Palworld

Arkadowa gra akcji z perspektywy trzeciej osoby w ogromnym otwartym świecie, z kluczową mechaniką oswajania niezwykłych stworzeń Palów. Wyglądają jak pokemony, ale w lore są zwykłymi zwierzętami — można je używać, łapać, sprzedawać, pokonywać.

Łącząc pomysły różnych gatunków, Palworld nie ogranicza się do ram osadzenia, oferując przejście od kamiennego topora do bazuki, od prymitywnego obozu, gdzie wszystko trzeba robić samemu, do skomplikowanej linii produkcyjnej, gdzie wszystkim zajmują się zatrudnieni więźniowie. Mowa o tych samych Palach. Staną się pomocnikami w rutynie, towarzyszami w walce, ulubionymi domowymi zwierzętami i dzikimi zwierzętami, które można spożywać. Ponadto w grze znajduje się zbieranie zasobów, ich przetwarzanie, system budowy z naciskiem na rozwój własnej bazy i ulepszanie technologii.

W momencie wczesnego dostępu, struktura świata Palworld jest nieznana, poza tym, że akcja toczy się w postapokalipsie. Wydarzenia zaczynają się po pewnym czasie od globalnej katastrofy, a znane nam cywilizacje zniknęły w niebycie. Biografia protagonisty przedstawia typowego poszukiwacza przygód, który pragnie odkryć wszystkie ukryte zakątki świata. Zbierając dostępne mapy geograficzne, określił taki nieznany obszar i rzucił się na jego badanie.

Napotykając na swojej drodze cudowne podobieństwo do bariery ochronnej, protagonista doświadcza katastrofy morskiej. Fale wyrzucają nieszczęśliwego badacza na archipelag, który nie jest zaznaczony na żadnej mapie. Prawdziwa „terra incognita” z śladami sztucznego pochodzenia — tajemniczymi istotami, artefaktami, portalami do innych wymiarów, ruinami Starożytnych i gigantycznym drzewem świata w środku.

Fabuła i narracja nie były celem wczesnego dostępu Palworld. Jest kilka postaci, z którymi można porozmawiać, a także bossowie fabularni i frakcje. Pierwsze mają swoją historię dostania się na wyspę i zdobycia osobistej armii Palów, a drugie mają swój specyficzny kodeks honorowy. Questy, znane z takich gier, były nieobecne. Lore wyjaśniano poprzez porozrzucane po świecie notatki, opisy przedmiotów. Pełnoprawna fabuła była planowana przez twórców w wersji finalnej.

Akcja rozgrywa się na archipelagu Wysp Palpagos, składającym się z wielu wysp różnej wielkości, jednego z czterech typów:

Świat jest otwarty od razu, ale poruszanie się po nim jest ograniczone różnicą poziomów protagonisty i każdej strefy. Im wyższy poziom, tym większa szansa na śmierć od kichnięcia ze strony tubylców, którzy zadają dużo obrażeń i mają dużo zdrowia. Na mapie rozrzucone są punkty szybkiej podróży, jest teleport do własnej bazy i wybór punktu odrodzenia po śmierci. Z czasem otwierają się loty na Palach, jak w „Zeldzie”. Mapa jest interaktywna, służy zarówno jako narzędzie nawigacyjne, jak i wskazówka, wizualizując miejsca zamieszkania Palów, skarby, bossów itd. Poza naturą, zawartość świata jest niewielka — kilka baz rabusiów, podobieństwo wież i lochy.

W Palworld jest ponad sto Palów, każdy z własnymi cechami, mocnymi i słabymi stronami, zestawem umiejętności i, co najważniejsze, żywiołem (woda, ogień, ziemia, błyskawice i inne, łącznie dziewięć). Interakcje między żywiołami przypominają „kamień-nożyczki-papier”, gdzie niektóre żywioły są silniejsze od innych, ale słabsze od trzecich. Na przykład, ataki Pala ognia zadają więcej obrażeń Palowi lodu niż odwrotnie, a ustępują atakom Pala wody.

Cechy (atak, obrona, wytrzymałość, zdrowie, noszona waga, prędkość pracy i zużycie jedzenia) określają indywidualność każdego Pala, poprawiają się w miarę rozwoju. Obejmuje to treningi i walki, wykonywanie zadań, które wpływają na zdobywanie doświadczenia, korzystanie z przydatnego ekwipunku, a nawet broni.

