Sekiro: Shadows Die Twice

Sekiro: Shadows Die Twice — hardkorowa gra przygodowa akcji z perspektywy trzeciej osoby od twórców Dark Souls Remastered i Bloodborne. Historia gry opowiada o pewnym starożytnym kulcie, który składał w ofierze lokalnych mieszkańców i przeprowadzał na nich eksperymenty. Głównym bohaterem gry jest ninja, który posiada specjalny hak przymocowany do swojego proteza. Hak postać może wykorzystać do skoków, a także w walkach z wrogami.

Sekiro: Shadows Die Twice to gra przygodowa akcji dla jednego gracza z perspektywy trzeciej osoby i elementami stealth. Opiera się na silnej fabule, a ponowne przejście gry zachęcają nieliniowe elementy i cztery różne zakończenia. W przeciwieństwie do serii Souls, w Sekiro od razu gramy dobrze napisanym i dopracowanym głównym bohaterem, a nie tworzymy nikogo znikąd.

Wydarzenia Sekiro: Shadows Die Twice rozgrywają się w alternatywnej rzeczywistości, w Japonii pod koniec XVI wieku. Twórcy czerpią z epoki Sengoku i dodają elementy mrocznej fantastyki.

Znany okres historyczny, kiedy centralna władza osłabła i rozpoczęła się rzeź między prowincjami kraju, miesza się z demonami, duchami i dziwnymi stworzeniami, takimi jak kostucha, ogromny wąż czy ogromna biała małpa.

Graczy czeka dokładnie odtworzona architektura Japonii, tradycje i zasady, klimatyczne cechy tamtych czasów. Będzie też wiele dziwnego – przerażające pola bitew, przetykane włóczniami z nadzianymi ciałami, straszne bagna z niezwykłymi bestiami i budowle w stylu Souls. Nierzadko lokacje będą płonąć.

Akcja zaczyna się w jednym z centralnych regionów Japonii i rozwija się przez kilka aktów w najróżniejszych miejscach kraju. W Sekiro nie ma otwartego świata, zamiast tego są dość szerokie liniowe lokacje, wypełnione pionowymi platformami, z trudnymi do pokonania wrogami. Na końcu każdego poziomu czeka bardzo potężny boss.

Shinobi – znany jako Wilk – wojownik-ninja i główny bohater Shadows Die Twice. Od młodości uczył się od mistrza imieniem Puchacz posługiwania się wszystkimi rodzajami broni białej, skrytego poruszania się i taktyki walki.

Gra zaczyna się od spotkania Wilka i jego pana – młodego boskiego dziedzica starożytnego rodu, którego chcą porwać. W pierwszej walce po zdobyciu statusu ochroniarza Wilk przegrywa z tajemniczym nieznajomym, tracąc lewą rękę i (prawie) życie.

Jednak na pomoc przychodzi mu sama fortuna w postaci pana, dzięki któremu przeżywa i zdobywa niemalże nieśmiertelność. Od swojego mistrza Shinobi otrzymuje potężny protez.

Teraz musi uratować porwanego dziecka przed śmiercią i pomścić wrogów za swój wstyd, tym samym zmywając go z siebie. Oprócz głównej fabuły w Shadows Die Twice będą tajemnice, które będzie mógł rozwiązać tylko dociekliwy gracz.

Pierwszymi przeciwnikami będą zwykli ludzie. Jednak później pojawią się wrogowie cierpiący na różne deformacje, co pozwoli nie myśleć o litości wobec nich. Wszyscy bossowie są więksi od głównego bohatera, ale liczba ogromnych wrogów jest znacznie mniejsza niż w Dark Souls.

W Sekiro studio FromSoftware odeszło od koncepcji gier podobnych do Souls. Bohater porusza się szybciej i bardziej dynamicznie, wysoko skacze (!), wykonuje niezwykłe akrobacje w powietrzu. Usunięto pasek wytrzymałości.

