Utwórz

Twoja recenzja i oceny Split Fiction

Oceny graczy Split Fiction

8.4 / 10
33 oceny
79%
9%
12%

Opinie

Trzecia gra studia z tego gatunku ponownie odnosi sukces! Choć fabuła, moim zdaniem, znacznie ustępuje poprzednim hitom, rozgrywka jest wierną kopią It Takes Two, zmieniając jedynie scenerię. Nie oznacza to jednak, że gra jest zła. Jest piękna, wciągająca i dynamiczna, z licznymi odniesieniami do poprzednich projektów Hazelight Studios, a także znanych filmów i gier. Optymalizacja jest znakomita! Graliśmy w nią z przyjacielem i nigdy nie żałowaliśmy spędzonego czasu.

Recenzja została przetłumaczona Pokaż oryginał (RU)Pokaż tłumaczenie (PL)

Третья игра студии в этом жанре — и снова успех! Хотя сюжет, на мой взгляд, сильно уступает предыдущим хитам, геймплейно она точь-в-точь копирует It Takes Two, лишь изменяя сеттинг. Но это не делает игру плохой. Получилось очень даже красиво, весело и динамично, с множеством отсылок к прошлым проектам Hazelight Studios, а также к известным фильмам и играм. Оптимизация отличная! Прошли с другом и ни разу не пожалели о времени, проведённом за игрой.

5.5

Obiecali głęboką historię o dwóch pisarkach, a dostarczyli wymuszoną, milenijną ucztę żenady z tekturowymi bohaterkami, których ponure kłótnie w stylu „głębokiego pesymizmu science fiction kontra różowe fantasy” sprawiają, że chcesz dobrowolnie napełnić uszy roztopionym ołowiem. Rozgrywka to kompletna kpina ze zdrowego rozsądku: całkowicie monolityczny parkour, gdzie postacie dosłownie mają magnetyczne obcasy, które automatycznie przyczepiają się do platform, sprawiając, że gra w zasadzie rozgrywa się sama, podczas gdy ty leniwie bawisz się jednym przyciskiem. Projektanci poziomów zasługują na przymusową terapię – jedna bohaterka lata i pluje kwasem, a druga dostaje uskrzydlonego smoka, który, uwaga, nie potrafi latać, ale zwinnie przedziera się przez bluszcz. Serio? Twórcy wycięli wszystk… Czytaj całość

Recenzja została przetłumaczona Pokaż oryginał (RU)Pokaż tłumaczenie (PL)

обещали глубокую историю про 2 писательниц, а выдали вымученный соево миллениальский кринж с картонными героинями, от чьих унылых препирательств в стиле "глубокий фантастический пессимизм против розового фэнтези" хочется добровольно залить уши расплавленным свинцом. Геймплей — это вообще издевательство над здравым смыслом: абсолютно одноклеточный паркур, где у персонажей буквально магнитные пятки, прилипающие к платформам автоматически, из-за чего игра фактически проходит сама себя, пока ты лениво ковыряешь 1 кнопку. Дизайнеров уровней хочется отправить на принудительное лечение — одна героиня летает и плюется кислотой, а второй дают дракона с крыльями, который, внимание, не умеет летать, зато ловко ползает по плющу, серьёзно? Разработчики вырезали к чертям все весёлые соревновательные мин… Czytaj całość

1.0