Wszystkie recenzje Dishonored

Великолепно проработанный дизайн, отличная работа со звуком, интригующий сюжет с налётом мистицизма, многовариантность прохождения... Ну как, заинтересовались??? Всё вышесказанное относиться к Dishonored — одному из самых амбициозных проектов последних лет. Неудивительно, что успех данного проекта был предрешён, ведь к игре приложили руку, люди участвующие в создании таких хитов как: Deus Ex, Dark Messiah of Might & Magic и Half-Life 2...

Вкратце пройдусь, по нескольким, сильным сторонам проекта. Дизайн... Он просто шикарен, каждая комнатка (доступного для исследования дорого особняка, или полуразрушенной хибары), каждая улочка "Данволла" (название города, где происходят события игры), выглядят максимально наполненными, всяческими антуражными мелочами. А стимпанковские вкрапления в этот сам… Czytaj całość

Наикрутейшая игра в жанре стэлс-экшн. Перепрошел 3 раза + 2 DLC. Первый раз проходил ради сюжета, но когда я втянулся в сам геймплей, то под конец игры было пофиг на то, что происходит в мире игры. Мне хотелось просто бродить по локациям. Я прочитал все документы, собрал все тайники, и это первая игра для меня, в которой я этим занимался, а для меня это показатель. По сюжету мы играем за Корво, личного охранника правительницы Дануолла. После того, как Корво подставили в ее убийстве, начинается интересное. Нам помогают сбежать из тюрьмы, и тут, собственно, пошла игра. В арсенале у Корво есть магия, меч, арбалет с разными стрелами. Проходить можно как вам угодно: резать всех и вся, но при этом в городе будет расти чума, или же никого не трогать, тогда город будет более-менее чист. Самое глав… Czytaj całość

Dishonored to jedna z moich ulubionych gier; grałem w nią około 80 razy (licząc piracką wersję, którą kupiłem na płycie w 2014 roku), ale wtedy nie rozumiałem, co w niej robię i nie zastanawiałem się, komu mogę poderżnąć gardła, a komu nie. Teraz, grając jako dorosły, zdaję sobie sprawę, jak głębokie wrażenie ta gra wywarła na mnie. Jej ścieżka dźwiękowa, dźwięki Dunwalla, głos Dauda, ​​kwestie Obcego (ten czarnooki drań jest taki dobry). Gry nie dają mi już takiego samego entuzjazmu, ale wciąż miło jest do niej wracać. Kupiłem licencję jakieś pięć miesięcy temu (żeby wesprzeć twórców). Od czasu do czasu gram ponownie na najwyższym poziomie trudności i w trybie Master Assassin (DLC). Grafika, choć nie jest oszałamiająca, może być poprawiona za pomocą Reshade (co właśnie zrobiłem, przesyłaj… Czytaj całość

Dishonored to jedna z moich ulubionych gier; grałem w nią około 80 razy (licząc piracką wersję, którą kupiłem na płycie w 2014 roku), ale wtedy nie rozumiałem, co w niej robię i nie zastanawiałem się, komu mogę poderżnąć gardła, a komu nie. Teraz, grając jako dorosły, zdaję sobie sprawę, jak głębokie wrażenie ta gra wywarła na mnie. Jej ścieżka dźwiękowa, dźwięki Dunwalla, głos Dauda, ​​kwestie Obcego (ten czarnooki drań jest taki dobry). Gry nie dają mi już takiego samego entuzjazmu, ale wciąż miło jest do niej wracać. Kupiłem licencję jakieś pięć miesięcy temu (żeby wesprzeć twórców). Od czasu do czasu gram ponownie na najwyższym poziomie trudności i w trybie Master Assassin (DLC). Grafika, choć nie jest oszałamiająca, może być poprawiona za pomocą Reshade (co właśnie zrobiłem, przesyłaj… Czytaj całość

Игра хорошая, в ней многое решает её вариативность, стелс , стилистика, прикольные карикатурные рожицы. Интересный сюжет, мистика, магия. В DLC можно узнать чем занимался антагонист пока ГГ спасал Эмили. Хорошая оптимизация и графика для тех времён тоже, следующие части тоже понравились. Игру перепроходил несколько раз, по хорошему и по плохому тоже. Dishonored не надоедает даже после нескольких перепрохождений, а даже если надоедает то только на время.

Dishonored это шикарная игра в которой у тебя есть возможность без шумно и без крови убирать своих врагов или же уничтожать всех в радиусе твоего зрения.

В игре большая вариативность прохождения , буквально каждую локацию можно пройти несколькими способами , всё зависит от ваших способностей и стиля игры.

Просто пробежаться по игре с первого раза не получиться , стелс прохождение требует много времени , а если устраивать геноцид то в следствии количество врагов увеличиться до такой степени, что даже при полной амуниции сложно пройти всё с первого раза.

Dishonored это очень атмосферный стэлс-экшн от первого лица.

В игре интересный сюжет, хорошая графика, хорошо проработанные

локации. Есть прокачка способностей главного героя. От действий игрока

зависит концовка игры. В общем игра шикарна.

Grałem w tę legendarną grę skradankową kilka razy. Mechanika jest po prostu niesamowita. Grafika, jak to mówią, jest najwyższej klasy jak na tamte czasy.

„Szacunek i podziw”

Jedna z najlepszych gier, w jakie kiedykolwiek grałem.

