Pierwsza gra z drugiego sezonu antologii The Dark Pictures. Akcja gry rozgrywa się w kosmosie na statku zwiadowczym Cassiopeia. Statek dociera do egzoplanety Tau... Więcej informacji
Twoja recenzja i oceny Directive 8020
Oceny graczy Directive 8020
Wszystkie recenzje Directive 8020
Prawie każda gra Dark Ages to taki mini-Noworoczny Sylwester. Oczywiście, zdarzały się rozczarowujące projekty, ale każdy z nich, nawet jeśli nie był wysokiej jakości, był przynajmniej wciągający lub zabawny =)
Oczywiście, z niecierpliwością czekam również na tę odsłonę.
Почти каждая игра темных картин как маленький новый год. Бывали конечно огорчающие проекты, но каждый из них, пусть если и не был качественным, был хотя бы просто увлекающим или забавным =)
Естественно жду и эту часть.
Fatalne nieporozumienie, które sprawia, że chce się zwrócić pieniądze prosto w twarz ich sprawnych menedżerów. Twórcom udało się pogrzebać wszystko, co sprawiało, że ludzie tolerowali ich interaktywną operę mydlaną: wycięli „Guardiana”, wyrzucili obrazy z przepowiedniami, całkowicie wymazali wskaźnik relacji i pozbawili nas prawdziwej kooperacji online, pozostawiając jedynie nudny tryb kanapowy z przepustką na gamepada. Zamiast tego uznali, że najlepszą innowacją w 2026 roku jest zmuszenie gracza do spędzenia sześciu z ośmiu godzin czołgania się na rękach przez identyczne, szare korytarze w najbardziej nędznej, rozciągniętej i dusznej grze skradankowej w historii branży, ponuro przenosząc baterie z jednych drzwi do drugich, aby wydłużyć czas działania. Fizyka twarzy pozostała na poziomie… Czytaj całość
унылое недоразумение, от которого хочется сделать рефанд прямо в лицо их эффективным менеджерам. Разрабы умудрились закопать всё, за что люди вообще терпели их интерактивное мыльцо: вырезали Хранителя, выкинули картины с предсказаниями, напрочь стёрли шкалу отношений и лишили нас нормального онлайн коопа, оставив только унылый диванный режим с передачей геймпада. Вместо этого они решили, что лучшая инновация в 2026 году — это заставить игрока 6 часов из 8 ползать раком по одинаковым серым коридорам в самом убогом, затянутом и душном стелсе в истории индустрии, уныло переставляя батарейки из одной двери в другую ради растягивания хронометража. Физика лиц осталась на уровне Андромеды, персонажи — пластиковые картонки с интеллектом хлебушка, которые посреди космического кошмара переписываются… Czytaj całość