie da się jej przeskoczyć tak szybko jak w innych współczesnych grach. Gra oczywiście nie może pochwalić się grafiką, co jest niewielkim minusem. Fabuła jest również po prostu wspaniale przedstawiona. Nikt nie wyjaśnia, co się dzieje, a samo zabijanie bossów raczej nie da ci żadnego wglądu. Cała fabuła jest przekazywana za pomocą przedmiotów, których opisy zdradzają, co dzieje się w świecie gry. Ponadto, w przeciwieństwie do pierwszej części, druga jest idealnie grywalna na klawiaturze, mimo że wszyscy uparcie twierdzą, że to niemoż… Czytaj całość

Pierwsza gra z serii, w którą grałem. Pierwsza gra, którą kupiłem po rozegraniu ponad 150 godzin w pirackich wersjach (przyznaję się, ale już tego nie robię; gram tylko w gry z licencją). Pierwsza gra, przy której naprawdę musiałem się namęczyć (ponieważ wcześniej nie lubiłem grać w takie gry i nie miałem żadnych umiejętności). Pierwsza gra, którą ukończyłem wszystkimi klasami (i niektóre przed Sylwestrem 3). Rozegrałem już około 1000 godzin i prawdopodobnie kiedyś ją ukończę. Gra nie jest arcydziełem, ale ma w sobie pewien haczyk. Zdecydowanie polecam ją każdemu.

Dużo słyszałem o Dark Souls, ale dopiero teraz udało mi się w nie zagrać. Od jakiegoś czasu chciałem sprawdzić słynny gatunek „hardcore”, odskocznię od niezwykle prostych, współczesnych gier.

Pierwszą rzeczą, jaką zauważysz po uruchomieniu gry, są... czarne pasy. Jeśli nie masz monitora szerokoekranowego, obraz będzie ciasny i niewygodny. Ale będziesz musiał się do tego przyzwyczaić; WSZYSTKO w tej grze jest niewygodne. Jeśli planujesz grać na klawiaturze i myszce, jak w każdą inną grę na PC, przygotuj się na kolejną masę niedogodności. Gra nie ma znaczenia, czy masz klawiaturę; wyświetli Ci komunikaty dotyczące przycisków gamepada (na przykład zielony klawisz A zamiast Enter). Podczas uruchamiania pamiętaj o zmianie ustawień domyślnych — na przykład skok tutaj jest na F.

O… Czytaj całość

Po tym, jak zagrałem w pierwszą część, ale nie ukończyłem jej z kilku powodów, dowiedziałem się o Dark Souls 2. Zachęcony obietnicą twórców, że gra będzie znacznie bardziej zoptymalizowana i przyjazna dla nowicjuszy, postanowiłem dać temu hardcorowemu i surowemu światu kolejną szansę.

Spodziewając się, że w końcu uda mi się ukończyć przynajmniej drugą część Dark Souls, uruchomiłem grę z obawą i niecierpliwie czekałem na rozpoczęcie. Ku mojemu wielkiemu rozczarowaniu, odkryłem, że Dark Souls 2 praktycznie nie zmieniło się od oryginału, choć z drugiej strony, z pewnością byłoby to zaletą. Gra była trudna, a nawet doświadczenie zdobyte w poprzedniej części niewiele pomogło. Czas mijał, ginąłem raz po raz, ale nie poddawałem się i parłem naprzód. A potem, po popełnieniu drobnego błędu w walce … Czytaj całość

Dark Souls 2 to gra, która ma zarówno dobre, jak i złe strony. Przez długi czas owijałem w bawełnę, myśląc, że to bardzo trudna gra, w którą grają tylko masochiści lub prawdziwi weterani, którzy ukończyli gry z trzema życiami. Ale, jak można się było spodziewać, ciekawość wzięła górę i postanowiłem zagrać. Oczywiście wiele osób narzeka na wysoką śmiertelność w grze, ale tak czy inaczej, będziesz ginąć i to często. Lokacje są dobrze zaprojektowane, wrogów jest na pewno wystarczająco dużo, ale są też „bonusy” w postaci rzadkich przedmiotów w skrzyniach lub ukrytych „skrytek” z duszami. Bossowie to zupełnie inna historia. Jednego można pokonać za pierwszym razem, ale pokonanie drugiego zajmie kilka godzin. Duża różnorodność łupów, które trzeba starannie dobrać do stylu gry, ponieważ niektóre … Czytaj całość

Przyzwoita kontynuacja pierwszej części, być może trudniejsza niż pierwsza; nastrojowa, choć nie do końca taka sama jak pierwsza; mnóstwo bossów, których pokonanie daje euforyczne uczucie; dobra muzyka, ale nie tak zapadająca w pamięć, jak można by się spodziewać; możliwa do wielokrotnego grania; całkiem ciekawa rozgrywka podczas walk ze znajomymi przeciwko wspólnemu wrogowi lub przeciwko sobie nawzajem.

Gorsza niż pierwsza część. I nie dlatego, że jest „przyjaźniejsza”.

Pierwsza część była uwielbiana przez fanów przede wszystkim za przepiękny świat, doskonały system walki, oprawę graficzną i wyzwanie, ale w tej grze wszystko jest gorsze. Pozwólcie, że wyjaśnię dlaczego.

Zacznijmy od świata. Fabuła pierwszej części nawiązywała do całej mitologii tego świata, od wielkich ludzi i bogów po wielką zagładę minionego świata. Tutaj cała fabuła koncentruje się na jednym królestwie. To bez wątpienia interesujące, ale o wiele bardziej interesowało mnie słuchanie o śmierci całego świata i jego późniejszym życiu niż o wojnie królestwa z gigantami.

System walki pozostał niezmieniony, ale niektóre ciosy, pochwa, kopniak – krótko mówiąc, niektóre elementy zostały zmienione i usunięte bez wyraźnego pow… Czytaj całość