Zamiast niego teraz mamy pasek „koncentracji” – napełnia się on od udanych ciosów i prawidłowych bloków, a po napełnieniu można wykonać specjalny ruch w wrażliwy punkt wroga. Taki atak, jeśli nie zabije go, to zredukuje „życie” – niektórzy bossowie i po prostu grubi wrogowie mogą mieć dwa, a nawet trzy „życia”, a dopóki ich nie zlikwidujesz, wróg nie umrze.

Główną atrakcją rozgrywki jest proteza Shinobi, którą można wyposażać w różne gadżety, zmieniające styl i taktykę walki. Tak, hak pozwala wspinać się na dachy i krawędzie, co czyni postać cichym zabójcą. Topór łamie tarcze i bloki, zamieniając Shinobi w tanka. Włócznia przyda się przy dobijaniu, ponieważ przyciąga wrogów do ninja. Miotacz ognia – najdroższa ulepszenie – podpala wrogów i zadaje im stałe obrażenia.

Pokonanie wrogów prostym naciskaniem przycisków lub taktyką „bij-biegnij” z Dark Souls już się nie uda. W Shadows Die Twice gracz musi znać każdego zwykłego wroga i bossa – jak się porusza, działa, atakuje i broni. Niektóre ruchy nie można zablokować, więc trzeba parować z ryzykiem dla życia lub się wycofać. W pewnym sensie rozgrywka Sekiro przypomina Middle-earth: Shadow of Mordor.

Skrytobójstwo odgrywa ważną rolę w rozgrywce. W wielu przypadkach korzystniej jest wspiąć się wyżej i podsłuchać rozmowy wrogów lub niepostrzeżenie przejść nocą obok straży, niż przebijać się przez tłum w walce. Na szczęście bohater potrafi schylać się za przeszkodami, poruszać się bezszelestnie i nawet chować w trawie.

Elementy parkouru urozmaicają rozgrywkę, pozwalając wspinać się na budynki i krajobrazowe krawędzie, bohater nauczył się chwytać krawędzie palcami i nawet poruszać się po pionowych ścianach lub skałach.

W Sekiro: Shadows Die Twice obecny jest system RPG, zabijając wrogów, postać zdobywa doświadczenie, które sumuje się w poziomy. Im wyższy poziom – tym więcej umiejętności zdobywa główny bohater i tym silniej może je rozwijać.

Umiejętności dzielą się na aktywne i pasywne, można je ulepszać, należą do różnych szkół sztuk walki, co oznacza, że obejmują różne aspekty rozgrywki – skryte poruszanie się, walkę, kontratak, uniki i protezy. Wszystko to pozwoli na silniejsze atakowanie i łatwiejszą obronę.

Uważny gracz odkryje nowe gadżety do protezy, na przykład pozwalające teleportować się lub ślizgać pod strzałami wrogów. Aby je wzmocnić, trzeba zbierać materiały. Instruments protetyczne można również ulepszać, tak jak zdrowie, poziom „koncentracji” i ilość mikstur.

Nie ma możliwości ulepszania mieczy, zbroi i ekwipunku — w miarę postępów postać automatycznie zakłada lepsze przedmioty. Istnieje rozwinięty system dialogów, z NPC ciekawie się rozmawia.

Śmierć nie oznacza porażki. Od swojego mistrza Wilk otrzymał specjalną zdolność do odradzania się — można powstać tylko raz, ale powinno to wystarczyć na oszałamiający cios wroga. W przypadku, gdy wróg zostanie stracony, Shinobi ponownie zyskuje szansę na powstanie z martwych w następnej walce. Może też „naładować się” przy specjalnym idolu.

W przypadku ponownej śmierci w tej samej walce, gra się nie kończy, ale Wilk straci połowę swoich zasobów, doświadczenia i obniży morale lokalnych NPC. Oznacza to, że im częściej postać umiera, tym więcej zwykłych bohaterów zaraża się „Smoczym powietrzem” — chorobą, która może ich zabić. A to już wpłynie na przebieg i zakończenie.