Utwórz

Doskonale dopracowana oprawa graficzna, doskonały dźwięk, intrygująca fabuła z nutą mistycyzmu, wiele opcji rozgrywki... Jesteście zainteresowani? Wszystko to dotyczy Dishonored, jednego z najbardziej ambitnych projektów ostatnich lat. Nic dziwnego, że jego sukces był przesądzony, skoro grę stworzyli ludzie odpowiedzialni za takie hity jak Deus Ex, Dark Messiah of Might & Magic i Half-Life 2...

Pokrótce omówię kilka mocnych stron projektu. Projekt... Jest po prostu przepiękny; każdy pokój (czy to kosztowna rezydencja dostępna do eksploracji, czy zrujnowana chata), każda ulica „Dunwall” (nazwa miasta, w którym rozgrywa się gra) wydaje się wypełniona po brzegi wszelkiego rodzaju klimatycznymi detalami. A steampunkowe akcenty w tym projekcie nadają mu wyjątkowego i urzekającego klimatu. Z pewnością szybko go nie zapomnisz. Różnorodność sposobów na postęp... To wszystko jest proste. Pod tym względem Dishonored dorównuje kultowym seriom gier, takim jak Deus Ex i Thief.

Ogólnie rzecz biorąc, Dishonored oferuje mnóstwo dobrze rozwiniętej rozgrywki i elementów designu. Ale w tym całym miodowym splendorze jest łyżka dziegciu. Główny bohater, Corvo Attano, bezwzględny zabójca w przerażającej mechanicznej masce, powinien mieć charyzmatyczny głos, który wzbudzałby strach w sercach wrogów... Ale nie, jest niemy jak ryba. Szkoda, że ​​twórcy gry popełnili takie niedopatrzenie i obdarzyli bohatera „Syndromem Freemana”. Ale to drobiazg w porównaniu ze wszystkimi zaletami tej wspaniałej gry.

Recenzja została przetłumaczona Pokaż oryginał (RU)Pokaż tłumaczenie (PL)

Великолепно проработанный дизайн, отличная работа со звуком, интригующий сюжет с налётом мистицизма, многовариантность прохождения... Ну как, заинтересовались??? Всё вышесказанное относиться к Dishonored — одному из самых амбициозных проектов последних лет. Неудивительно, что успех данного проекта был предрешён, ведь к игре приложили руку, люди участвующие в создании таких хитов как: Deus Ex, Dark Messiah of Might & Magic и Half-Life 2...

Вкратце пройдусь, по нескольким, сильным сторонам проекта. Дизайн... Он просто шикарен, каждая комнатка (доступного для исследования дорого особняка, или полуразрушенной хибары), каждая улочка "Данволла" (название города, где происходят события игры), выглядят максимально наполненными, всяческими антуражными мелочами. А стимпанковские вкрапления в этот самый дизайн, придают ему неповторимости и чарующей атмосферности. Вы, точно не скоро забудете его. Вариативность прохождения... Здесь всё просто. Dishonored, в этом плане, находится на одном уровне с культовыми игровыми сериями, Deus Ex и Thief.

В общем, хорошо проработанных геймплейных и дизайнерских моментов в Dishonored присутствует достаточно. Но есть во всём этом "медовом" великолепии и капелька дёгтя. Протагонист (главный герой) — Корво Аттано — безжалостный убийца в страшной механической маске, должен был бы обладать харизматичным голосом, вселяющим страх в сердца своих врагов... Но нет, он нем как рыба. Обидно, что разработчики игры допустили такое опущение и наградили героя "синдромом Фримена". Но это мелочь на фоне всех плюсов этой прекрасной игры.

9.0
Komentarze 0