Utwórz

Sean Murray poświęcił 10 lat mozolnej pracy, przekształcając legendarny żart z 2016 roku w imponujący symulator kosmicznego grindu, szeroki jak ocean, ale sięgający kolan. Obiecano nam 18 kwintylionów unikalnych światów, ale w rzeczywistości otrzymaliśmy pięć szablonów z martwych skał, pomalowanych toksycznymi filtrami kwasowymi, gdzie jedyną unikalną fauną, jaką napotkasz, będą skaczące dildo i krowy skaczące pod wodą. Cała Twoja epicka rozgrywka szybko przerodzi się w symulator kosmicznego włóczęgi, mozolnie wydobywającego sód i węgiel co dwie minuty, aby ręcznie naładować tarcze, multinarzędzie i silnik startowy za pomocą uciążliwego interfejsu konsoli. Najzabawniejsze jest to, że przez lata twórcy gry wypełniali ją masą kompletnie niespójnej i bezsensownej zawartości, takiej jak łowienie ryb, oswajanie potworów i budowanie baz, które po ponownym uruchomieniu gry znikają bez śladu pod ziemią, a jednocześnie całkowicie ignorują krytyczne błędy, które powodują bezsprzeczne znikanie zasobów z oczyszczaczy, a tryb kooperacji zmienia się w paradę desynchronizacji z różnymi warunkami pogodowymi na tej samej planecie. W rezultacie, nawet po setkach darmowych aktualizacji i lagujących wyprawach, No Man's Sky pozostaje pięknym interaktywnym wygaszaczem ekranu z drewnianymi postaciami niezależnymi i tekturową fizyką lotu, gdzie wszelka motywacja do lotu do centrum galaktyki całkowicie wyparowuje, gdy uświadamiasz sobie, że w tej symulacji po prostu bezsensownie przenosisz śmieci z jednego ekwipunku do drugiego.

Recenzja została przetłumaczona Pokaż oryginał (RU)Pokaż tłumaczenie (PL)

10 лет упорного труда от Шона Мюррея ушли на то, чтобы превратить легендарный обман 2016 года в грандиозный космический симулятор гринда, который широк как океан, но глубок ровно по колено. Нам обещали 18 квинтиллионов уникальных миров, а по факту мы получили 5 шаблонов безжизненных камней, раскрашенных ядовитыми кислотными фильтрами, где из уникальной фауны встречаются разве что прыгающие фаллоимитаторы и бодро семенящие копытами под водой коровы. Весь ваш эпический геймплей быстро превратится в симулятор космического бомжа, который каждые 2 минуты уныло копает натрий и углерод, чтобы вручную через карательный консольный интерфейс заряжать щиты, мультитул и взлетный двигатель. Самое забавное, что разработчики годами наваливают в игру тонны абсолютно несвязного и бесполезного контента вроде рыбалки, приручения монстров и строительства баз, которые при перезаходе в игру благополучно засыпает грунтом, но при этом совершенно игнорируют критические баги, из-за которых ресурсы бесследно исчезают из очистителей, а кооперативный режим превращается в парад рассинхронов с разной погодой на одной и той же планете. В итоге, даже после сотен бесплатных обновлений и лагающих экспедиций, No Mans Sky остается красивым интерактивным скринсейвером с деревянными NPC и картонной физикой полета, где вся мотивация лететь к центру галактики полностью испаряется, когда понимаешь, что в этой симуляции ты занимаешься лишь бессмысленным перекладыванием мусора из одного инвентаря в другой

1.0
Komentarze 0