Gra ma bardzo klimatyczny klimat. Pod koniec jesteś całkowicie zanurzony w tym mieście, tych lokacjach, ulicach, szczurach, padlinożercach... Ma bardzo ciekawy system walki, który zmusza cię do użycia całego arsenału, który jest całkiem pokaźny. Jest magia, broń i ulepszenia. Chciałbym również zwrócić uwagę na dwa sposoby rozwoju: skradanie się i bieg przed siebie, zabijając wszystkich i wszystko.

Przeszedłem tę grę pięć razy i chętnie zagrałbym w nią ponownie. Polecam ją każdemu.

A dla bardziej intensywnych wrażeń polecam całkowite wyłączenie interfejsu; sprawia to, że gra jest nieco trudniejsza, ale o wiele ciekawsza.

Одна из лучших игр, в которые я играл и одна из лучших игр в своём жанре. Если собираетесь проходить её, то обязательно ставьте максимальную сложность, лишь тогда вы сможете полностью погрузиться в игру. Графика в игре вполне добротная, атмосфера тоже на уровне. Сюжет не сказать что хороший(саму игру проходить интересно) и временами очень предсказуем. У вас присутствует выбор: проходить игру, убивая главных злодеев или просто полностью испортив им жизнь. Второй вариант интереснее, да и появляется больше возможностей.

Дизайн мира как в моей любимой Half Life 2,в игре присутствует вариативность прохождения,пройдя игру раза 3,можно получить со всем разные ощущения,хочешь убей врага миной прикрепленной на крысе,хочешь перенастрой их же ловушку,и замани их в неё,или просто ворвись с палашом и пистолетом на перевес,но каждый поступок героя отражается на мире игры.

Choć to nie mój ulubiony gatunek, gra ogólnie mi się podobała.

Fabuła nie jest szczególnie wciągająca, ale wystarczająco dobra, żeby dać jej -5.

Fabuła też jest w porządku — dobrze wykreowane imperium i świat.

Postacie nie są zbyt interesujące, przynajmniej tak mi się wydawało.

Walka. To zależy od podejścia — możesz przemienić się w Johna Wicka i ciąć i siekać wszystkich. Myślę, że takie podejście jest fajniejsze niż granie w trybie skradania, którym zresztą jest.

Zadania poboczne wydały mi się trochę nudne — może coś przeoczyłem.

Ogólnie — to nie mój gatunek, ale nie żałuję poświęconego czasu i planuję kiedyś zagrać w drugą część.

Gra jest cudowna, a grafika bardzo przypomina BioShock Infinite. Dobra skradanka, rozległe lokacje i wspaniała fabuła. Jedna z najlepszych gier skradankowych. Są też dwa zakończenia. Warto zagrać.

Uwielbiam klimat tej gry, idealną melodię i przepiękny styl. Ogólnie rzecz biorąc, uwielbiam w niej wszystko. Szkoda, że ​​nie potrafię opisać, jak wspaniała jest ta gra.

Arcydzieło. Nie lubię gier akcji typu stealth, ale ta gra jest wyjątkiem od reguły. Nie musisz się skradać, możesz po prostu otwarcie zabić wszystko, co się rusza. Jednak, aby uzyskać dobre zakończenie, musisz się postarać i nikogo nie zabić, co właśnie zrobiłem. Gra jest niezwykle zmienna, a zakończenie nie jest determinowane przez wybory dialogowe, ale przez styl gry. Jest to możliwe dzięki unikalnemu systemowi „Chaos”. Nawet miasto zmienia się w zależności od działań gracza.

Doskonała fabuła, rewelacyjna grafika, dobry dźwięk, ale nie ma opcji rosyjskiej wersji językowej, a instalacja wymaga sporo wysiłku.

Polecam ją każdemu, ponieważ możesz grać, jak CHCESZ!

Очень интересная игра, которая надолго оставила след в моей памяти. Подкупило многообразие способов пройти игру и последствия сделанных выборов (к примеру лежащая на столе руна и благодарность за то что не убил леди на балу). Прошел всего один раз на самую лучшую концовку, т.е. по стелсу. Стелс напомнил трилогию Бетмена, которую проходил не так давно. Сюжет раскрывается в виде всяких записок и прочей документации разбросанных по уровням. в команде разработчиков принимал участие человек ранее работавший в роли арт-директора над Half-life 2, и это было очень заметно. к примеру толлбои напоминали чем то комбайнов, в игре есть влюбленная парочка которую встретили свою смерть в обьятиях друг друга (как и во второй халфе) и кучу других мелких деталей которые очень сказывались на атмосферу игры в… Czytaj całość

Plusy

Atmosfera — gra ma bardzo dobrze wykonany design, taki mroczny, powiedziałbym, steampunkowy

Fabuła — całkiem dobra

Wybór — podoba mi się, że gra jest różnorodna i że mogę wybrać, jak zabić cel

Skradanie się — jest całkiem niezłe w tej grze

Rozczłonkowanie — jest w grze i to jest dobre

Otwarty świat — tak, jest w grze, ale jest mały, ale fajnie, że można biegać po lokacjach i zabijać strażników

Dodatkowe misje — tak, są, ale niewiele

Umiejętności — gra oferuje wiele różnych umiejętności, a niektóre z nich są naprawdę dobre.

Wady:

Przedmioty kolekcjonerskie: W ogóle nie są ciekawe do znalezienia.

Druga połowa gry: Jest naprawdę nieciekawa, nawet pod względem designu.

Roboty: Mówię o tych chodzących, nazywam je czaplami. Czytaj całość