Witam wszystkich wojowników, którzy grają w tę grę lub po prostu chcą zacząć. Gram w nią od ponad roku i mam wiele do powiedzenia. Zacznijmy od podstaw. Enlisted to zręcznościowa strzelanka drużynowa. Oznacza to, że będziesz biegać po polu bitwy z drużyną. To niewątpliwie dodaje walce masy i intensywności, a to duży plus. Jest jednak też minus: tryb „solo” został usunięty z gier niestandardowych i teraz, aby grać bez drużyny przeciwko podobnym przeciwnikom, będziesz musiał wejść do pokoju innej osoby. Interfejs jest również od razu zauważalny, ponieważ jest przeciążony. Na ekranie drużyny każdy wojownik ma kilka ikon, których przeznaczenie nie jest wyjaśnione (albo ich nie zauważyłem), a zrozumienie znaczenia każdej ikony zajmuje około trzech miesięcy gry. Teoretycznie można ogarnąć grę, ale nie stanie się to od razu. Podczas bitwy na ekranie pojawia się mnóstwo komunikatów tekstowych, co początkowo ułatwia nawigację i grę, ale jako doświadczony gracz czasami mnie to denerwuje. Dlatego dodałbym funkcję wyłączania komunikatów tekstowych. Następnie. Grasz swoje pierwsze bitwy, tworzysz nowe oddziały, zdobywasz doświadczenie. I zauważasz, że możesz przełączać się między każdym żołnierzem w swoim oddziale. Oto rada dla tych, którzy będą grać: wyposaż wszystkich żołnierzy w swoim oddziale mniej więcej tak samo dobrze, ponieważ twój wytrzymały żołnierz szturmowy może zginąć podczas zbliżania się do punktu, a ty będziesz musiał rzucić się z karabinem Mosin. A tak przy okazji, nawet z tym możesz zmiażdżyć wszystko i wszystkich. Kolejnym aspektem jest TTK (Time to Kill). To skrót od „time to kill” (czas na zabicie). W grze jest on niski. Jeśli nie możesz zabić wroga jednym strzałem, możesz go znokautować. Zdarzają się rzadkie przypadki, gdy wróg przeżywa, ale zazwyczaj dzieje się to z dużej odległości lub podczas strzelania z pistoletu maszynowego. W grze jest mnóstwo broni. Nic w tym złego. Jest też trochę możliwości personalizacji. Możesz wyposażyć żołnierza w ładownicę, która pozwoli mu nosić więcej amunicji, albo w plecak lub ładownicę na granaty. Wszystko to znajdzie odzwierciedlenie w modelu twojego żołnierza. Przejdźmy dalej. Postępy są interesujące. W każdej bitwie zdobywasz trzy rodzaje doświadczenia: doświadczenie kampanii, doświadczenie oddziału i doświadczenie żołnierza. Doświadczenie kampanii służy do odblokowywania poziomów kampanii, doświadczenie oddziału do ulepszeń oddziału (dodawanie nowych specjalistów, ulepszanie żołnierzy dla danej klasy itp.), a doświadczenie żołnierza do ulepszeń żołnierzy. Od razu zaznaczę, że jeśli nie odblokowałeś pięciogwiazdkowego żołnierza tej klasy w systemie poziomowania oddziałów, nie możesz go samodzielnie podnieść do pięciu gwiazdek – powiedzą ci, żebyś najpierw awansował oddział, a potem żołnierza. Oddziały startowe awansują dość szybko, bez żadnych problemów. Dalej natkniesz się na oddziały specjalistów drugiego i trzeciego poziomu, a ich awansowanie to istne piekło. Poddałem się przy wszystkich próbach, grając dobrze oddziałami pierwszego poziomu z dobrą bronią. Im dalej zajdziesz, tym więcej doświadczenia potrzebujesz, aby odblokować poziomy kampanii. Od absurdalnych 10 000, które możesz zdobyć w jednej bitwie, do 180 000. I to jest chyba główny problem gry – grind. Twórcy często wprowadzają wydarzenia, ale nie jest to szczególnie rozrywkowe. Podnosiłem poziom w Bitwie pod Moskwą i niedawno osiągnąłem 30 poziom. Znam już na pamięć wszystkie mapy kampanii w Moskwie. Nie, to nie umniejsza atrakcyjności gry. Gra nadal jest świetna, ale im dalej w las, tym gęstsza staje się partyzantka. Ktoś cię zaatakuje, krzycząc: „To nie gra, to wysypisko datków!”. Nasza gra jest darmowa, ale za wszystko trzeba płacić. Darowizn jest rzeczywiście sporo: można ich użyć do zakupu poziomów kampanii, doświadczenia oddziału, zamówień broni i żołnierzy, oddziałów premium, karnetu bojowego i tak dalej. Ale czy darowizna robi różnicę? Nie sądzę. Możesz przekazać darowiznę, kupić oddział dobrze wyszkolonych radzieckich czołgistów w M3 Li i nadal mieć ten sam epicki wybuch bomby rzuconej przez jakiegoś nowicjusza. Jeśli nie umiesz grać, darowizna nic nie da. Zgadzam się, że są też błędy. Czasami utknąłem w obiektach. Ale zdarza się to najczęściej w nowych kampaniach; w Moskwie nie widziałem niczego takiego. Podsumowując, wymienię zalety i wady. Wady: grindowanie i duża liczba darowizn.

Zalety: Ogromna i epicka walka, zróżnicowana zawartość i przyzwoity balans.