Gorąco polecam ten znakomity postapokaliptyczny symulator włóczęgi, w którym poszukiwania porwanego niemowlęcia Shauna natychmiast schodzą na dalszy plan w obliczu naprawdę ważnych spraw państwowych – zbierania zardzewiałych garnków i uprawy kleju na Pustkowiach Wspólnoty. Gra jest tak świetna, że ​​zamiast nudnych dialogów z poprzednich gier, dostajemy innowacyjne koło odpowiedzi z genialną opcją sarkazmu, a zamiast duszącego systemu RPG, dostajemy możliwość zbudowania pięciopiętrowego centrum handlowego ze śmieci w samym środku radioaktywnego bagna. Jasne, twoi osadnicy będą walić w ściany i narzekać na rabusiów, mimo posiadania 50 wieżyczek rakietowych, a Preston Garvey będzie cię nękał niekończącymi się prośbami o uratowanie kolejnej grządki warzywnej po drugiej stronie mapy, ale w porównaniu z niedokończonymi Starfield i Fallout 76, ta przygoda wydaje się prawdziwym arcydziełem, gdzie strzelanie zmodyfikowaną bronią do retro hitów z 50 jest naprawdę przyjemne. W końcu to jedyna gra, w której możesz latać na odrzutowym plecaku pancerza wspomaganego, całkowicie zapominając, po co w ogóle opuściłeś schron, i czerpiąc autentyczną satysfakcję z każdej znalezionej puszki taśmy klejącej.