Zacząłem kilka razy i... rzuciłem. Bo gra może i jest dobra, ale nie dorównuje swoim gatunkom. Akcja? Strzelanka? Skradanka? Gdzie to wszystko? W Metro Exodus prowadzą cię za rękę i prowadzą przez fabułę! Krok w lewo, krok w prawo – gra po prostu „zawiesza się”, dopóki nie zrobisz tego, co powinieneś. Czasami dają ci szansę na przejście wąskimi korytarzami lub „bieganie” po małym obszarze, strzelając. Ale jeśli po biegu nie „wejdziesz w drzwi przeznaczone przez twórców” – będziesz biegał po małym obszarze w nieskończoność.

Gra jest również chwalona za fabułę… Dla mnie jest idiotyczna. Biedny Artem, ryzykując życie, maniakalnie wychodzi na powierzchnię, próbując złapać „sygnał”, który kiedyś usłyszał... Nie wierzą Artemowi, karcą go... Ale Artem idzie, ryzykuje, bierze dawkę za dawką, ale idzie dalej... a sygnał nie zostaje odebrany.

Tymczasem, kilkaset metrów od Artema i całego „Metra”, okazuje się, że przez Moskwę jeżdżą pociągi, włóczą się Cyganie ze wsi, bandyci jeżdżą jeepami, łapią Cyganów... Dla mnie to nie jest fabuła, to żart: „Wojna skończyła się w 45? Cholera, a ci goście wciąż wykolejają pociągi...” Tylko że w Metro Exodus ci goście nie „wykolejają pociągów”, tylko „z jakiegoś powodu siedzą w metrze...”

Ogólnie rzecz biorąc, jako misja, gra może być dobra. Ale nazywając ją strzelanką akcji...