Zaktualizowany system poziomowania z możliwością przechowywania profitów, jak w pierwszych grach, ale teraz z więcej niż jednym, jest dobrze wykonany. Legendarny ekwipunek i legendarni przeciwnicy to wyjątkowa gratka. Fallout 4 to w zasadzie symulator budowy z elementami legendarnego łupu. Towarzysze, ich linie, ich stosunek do akcji i oczywiście dodatkowy profit, który otrzymuje gracz, a nie on sam, również są przyjemne. Muzyka, jak zawsze, stoi na przyzwoitym poziomie. Opcje fabularne są bardzo bogate. W grze jest o wiele więcej interesujących zadań niż tylko „przynieś i przynieś”. Łup w skrzyniach i od wrogów jest generowany, a nie sztywny jak w poprzednich grach. Krok w kierunku losowości dał więcej możliwości, oczekiwań, szczęścia i pecha. Rozumiem, dlaczego gra ma taką ocenę. To głównie fani Fallouta, którzy są niezadowoleni z gry, entuzjastycznie przyjęli NV. Mają rację, ale ocena jest mocno niedoszacowana. Gra oddaje ducha postapokalipsy, z eksperymentami Vault-Tec, raiderami, szponami śmierci, mutantami, pancerzami wspomaganymi, radrakanami i oczywiście braminami. Tryb przetrwania jest niesamowicie ekscytujący. Gra nie pozwoli ci się nudzić; albo się rozbijesz, wykonasz niezręczny skok w pobliżu starego samochodu, wpadniesz w pułapkę ogniową, albo, na wysokim poziomie, zostaniesz zaatakowany przez legendarnego syntezatora z małej dziury w ścianie budynku. Gra oferuje rozległy, otwarty świat, niespotykany w innych dużych grach, oraz mnóstwo broni i ulepszeń do wszystkiego, co tylko sobie wyobrazisz.