Fatalne nieporozumienie, które sprawia, że ​​chce się zwrócić pieniądze prosto w twarz ich sprawnych menedżerów. Twórcom udało się pogrzebać wszystko, co sprawiało, że ludzie tolerowali ich interaktywną operę mydlaną: wycięli „Guardiana”, wyrzucili obrazy z przepowiedniami, całkowicie wymazali wskaźnik relacji i pozbawili nas prawdziwej kooperacji online, pozostawiając jedynie nudny tryb kanapowy z przepustką na gamepada. Zamiast tego uznali, że najlepszą innowacją w 2026 roku jest zmuszenie gracza do spędzenia sześciu z ośmiu godzin czołgania się na rękach przez identyczne, szare korytarze w najbardziej nędznej, rozciągniętej i dusznej grze skradankowej w historii branży, ponuro przenosząc baterie z jednych drzwi do drugich, aby wydłużyć czas działania. Fizyka twarzy pozostała na poziomie Andromedy, postacie to plastikowe kartony o inteligencji chleba, które w środku kosmicznego koszmaru rozmawiają i dyskutują o swoich mężach dla odhaczenia punktu na liście zadań. Scenariusz został napisany albo przez sieć neuronową, albo przez nerda: idiotyczne przeskoki w czasie psują rozbitków i zabijają napięcie, idiotyczny finał z klonami dewaluuje każdą akcję, a QTE zostało wciśnięte na sam koniec, więc nie zdążysz zwrócić pieniędzy za ten symulator chodzenia po korcie. Nawet na kartach graficznych z najwyższej półki, to arcydzieło Unreal Engine 5 potrafi wygenerować pokaz slajdów bez topornego DLSS, co wyraźnie pokazuje, gdzie twórcy nie dopisali pod względem odpowiedniej optymalizacji.