Dziś ukończyłem główny wątek fabularny tej gry. Wszystkie misje, z wyjątkiem DLC, są wliczone. Dostrzegłem pewne podobieństwa między Generation Zero a Wolfensteinem, zarówno w przypadku kolosa, jak i zakonu. Niektóre elementy walki, niektóre efekty i styl zwiastuna. Czasami miałem wrażenie, że twórcy naprawdę coś z tego zaczerpnęli. Mówiąc o wydarzeniach w grze, powiem od razu, że trudno grać samemu. Wszyscy ludzie w świecie gry to trupy, nie ma nawet standardowych postaci niezależnych, co oznacza, że ​​będziesz zupełnie sam na tym archipelagu bunkrów, miast i pól patrolowanych przez mechanicznych żołnierzy. Jednak współpraca sprawia, że ​​wszystko jest bardzo interesujące i łatwe. Cały łup jest oddzielny, więc nie będziesz musiał o niego walczyć. Możesz opracować strategię niszczenia szczególnie dużych i niebezpiecznych maszyn. I ostatecznie nie będziesz czuł się tak samotny i znudzony w, jak już wspomniałem, pustym i opuszczonym świecie, w którym pozostali tylko żołnierze odziani w stal i tytan. Polecam od razu ustawić poziom trudności na średni, ponieważ na niskim poziomie obrażenia są ledwo zauważalne, a amunicja jest porozrzucana wszędzie.

Jeśli chodzi o fabułę, jest ciekawa, chce się ją zrozumieć, ale wiele pozostaje niewyjaśnionych, nawet w finale. Pozostawia mnóstwo pytań, na które oczywiście nikt nie odpowie. Polecam tę strzelankę; nadaje się dla tych, którzy nie chcą rozwiązywać setek zagadek i zadań, a chcą po prostu strzelać i eksplozji. 8/10