Wszystkie recenzje Dragon's Dogma 2

Byłem zachwycony Dragon's Dogma 2, tym samym dreszczykiem emocji, jaki odczuwałem przy pierwszych grach sprzed 25 lat. Teraz plasuje się na równi z Elden Ring. Grałem w nią cztery razy, dwa razy na NG i dwa razy na NG+, i nie miałem żadnych problemów. Działa idealnie od razu po wyjęciu z pudełka. Co do darowizn, rozumiem, że Capcom postanowił pomóc nowicjuszom, oferując im przedmioty eksploatacyjne po okazyjnych cenach, ale jak wszyscy wiemy, dobre uczynki nie pozostają bezkarne. Ci, którzy mają grosz w kieszeni, zawsze są żądni cudzych pieniędzy.

Grałem w przeciek dewelopera przez kilka godzin i byłem zachwycony. Kupiłem konto z grą, grałem 90 godzin i naprawdę mi się podobała. Kupiłem grę na swoje konto i mam jeszcze ponad 120 godzin.

Można w nią grać w kółko, różnymi postaciami i ciągle odkrywać coś nowego. Bardzo niedoceniona gra. Osobiście byłem niesamowicie zachwycony, 2 ng i 3 ng+.

Grałem przez 70 godzin i ani razu się nie znudziłem. Gra jest poważna, wciągająca i przemyślana. Można w nią grać wielokrotnie. Jedyny minus to ciągłe bawienie się z wyposażeniem, które jest trochę irytujące.

To świetna gra, uwielbiam ją równie mocno, jak pierwszą część.

Zacznę od wad: nie grajcie dla fabuły. Fabuła jest banalna, z archetypami zamiast dobrze zdefiniowanych postaci (lojalny żołnierz, przebiegły łotrzyk, femme fatale, zły tyran itd.).

Jednak brak fabuły rekompensuje głęboka rozgrywka i systematyczna mechanika: jeśli gra pozwala wam wykonać jakąś czynność choć raz, możecie być pewni, że będziecie mogli ją powtórzyć w innym, czasem nieoczekiwanym, otoczeniu, a gra na pewno zareaguje.

Podobała mi się różnorodność towarzyszy. Jednak walki z dużymi potworami ciągnęły się w nieskończoność. Kreacja głównego bohatera i pionków jest dobra.

Zachwycająca i absolutnie szalona japońska przygoda, w której każda klatka optymalizacji Capcomu wręcz błaga o litość, przypominając, że ludzkie oko nie jest w stanie docenić więcej niż 24 klatek na sekundę! Podczas gdy internetowi wojownicy szaleją nad kompletnie bezużyteczną funkcją darowizn w trybie dla jednego gracza, wymyślając mity o płatnym przycisku tworzenia postaci, Ty spokojnie biegasz z kamieniami swobodnego ruchu piętrzącymi się w kieszeniach i szczerze cieszysz się najlepszym symulatorem średniowiecznej przygody. W tej grze w ogóle nie potrzebujesz prawdziwych przyjaciół, ponieważ możesz stworzyć 180-centymetrowego kota-człowieka w bojowych stringach, który bezinteresownie złapie Cię, gdy spadniesz z klifu, przybije Ci piątkę po każdej walce i bez końca powtarza te same trzy … Czytaj całość

To gra o przygodzie, a nie o fabule. Fajne lokacje, które przyjemnie się eksploruje, wciągająca rozgrywka. Lubię się bawić w otwartym świecie – gra oferuje świetną przygodę. Fabuła jest bardzo banalna. To minus. Poza tym gra oferuje wiele niezapomnianych wrażeń.