W wersji wczesnego dostępu Paly miały własny system umiejętności:

Paly to nie tylko towarzysze i wojownicy. Są niezawodnymi pomocnikami w gospodarstwie, z predyspozycjami do różnych prac: w pozyskiwaniu zasobów, opiece nad plantacjami, przenoszeniu ładunków itd. Rozwój bazy, gdzie automatyzacja procesów opiera się na pracy Palów, dodaje swoistą strategię ekonomiczną do rozgrywki. Ale trzeba się nimi również opiekować: na czas karmić, myć, dawać spać i dbać o ich nastrój. Monstrum, które złapało „depresję”, może wszystko zniszczyć.

Istnieje mechanika hodowli Palów w celu uzyskania tylko potrzebnych umiejętności i cech. Wybierając parę z odpowiednimi właściwościami, karmiąc je słodyczami i umieszczając w ustronnym miejscu, po pewnym czasie gracz otrzymuje jajko, które hoduje w Inkubatorze. Wynik krzyżowania jest nieprzewidywalny, ale „dziedziczy” cechy od wybranych Palów. Po kilku próbach wypadnie potrzebna kombinacja. W procesie krzyżowania istnieje szansa na uzyskanie zupełnie nowego gatunku.

W wersji wczesnego dostępu Palworld oferował źle dostosowaną, ale standardową atrakcję „zabawa na własną rękę”: eksploruj świat, zbieraj palów, odkrywaj nowe technologie i rozwijaj się, buduj nowe bazy i warsztaty, broniąc się przed wrogami. Wzory, mimo początkowej różnorodności, szybko stają się przewidywalne, redukując rozgrywkę do powtarzania jednorodnych działań.

Cała aktywność przynosi doświadczenie, które kumuluje się w poziomach. Wraz z jego wzrostem postać otrzymuje punkty technologii, za które kupuje schematy do wytwarzania nowych narzędzi, broni, różnych urządzeń lub budowli, a także punkty cech. Rozdzielając ostatnie na 5 atrybutów — zdrowie, obrażenia, wytrzymałość, noszony ciężar i szybkość pracy — gracz ułatwia sobie przetrwanie. Brak automatycznego levelowania — ani dla świata, ani dla protagonisty, ani dla Palów.

Zaczynając od drewnianych pałek i kamiennych toporów, w ciągu 20-30 godzin gracz przechodzi do kusz, karabinów, a nawet wyrzutni rakiet. Aby stworzyć broń, trzeba zebrać niezbędne materiały, ale crafting w wersji wczesnego dostępu był prosty. Istnieje ekwipunek, w którym protagonista przechowuje zebrane podczas gry przedmioty, rozdziela broń i apteczki na sloty. Nadmiar trafia do skrzyń.

Głównym celem zakończenia Palworld w wersji wczesnego dostępu była wygrana nad liderem każdej z pięciu frakcji w grze. W tym celu trzeba było wtargnąć do tytułowej Wieży, chronionej przez jego grupę, i stoczyć walkę z osobistym Palem oraz samym bossem. Na drodze do celu frakcje mogły ścigać gracza za naruszenie ich kodeksu postępowania oraz wtargnąć na jego bazy. Wśród takich naruszeń znajduje się atak na zwykłych ludzi, członków frakcji lub aktywne eksterminowanie Palów.

Palworld można przechodzić w towarzystwie 2-4 przyjaciół, zarówno uruchamiając własny serwer gier, jak i na dedykowanych serwerach, gdzie może biegać już 32 graczy. Gra sieciowa wymaga stworzenia nowej postaci, która pozostanie związana ze światem lub serwerem, na którym została stworzona. Tzn. na każdym nowym serwerze lub w trybie kooperacji będzie osobna postać z własną progresją.

Oprócz wspólnych działań w zakresie rozbudowy bazy i zbierania zasobów, w obu trybach można wymieniać się stworzonymi Palami, handlować przedmiotami, dołączać do istniejących gildii. PvP w trybie wieloosobowym zostało dodane później i na swoich zasadach. Tak samo jak przenoszenie postaci między różnymi serwerami i platformami.