Utwórz

Kontynuacja kultowej gry, będąca punktem odniesienia. Half-Life 2 wyprzedził swoje czasy, stając się symbolem tamtej epoki i, w pewnym sensie, podobnie jak pierwsza część, wyznaczył kierunek rozwoju branży gier.

Wydawałoby się, że gramy tym samym milczącym Gordonem Freemanem, również cierpiącym z powodu przerażającego doświadczenia przypominającego korytarz, zabijającym kosmitów (ale nie wszystkich). ALE nie robimy tego już na terenie Black Mesa, ale w całym mieście i okolicach. Wraz z rozszerzonym światem fabuła pogłębiła się i stała się bardziej wciągająca, a postacie stały się pełnoprawne. Gra zyskała wszystkie funkcje, których jej brakowało. I jaki skok w grafice… I oczywiście działo grawitacyjne. Co byśmy teraz bez niego zrobili?

Recenzja została przetłumaczona Pokaż oryginał (RU)Pokaż tłumaczenie (PL)

Продолжение-эталон для культовой игры. Вторая «Халфа» опередила своё время, став символом этого самого времени, и, в каком-то смысле, как и первая часть, определила вектор развития игроиндустрии.

Казалось бы, мы в роли того же молчаливого Гордона Фримена, также страдая жуткой коридорностью, убиваем пришельцев (но уже не всех). НО делаем это уже не на территории Black Mesa, а в целом городе и пригородных местностях. С расширением места действий глубже и интереснее стал сюжет, появились полноценные персонажи. Игра «наросла» всем тем, чего ей не хватало. А каков прыжок в плане графики… Ну и, конечно же, гравитационная пушка. Куда уж без неё теперь?

10
Komentarze 0